Drodzy Państwo, nie wiem jak Wy, ale ja daję Komisji Europejskiej miesiąc na przeniesienie Fransa Timmermansa w stan spoczynku. Jeśli takiej możliwości w traktatach unijnych nie ma, tym gorzej dla traktatów.
Wnioski raportu Biura Analiz Sejmowych ws. reparacji nie są zaskoczeniem. Już w czasach, gdy prezydentem Warszawy był Lech Kaczyński, pod kierownictwem prof. Wojciecha Fałkowskiego powstał raport nt. strat wojennych m.st. Warszawy.
To nie lobbyści zbrojeniowi czy farmaceutyczni, ale ci, którzy reprezentują browary, od lat popisują się wielką skutecznością.
Na pierwszej stronie „The New York Timesa” z czwartku 7 września 2015 r. wielkie zdjęcie Kim Dzong Una, przywódcy Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej i chińskiego lidera Liu Yunshana (od 2012 r. jeden z siedmiu członków Stałego Komitetu Biura Politycznego kompartii Chin Ludowych).
Zniszczenie na wiedeńskim Kahlenbergu tablicy z wizualizacją mającego powstać pomnika Jana III Sobieskiego, upamiętniającego odsiecz wiedeńską, i wypisanie na cokole już na pierwszy rzut oka alogicznego „no nazi” (nie dla nazistów), doskonale wpisuje się w lewackie poprawianie historii.
Przewodniczący Niemieckiego Związku Wypędzonych (BdV) Bernd Fabritius wydał oświadczenie, w którym czytamy m.in.: „Wprowadzone do dyskusji przez polski rząd PiS roszczenia reparacyjne wobec Niemiec pozbawione są jakiejkolwiek prawnej i moralnej legitymacji”. Fabritius sugeruje, że Polacy nie mają „moralnej legitymacji” do upominania się o reparacje wojenne od Niemiec.
Dostarczycielem terrorystów spod znaku półksiężyca są liczne muzułmańskie getta. W samej tylko Francji w 2015 r. było ich 751.
Słuchając wypowiedzi Merkel, Macrona czy pomniejszych Timmermansów na temat Polski pytania o konflikt nasuwają się same. Warto jednak zastanowić się nad genezą napięcia, jakie widoczne jest pomiędzy starą Unią a polskim rządem.
Facebook zamknął ok. 500 kont powiązanych z Internet Research Agency z Petersburga, znaną też jako „fabryka trolli”, i podjął współpracę z amerykańskimi organami śledczymi.
Warto obserwować reakcje niemieckich (w tym także polskojęzycznych) mediów na programy, artykuły przypominające w sposób niezawoalowany sprawców i beneficjentów II wojny światowej oraz wzmiankujące o niewyobrażalnym barbarzyństwie niemieckiego społeczeństwa. Widać gołym okiem, że od rozpoczęcia w Polsce dyskusji na temat reparacji (jeszcze bardzo nieśmiałej i mało konkretnej) Niemcy reagują na nie znacznie bardziej nerwowo.
Wiele dialogów i scenek przeszło do codziennego użytku wprost z kultowej komedii „Miś”. Każdy ma swój ulubiony fragment, ale jest też cała historyjka, którą da się wyodrębnić. Chodzi o słynne dylematy milicjanta łapiącego kierowców na sztucznie zabudowanym terenie.
Wyrazem szacunku zarówno dla historycznego bohaterstwa, jak i dla ofiar, jest wyrywanie opowieści o nich z ram bieżącej polityki. Bierze się to z przeświadczenia, że pewne historie i wynikające z nich symbole powinny być wspólne, nieskażone permanentną cechą polityki, jaką jest konflikt, a więc i brudna gra partyjna.
Gdyby komuniści go nam nie zabili, miałby dziś 70 lat, jak Włodzimierz Lubański czy Elton John. Czy byłby z nas zadowolony? Jest w jednym z wywiadów ks. Jerzego Popiełuszki mocny opis, jak z obawą szedł odprawiać mszę św. w fabryce.
W 2012 r. rząd Donalda Tuska zlecił wartą miliony złotych kampanię promującą pomysł PO dotyczący obniżenia wieku emerytalnego. Zamówienie akcji obejmującej spoty telewizyjne, billboardy, reklamę w prasie i internecie miało miejsce, zanim doszło w tej sprawie do porozumienia między PO a PSL-em, a ówczesny lider ludowców został postawiony przed faktem dokonanym.
Od kilkunastu lat Europejczycy są karmieni zarówno przez islamologów, jak i kaznodziejów islamskich bajkami o rzekomo pokojowej naturze islamu, o jego mistycznym charakterze i przenośnym znaczeniu wszystkich wezwań do przemocy. Nie przeczę, takie nurty w islamie też istnieją, ale są one marginalne.
Cyniczne kłamstwa o imigrantach (głównie islamskich) mają osłabić determinację państwa polskiego i obywateli Rzeczypospolitej w kwestii nieprzyjmowania nieproszonych gości spoza Europy.
Polska Agencja Żeglugi Powietrznej, dbająca o bezpieczeństwo nieba nad naszym krajem, wymaga jak najszybszej reformy. Od lat jak w soczewce skupia w sobie wszystkie elementarne składowe układu.
Niezależni dziennikarze już zabrali się do roboty, by uzasadnić całą wstecz. Na portalu Frondy mogliśmy przeczytać zachwyty Pawła Chmielewskiego nad sukcesem sondażowym prezydenta osiągniętym dzięki zawetowaniu ustaw sądowych. Okazuje się, że najważniejszym celem jest, by „swój” został wybrany na drugą kadencję. Dla tego szczęścia trzeba przełknąć poświęcenie reformy sądownictwa. No nie tylko, bo też „ekspozycja niezgody z MON” sondażom posłużyła.