Na początek cytat: „Nie uzyskano tego rodzaju danych, które mogłyby pozwolić sądowi na ustalenie stanowczych, kategorycznych i samodzielnych ustaleń oceniających, czy charakter działań Józefa Kurasia »Ognia« miała charakter działalności na rzecz niepodległego bytu państwa polskiego czy też stanowiła zaprzeczenie tego rodzaju działalności”. Mocna rzecz!
Życie ludzkie nie jest wartością wymienną, nie można uznać, że ktokolwiek ma prawo poświęcić czyjeś życie, by ratować życie kogoś innego.
Warszawa ogłosiła wynik przetargu na nowe tramwaje. Nie zrobi ich bydgoska Pesa. Władze stolicy kupują je od południowokoreańskiego Hyundaia. „Mamy to! Przetarg na zakup 213 nowych tramwajów rozstrzygnięty! ” – ogłosił z triumfem prezydent stolicy Rafał Trzaskowski. To rzeczywiście powód do triumfalnych okrzyków – wspieranie cudzego kapitału kosztem własnego.
Mija 10 lat od momentu, kiedy radni Krakowa podjęli decyzję o wzniesieniu pomnika upamiętniającego bohaterów Armii Krajowej. Trzy lata później poświęcono kamień węgielny pod pomnik i wydawało się, że nic nie stoi na przeszkodzie, żeby upamiętnić polskich bohaterów. Jednak znaleźli się ludzie, którym udawało się przez 10 lat blokować budowę pomnika. Kiedy projekt uzyskał wszystkie zgody, pozwolenia i żyjący jeszcze żołnierze AK myśleli, że doczekali się realizacji swojego marzenia, zorganizowano dodatkowe konsultacje na temat lokalizacji pomnika.
Gdyby chcieć realizować postulaty Agrounii Michała Kołodziejczaka, Polska powinna przywrócić cła na granicach, zakazać importu żywności i jeszcze w jakiś magiczny sposób przekonać partnerów zagranicznych, żeby oni kupowali od nas drogo i zawsze. Nawet Kołodziejczak musi wiedzieć, że tak sformułowane postulaty nie mają racji bytu. O co więc chodzi?
Do legendy przeszło wystąpienie przywódcy ZSRS Nikity Chruszczowa, który na posiedzeniu Zgromadzenia Ogólnego ONZ zdjął but i zaczął nim walić w stół. W powtarzaniu tej anegdoty o prostactwie komunistycznego lidera umyka pewien mechanizm funkcjonowania władzy – że najwięksi polityczni showmani, medialni kuglarze i publiczne błazny są tylko przykrywką dla prawdziwych gier politycznych albo odwracają uwagę od kluczowych problemów.
Wydaje się, że z kapiszona „Wyborczej” (zwanego szumnie taśmami Kaczyńskiego) można się tylko śmiać. Nie dość, że zrobili ze swoich czytelników kompletnych idiotów (co skądinąd jest ich standardem), to jeszcze za darmo wsparli sprzedaż fatalnego gniota spłodzonego przez Lisa, na wyrost nazywanego książką. Mieli pokazać prezesa Prawa i Sprawiedliwości jako demona zła?
Platforma Obywatelska zdaje się wchodzić w buty skrajnej lewicy. Już teraz słychać przebąkiwania o tym, że „w całej rozciągłości” popiera się w PO choćby małżeństwa osób tej samej płci. To strojenie się w nowe szaty wynika z tego, że w PO zdają sobie sprawę, iż nie są w stanie konkurować ze Zjednoczoną Prawicą.
Donald Tusk ma założyć Ruch 4 Czerwca. To nazwa niezbyt chwytliwa, bo Tusk nie ma dziś tak mocnego sztabu PR-owców jak dawniej. Dlatego wszyscy powinniśmy mu pomóc. Nowa nazwa powinna pokazywać państwo powstałe po 4 czerwca, odnosząc się do wydarzeń, które utkwiły w pamięci Polaków.
