Pierwszy raz w historii – po 36 latach od ogłoszenia stanu wojennego – towarzysz Wojciech Jaruzelski został skazany. W wigilię rocznicy 13 grudnia 1981 r. orzekliśmy wobec zbrodniarza infamię. Za infamisów Społeczny Trybunał Narodowy uznał jeszcze dwóch innych czerwonych przestępców – prokuratora Wacława Langego i żyjącego ubeka z Krakowa Jerzego Stachowicza.
W Polsce niewielkie demonstracje, ponieważ demokratycznie wybrany rząd, realizując obietnice wyborcze i zgodnie z wolą społeczeństwa, zamienia wymiar niesprawiedliwości na wymiar sprawiedliwości. Tymczasem w Szwecji demonstracje większe, m.in. w Malmö, gdzie jest największy w całym kraju odsetek ludności muzułmańskiej. Powód?
Debata w Polsce przeważnie jest zupełnie oderwana od rzeczywistości. Głównie skupia się na tym, jaką interpretację nadać zjawisku lub faktowi. Przeważnie w tej grze zwycięża ten, kto pierwszy poda wyjaśnienie, w które ludzie chcą uwierzyć. Im mniej weryfikowalne, tym lepiej. Obserwowałem to ostatnio przy okazji odwoływania Beaty Szydło z funkcji premiera. PiS dokonując zmiany, pozostawił pole do interpretacji tego faktu.
Jednym z głównych zarzutów wobec planu gospodarczego Mateusza Morawieckiego jest zbyt duża rola państwa. Jednak sukcesy gospodarcze wszystkich krajów Zachodu były efektem bardzo aktywnej polityki gospodarczej, nawet jeśli potem publicznie przekonywano, że odpowiada za nie wolny rynek.
Grudzień zawsze skłania do rozliczeń z PRL-em. Spójrzmy na niego przez chwilę z perspektywy innej niż zwykle. Co pozostało dla kraju dobrego po rządzących nim gensekach?
Brukselscy urzędnicy nie wyciągnęli żadnych wniosków z ostatnich kryzysów w Unii. Brexit był i jest trzęsieniem ziemi, które tak naprawdę dopiero odczujemy. Kryzys uchodźców doprowadził do fali terroru, jakiego Europa dawno nie zaznała.
Tuż przed świętami Bożego Narodzenia z Francji dotarła dobra wiadomość. Po wielu protestach, jakie odbyły się w Paryżu i Ploërmel, pomnik Jana Pawła II pozostanie na swoim miejscu w nienaruszonym stanie.
Stanisław Gawłowski może się stać poważnym problemem dla Platformy Obywatelskiej. Chodzi nie tylko o pięć zarzutów, w tym trzy korupcyjne, m.in. przyjęcia 200 tys. zł łapówki.
Tak kolędy mogły brzmieć przed wojną, a może i nadal brzmią w wielu polskich domach, gdzie wujek bierze harmonię, ciocia cytrę, a dziadek włącza się z mandoliną.
Gdyby w Sądzie Okręgowym w Warszawie działał system losowy, wprowadzany przez Ministerstwo Sprawiedliwości, szanse, że to akurat Igor Tuleya zajmie się kolejną sprawą polityczną, byłyby nikłe. A tak ktoś – w domyśle przewodniczący wydziału karnego, sędzia Wojciech Małek – przydzielił właśnie jemu kolejny odcinek walki z PiS-em.
Decyzja Komisji Europejskiej ws. uruchomienia art. 7 nie będzie miała realnych skutków. Na sankcje, czyli jedność w Radzie Europejskiej, nie ma najmniejszych szans. Wie to komisarz Timmermans. Decyzja jest niemerytoryczna i trudno uznać ją za coś więcej niż puste gadanie.
W biurach targowicy strzeliły korki od szampana – udało się uruchomić procedurę art. 7, będzie można straszyć sankcjami. Z metody „ulica i zagranica” po odwróceniu się Polaków od opozycji jedynym narzędziem walki o powrót do władzy ludzi systemu III RP są obce dwory. A te – zwłaszcza ten z Berlina – nie mówią „nie”.
Polskie sądy wymagają natychmiastowej reformy, a mówienie, że wszystko jest w porządku, jest zwykłym kłamstwem. Groźby Unii i straszenie karą za rzekome łamanie prawa przy wprowadzaniu ustaw dotyczących sądownictwa nie powinny mieć żadnego wpływu na przeprowadzenie w wymiarze sprawiedliwości dogłębnych zmian. A o tym, że są one konieczne, świadczą suche fakty.
Potrzebujemy polityka młodszego pokolenia, który będzie decyzyjny i zdolny mówić o gospodarce językiem innym niż Ryszard Petru. Jeśli Mateusz Morawiecki nie wypali się wielką polityką, może wyrosnąć na gracza dużego formatu. Do tego potrzebuje kredytu zaufania wśród elektoratu rządzącej partii.
Zaangażowanie polityczne sędziów sięgnęło zenitu. Najlepszy z najlepszych Igor Tuleya wypowiedział się w sprawie głosowania w Sali Kolumnowej sprzed roku. Okazało się, że łamało ono przepisy, bo posłowie PiS nie dopuścili posłów PO do stołu prezydialnego.
Polityka Zachodu się zgrała: imigranci kołyszą Unią Europejską, która przeżywa kryzys na wielu poziomach, Ameryka przestaje mówić miałkim językiem poprawności politycznej, a islam zaczyna być postrzegany na Zachodzie jako wróg.
Spokój, z jakim premier Morawiecki podchodzi do dzisiejszego posiedzenia Komisji Europejskiej, jest zupełnie uzasadniony. Nawet jeśli KE zdecyduje się wszcząć procedurę uruchomienia art. 7 Traktatu o UE, co w teorii może zaowocować sankcjami dla Polski, to i tak jest ona tak skonstruowana, że finalnie nic nam nie zagraża.
W ostatnich dniach w polskiej polityce mieliśmy do czynienia głównie z zajętym sobą (czy raczej rekonstrukcją i dochodzeniem do ładu z prezydenckimi wetami) PiS-em i skupioną na atakowaniu PiS-u opozycją.