Jeden z ważnych członków kierownictwa ABW za rządów PO-PSL wykazał się nie lada biznesowym sprytem. Wręcz cinkciarskimi zdolnościami. Wszystko zdarzyło się podczas jego służbowej podróży na Białoruś. Po oficjalnych spotkaniach ze swoimi odpowiednikami ów oficer został zaproszony na zakupy do tamtejszego resortowego sklepu.
Jeśli członkowie niemieckiej socjaldemokracji zatwierdzą w głosowaniu internetowym wielką koalicję, to w Berlinie znów będziemy mieć czarno-czerwony rząd. Jego wynik wydaje się przesądzony, choć do SPD w ostatniej chwili zapisują się nowi członkowie. Tylko po to, by w głosowaniu powiedzieć rządowi Merkel i Schulza „Nein!”. Rząd RFN będzie rządem kontynuacji, ale ze znacznie słabszą Angelą Merkel jako kanclerzem.
Zanim wyprowadzili go z celi, popatrzył po raz ostatni na swoich towarzyszy niedoli i – jak relacjonował potem więzień o pseudonimie Młodzik – powiedział głośno: „Z Bogiem, panowie!”. Oni odpowiedzieli: „Z Bogiem, panie majorze!”. 8 lutego 1951 r. major Wojska Polskiego Zygmunt Szendzielarz stanął przed komunistycznym katem.
To, co uczynił z nowelizacją ustawy o IPN-ie prezydent Andrzej Duda, dało nie tylko jasny sygnał Polakom, że z obranej drogi walki o prawdę i nasze dobre imię nie ma odwrotu. Dało również konieczny czas na weryfikację i ocenę różnych wątpliwości. Ważny jest też jeszcze jeden aspekt.
Jak Państwo wiedzą, pochwaliłem prezydenta Andrzeja Dudę za podpisanie ustawy o IPN-ie i nie uważam, że źle zrobił, odsyłając ją do Trybunału Konstytucyjnego. Ustawa działa, a jej przeciwnicy, głównie za granicą, widzą, że jeśli miałoby być w niej coś złego, to będzie poprawione. Pewnie mogłaby być w paru miejscach bardziej precyzyjna, ale jeśli ma wady, to takie, że trudno kogoś na jej podstawie ukarać.
Oparty na tragicznej historii Grzegorza Przemyka spektakl „Żeby nie było śladów”, który od niedawna można obejrzeć w Teatrze Polonia jest ciekawym przykładem tego, jak uczciwie można podejść do niełatwej tematyki, a zarazem smutnym dowodem na to, że nieprzychylne ekipie rządzącej media zrobią wszystko, by nawet z tak delikatnej i wymagającej szczególnego szacunku historii skonstruować narzędzie walki politycznej.
„Zróbmy to. Teraz. Prędko. Zanim dojdzie do nas, że to bez sensu” – mawiał król Julian z sympatycznej bajki „Madagaskar”. To hasło dramatycznie często pasuje do naszej rzeczywistości politycznej.
Cel nowelizacji ustawy oIPN-ie próbujemy wyjaśniać nie tylko Izraelczykom, lecz także Amerykanom. Ważne jest właściwe zidentyfikowanie adresatów. Po oświadczeniu sekretarza stanu USA Rexa Tillersona nie ma wątpliwości, że powinna to być przede wszystkim administracja amerykańska.
Wczoraj ze stanowiska wiceprzewodniczącego Parlamentu Europejskiego został odwołany Ryszard Czarnecki, europoseł PiS-u. Powód? Wypowiedź dla portalu Niezależna.pl, w której skrytykował – jak najbardziej słusznie - skandaliczne wypowiedzi europoseł PO Róży Thun w antypolskim filmie francusko-niemieckiej telewizji Arte.
Warszawa może zadrżeć. Prokuratura prowadząca jedno ze śledztw korupcyjnych wystąpiła o zapisy monitoringu z ostatnich trzech lat w pewnym bardzo popularnym stołecznym hotelu. To w nim spotykają się przedstawiciele biznesu, politycy, dziennikarze i ludzie służb.
Prezydent podjął salomonową decyzję. Z jednej strony ustawa o IPN-ie wchodzi w życie, co sprawi, że Polacy nie będą mieli poczucia, iż jakieś lobby czy inne państwa ingerują w nasz system prawny. Ustawa będzie działała i przynajmniej w sensie psychologicznym jest pewną ochroną przed atakami na Polskę. Z drugiej strony prezydent pokazuje, że szanuje wątpliwości, nawet jeśli są mało zasadne i wynikają z nieporozumienia.
Historia polsko-żydowskiego współistnienia sprowadzana jest od lat do najbardziej ponurych aspektów. Pomija się całą wielowiekową pokojową koegzystencję.
Po 1989 r. nie było takiej sytuacji, żeby do Sejmu dostało się tak wielu posłów, dla których największym wrogiem jest wszystko to, co kojarzy się z polską racją stanu. Mam na myśli totalną opozycję. A przecież przez ostatnie 30 lat przez Sejm RP przewinęły się takie indywidua, że samo wspomnienie o nich przyprawia normalnego człowieka o odruch wymiotny.
Anglojęzyczny serwis Bloomberg opublikował tekst pod znamiennym tytułem „Bogacący się Polacy to złe wieści dla Danii w obliczu deficytu siły roboczej”. Dania zmaga się z brakiem rąk do pracy, co próbowała łagodzić imigrantami z Europy Środkowo-Wschodniej, głównie z Polski i Rumunii. Bezrobocie w Danii wynosi zaledwie 5,6 proc. i jest jednym z najniższych w UE. Od 2010 r. nieprzerwanie rosła liczba Polaków i Rumunów, zasilających tamtejszy rynek pracy, co sprawiało, że niedobory pracowników nie były aż tak odczuwalne.
Ostatnie wydarzenia w relacjach polsko-izraelskich oprócz wielu niepożądanych skutków ubocznych niosą również wiele plusów. Chyba do wszystkich w Polsce dotarło, że polska polityka historyczna to konieczność.
Izrael powinien wiedzieć, że nie jest właścicielem pamięci o Zagładzie. Jest to pamięć narodów, które na skrwawionych polskich ziemiach poddano najbardziej przerażającemu eksperymentowi w historii. Proszę więc nie mieć pretensji, że dziś mamy zamiar wreszcie mówić prawdę.
„Z okazji wielkiego wyjścia postanowiła zrobić się na wampa. Wzrok przykuwała torebeczka Chloe za 5 tysięcy złotych” – tak było z Kingą Rusin. Lara Gessler „zainspirowała się hollywoodzkim glamourem. Na czerwoną suknię narzuciła krótkie futerko”. A Dominika Kulczyk wystąpiła „w bogato zdobionej, pudroworóżowej kreacji”. To nie relacja z bankietu u oligarchy z KGB, lecz z tegorocznego Balu Dziennikarzy. Byli też redaktor Edyta Herbuś, redaktor Ryszard Kalisz i redaktor Paweł Deląg.
Szacunkowe dane GUS-u dot. PKB w 2017 r. potwierdzają, że ubiegły rok był dla naszej gospodarki jednym z najlepszych w XXI w. PKB wzrósł o 4,6 proc., co jest najlepszym wynikiem od 2011 r. Ruszyły też inwestycje – ich wzrost w ub.r. był nawet wyższy od wzrostu konsumpcji, która w ostatnich dwu latach napędzała polską gospodarkę.