Polscy sędziowie nieraz dowiedli, że nie ma dla nich granic. Szczególnie absurdu. Oto sędziowie z krakowskiego sądu domagają się od „Gazety Polskiej” sprostowania słów premiera Morawieckiego. To nie żart.
Jestem pewien, że zamek w Puszczy Noteckiej powstał zgodnie z przepisami, a na każdą cegłę jest oddzielny papier. Dziś mleko się już rozlało, a wręcz głupotą byłoby blokowanie i wstrzymywanie tej inwestycji.
Wiedzą Państwo, co wciąż pozostaje niezmienne? Oczywiście natura ludzka. Żołnierze króla Dariusza I Wielkiego dzierżący w dłoniach oszczepy, chroniący głowy brązowymi szyszakami i maszerujący w skórzanych sandałach przez pustynię byli mentalnie tacy sami jak ich dzisiejsi następcy uzbrojeni w najnowocześniejsze karabinki, z goglami noktowizyjnymi na hełmach i działający na cybernetycznym polu walki. Jedni i drudzy narzekali na duże trudy marszu i zbyt małe racje żywnościowe.
Wdałem się ostatnio w publiczną (na Twitterze) dyskusję z dziennikarzami „GW”. Ci zaczęli mnie przekonywać, że aktualnie w Polsce rządzi nazizm. Nie że PiS jest zły, szkodliwy czy nieskuteczny. Tu jeszcze jest możliwa polemika. Nie – oni de facto twierdzili, że Adolf Hitler dzierży władzę. Psychiatryk? Tak. Niewarte dyskusji? Tak. Ale jednocześnie zdałem sobie wtedy sprawę – jak większość moich znajomych, i lewicowych, i prawicowych – jak reaguję, gdy słyszę określenie „nazizm”.
Zwolennicy opozycji tak bardzo czekali na komentarz Micka Jaggera do bieżącej sytuacji w Polsce, że ostatecznie sami nie wiedzą, co właściwie usłyszeli. W sprawie słów: „Jestem zbyt stary, by być sędzią”, panuje jeszcze zgodność, ale już dalszą część zdania każdy usłyszał inaczej. „Ale nie jestem zbyt stary, by się bawić” – usłyszeli jedni, „…by śpiewać” – dotarło do innych, „…by odnieść się do czystki, jaką PiS przeprowadza w Sądzie Najwyższym” – wydało się niektórym.
Sejm uchwalił dwie ważne ustawy. Na wprowadzenie przepisów w nich zawartych od lat czekają tysiące Polaków. Pierwsza to ustawa o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej.
To znany scenariusz. Pracujemy z kimś, kto bardzo nas nie lubi. My staramy się to zmienić i narzucamy się z dowodami życzliwości. Ostateczny efekt jest zaś dokładnie odwrotny do zamierzonego, bo nasze wysiłki traktowane są jako oznaka agresji albo intryganctwa.
Obowiązkiem polskich dyplomatów na całym świecie jest udzielanie pomocy każdemu obywatelowi RP, który wpadnie w tarapaty za granicą. Niestety, często to tylko teoria.
Prawdziwe gromy spadły na głowę chorwackiego obrońcy Domagoja Vidy. Po wygranym z reprezentacją Rosji ćwierćfinale mundialu – strzelił w nim bramkę – w internecie pojawił się filmik, na którym w towarzystwie byłego kolegi z reprezentacji Ognjena Vukojevicia wykrzykuje hasło „Sława Ukrainie!”.
Zbliża się spotkanie Donalda Trumpa i Władimira Putina, co musi budzić uzasadnione obawy w Polsce, Nadbałtyce i na Ukrainie. W interesie USA jest zneutralizowanie Rosji w obliczu kluczowego konfliktu z Chinami.
Obie sprawy budują naszą pozycję – wyłaniamy się po nich jako zdecydowany, nieulegający presji gracz.
W tytule nie pojawił się pluralis maiestatis, bo „my” nie chodzimy praktycznie na żadne wywiady. Parę razy byliśmy, ale z tą pewnością, że nikt nam gęby nie przyprawi, a w przypadku wizyty u „Lenina” – po prostu strach było odmówić. Pytam, po co Wy chodzicie, i proszę mnie nie prostować, że tak to towarzysze ze sobą gadali. Piszę „Wy” i niestety wiem, co piszę, ponieważ cała grupa prawicowych dziennikarzy – czy to z naiwności, czy próżności – łazi do lewicowych mediów i potem beczy.
Prezydent Andrzej Duda odwiedził miejscowość Ołyka na Ukrainie, gdzie na przełomie lat 1943 i 1944 bandy Ukraińców napadły miejscową ludność polską, która wytrzymała kilka dni oblężenia i poprosiła o pomoc oddalonych o 30 km żołnierzy 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK, stacjonującej w Przebrażu.
Złamana kilka tygodni temu noga Radosława Majdana wraca do zdrowia, i piłkarz już niebawem wróci do treningów w Reprezentacji Artystów Polskich. A może znajdzie się dla niego miejsce w kadrze narodowej? Przecież tam również grają sami aktorzy. Co z tego, że reklamowi?
„Walczymy o nasze prawa. O sąd, który troszczy się o frankowiczów, kasjerki, pacjentów. Studentów, emerytów” – głosi na pierwszej stronie „Wyborcza”. To słowa Marcina Matczaka, zaangażowanego w walkę o utrzymanie postkomunistycznego status quo, wykładowcy na wydziale prawa UW (sic!).
Jedną z pierwszych decyzji Jarosława Kaczyńskiego po tym, jak PiS wygrał wybory, było obniżenie pensji prezesów spółek skarbu państwa. Niedawno zmniejszono zarobki posłom, a ostatnio zapadła decyzja o tym, że osoby zasiadające w spółkach nie będą kandydowały na radnych.
Źle się stało, że Solaris został sprzedany hiszpańskiej spółce CAF. Polska traci kontrolę nad firmą, która jest niemal stworzona, by zostać kołem zamachowym planu Morawieckiego i Strategii Odpowiedzialnego Rozwoju.
Rząd PiS w ostatnich dniach odniósł dwa spektakularne sukcesy w polityce międzynarodowej. Wspólna deklaracja premierów Polski i Izraela jednoznacznie, w stu procentach obciążająca winą Niemcy za Holocaust, oraz odejście przez UE od pomysłu przymusowej relokacji imigrantów – to zwycięstwo Polski.