Władysław Bartoszewski urodził się 19 lutego 1922 r. w Warszawie. W czasie II wojny światowej angażował się w działalność konspiracyjną. Po aresztowaniu przez Niemców trafił do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz (numer obozowy 4427). Został zwolniony po ponad siedmiu miesiącach. Nadal działał w konspiracji, m.in. w wydziale Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej AK i Radzie Pomocy Żydom „Żegota”. Brał również udział w Powstaniu Warszawskim. Po wojnie w okresie stalinizmu również represjonowany. W latach 1946–1948 i 1949–1954 więziony w aresztach przy ul. Rakowieckiej w Warszawie, w Rawiczu i Raciborzu.
W późniejszym czasie kontynuował działalność opozycyjną. W III RP był politykiem i dwukrotnie ministrem spraw zagranicznych. Wielokrotnie odznaczany i nagradzany. W ostatnim czasie aktywnie wspierał rządy PO-PSL i krytykował opozycję oraz jej zwolenników. Podczas konwencji rozpoczynającej kampanię Bronisława Komorowskiego poparł urzędującego prezydenta, mówiąc, że liczy, iż to za jego kadencji odbędzie się jego pogrzeb.
Na znak żałoby flagi znajdujące się na budynkach rządowych i samorządowych zostały opuszczone do połowy masztu.