Z jakichś powodów środowisko „Gazety Wyborczej” i opozycji totalnej nigdy nie nazywało Jerzego Owsiaka „biznesmenem”. Autorzy i promotorzy ostatniej głośnej publikacji „GW” muszą się na coś zdecydować.
Jarosław Kaczyński na ujawnionych nagraniach nie występuje w roli biznesmena, który działa na rzecz powiększenia swojego majątku. „Taśmy prawdy” PO to rozmowy w większości ludzi o sposobie bycia gangsterów.
Trwa ostra batalia o Nord Stream 2. Jeszcze nie wiadomo, jak się skończy, choć jego zwolennicy z Rosji, Niemiec i paru innych krajów zaliczyli porażkę. Większość ambasadorów UE zagłosowała w piątek za wprowadzeniem dyrektywy gazowej, która podporządkowywałaby projekt Gazpromu bezpośrednio regulacjom UE, co czyniłoby z niego jeszcze mniej opłacalnym.
Minęło kilka tygodni od tragicznej śmierci Pawła Adamowicza i kto jeśli nie oszołom z Biskupina może ponazywać rzeczy po imieniu, a nazbierało się tego trochę. Zamiast kultu „męczennika” mamy kompletny brak zainteresowania zmarłym. Nikt o Adamowiczu nie mówi w kontekście bohaterskiej śmierci na służbie.
Dmitrij Kisielow, czołowy propagandysta Kremla i szef Federalnej Państwowej Agencji Informacyjnej „Rossija Siegodnia”, oskarżył 2 grudnia USA o wywołanie buntu „żółtych kamizelek” we Francji: „W Paryżu powstanie (…). Wygląda jak »kolorowa« rewolucja w amerykańskim wykonaniu eksportowym. I wszystko po tym, jak prezydent Macron stwierdził o konieczności utworzenia armii europejskiej. Wszystko jak gdyby według podręcznika (…) plus koordynacja w sieciach społecznościowych (…) i miła nazwa ruchu »żółte kamizelki«. Czyż Amerykanie mogą tolerować alternatywę wobec NATO w Europie? (…) Pierwsza fala buntów paliwowych przetoczyła się przez Francję już w tydzień po oświadczeniu Macrona o konieczności stworzenia armii europejskiej”.
Trudno rozstrzygnąć, co powodowało redaktorami „Gazety Wyborczej”, gdy zapowiadali wielką aferę mającą (jak zwykle) oznaczać koniec PiS i prezesa Jarosława Kaczyńskiego w polityce. Okazała się świadectwem uczciwości, przestrzegania zasad i prawa oraz przenikliwości lidera PiS.
Spośród ról, z których znaliśmy Jana Olszewskiego, zapamiętamy go jako mecenasa, który bronił więźniów politycznych i wypowiadał się w najważniejszych dla ojczyzny kwestiach. I choć jako prawnik podejmował się różnych spraw, to klienta miał zawsze jednego – była nim Polska.
Losy Europy, a ściślej mówiąc największego konfliktu na naszym kontynencie w ostatnich dekadach, mogą się rozstrzygnąć poza Europą, a konkretnie w… Egipcie. Dla Europejczyków, przyzwyczajonych do tego, że istotny wpływ na losy UE i Europy ma pierwsze mocarstwo świata, czyli USA, ta wiadomość może być szokująca. Ale to fakt.
Choć mit Polski od morza do morza funkcjonuje w polskiej kulturze i polityce, to faktycznie ten stan, gdy granice Królestwa Polskiego sięgały od Gdańska nad Bałtykiem po czarnomorskie wybrzeże (licząc Mołdawię jako lenno), trwał jedynie… 18 lat. Zupełnie zapomniano o tym, że kultura Rzeczypospolitej sięgała znacznie dalej i trwała znacznie dłużej – od Adriatyku, po Morze Czarne i… Białe!