Obrońcy układów III RP przekroczyli kolejną granicę. Syn (zatrzymanego wraz z Giertychem) Ryszarda K. w ataku furii rzucił się na dziennikarzy, którzy chcieli mu zadać kilka niewygodnych pytań. W konsekwencji operator kamery trafił do szpitala z rozbitą głową. Co na to tzw. bojownicy wolnych mediów, od PO czy KOD-u po „GW” i TVN? Oczywiście nic.
Niestety sprawdzają się najgorsze scenariusze co do rozwoju epidemii. Codziennie zarażonych jest więcej osób, niż mogliśmy przypuszczać jeszcze kilka miesięcy temu.
Przemysław Czarnek niemal tuż po zaprzysiężeniu przez prezydenta Dudę na ministra edukacji dokonał pierwszej znaczącej decyzji kadrowej. Zwolnił jedną z ważniejszych osób resortu, Alinę Sarnecką, która kierowała Departamentem Podręczników, Programów i Innowacji. Czy oznacza to, że nowy minister zamierza wprowadzić rewolucję w sferze podstaw programowych czy treści zawartych w szkolnych podręcznikach?
Wraz z drugą falą epidemii koronawirusa pojawiła się zmasowana krytyka działań rządu. I to jeszcze zanim ten cokolwiek uczynił. Z podobną falą krytyki mieliśmy do czynienia już w marcu.
Roman Giertych znalazł gorących admiratorów i obrońców po różnych z pozoru stronach naszych sporów ideowo-politycznych. Bronią go i ludzie lewicy, i tzw. liberałowie Europejczycy, i ci odwołujący się do tradycji endeckich – ludzie, którzy na co dzień przekonują nas, że bardzo im ze sobą nie po drodze.
W obliczu drugiej fali pandemii rząd stanął przed bardzo trudnymi decyzjami. Nie wszystkim się one podobają, lecz jedno jest pewne – w obliczu tak gwałtownego przyrostu infekcji oraz zgonów restrykcje musiały wrócić, nawet jeśli zaburzają nasze życie.
„Chłopcy, przestańcie, bo się źle bawicie, dla was to jest igraszką, nam idzie o życie” – pisał we fraszce „Dzieci i żaby” mistrz Ignacy Krasicki. Słowa te przypomniały mi się, gdy opozycji nagle udało się wygrać głosowanie w sprawie ustawy antycovidowej. Dzięki temu wstrzymano jej procedowanie o 24 godziny.
Zmarł w październiku 2012 roku. Rodzina pochowała go na Cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie w tajemnicy – w ostatniej chwili zmieniła godzinę uroczystości. Mimo to spotkaliśmy się, gdy wychodzili z nekropolii.
Gdy prawicowi publicyści kontestujący wprowadzanie obostrzeń związanych z koronawirusem będą w przyszłości pisać o „najwyższej wartości, jaką jest życie człowieka”, można będzie wzruszyć ramionami. Bo COVID-19 ich demaskuje. Ta wartość kończy się, gdy naraża się ich na niewygodę noszenia maseczek czy brak możliwości chodzenia na koncerty.
W przeciwieństwie do afer gospodarczych sprawa syna Ryszarda K. nie jest skomplikowana. Pobił operatora TVP, a gdy ten już leżał, kopnął go w głowę, tak że pobity uderzył nią o chodnik i zalał się krwią. Mimo to sąd nie zdecydował się na areszt.
Warto prześledzić aktywność międzynarodową Unii Europejskiej, czyli tzw. relacje zewnętrzne UE, w ostatnim czasie. Oczywiście w praktyce Unia nie ma jednolitej „polityki międzynarodowej” – i trudno, żeby tak było, bo w różnych sprawach interesy 27 różnych krajów członkowskich są po prostu różne – niemniej jednak Rada Europejska próbuje prowadzić zgodnie z nazwą „wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa”. Jak to wygląda na trzecią dekadę października?
Jutro Trybunał Konstytucyjny ma wydać orzeczenie w sprawie tzw. ustawy dezubekizacyjnej. Jeżeli uzna, że jest ona zgodna z konstytucją, słudzy komunistycznego systemu stracą swoje wysokie apanaże. Zostanie także otwarta droga do odebrania niezasłużonych przywilejów finansowych żołnierzom Ludowego Wojska Polskiego i innym pracownikom resortów siłowych junty Wojciecha Jaruzelskiego.
Dzisiaj 36. rocznica męczeńskiej śmierci księdza Jerzego Popiełuszki.
Oficjalnie kadencja Alaksandra Łukaszenki na stanowisku prezydenta Białorusi upływa 5 listopada. Po jego groteskowym tajnym „zaprzysiężeniu” wiele krajów pospieszyło z oświadczeniami, że tego nie uznaje i że białoruski satrapa stracił całkiem legitymację do rządzenia. Jednak to pierwszy krok. W pełni nielegalnym prezydentem stanie się właśnie 5 listopada.
Pandemia oznacza kryzys. To wiemy. Ale czy będzie też szansą na przemyślenie tego, co ważne – nie tylko dla bogatych i wpływowych, lecz także dla ogółu społeczeństwa? Chcę wierzyć, że tak będzie, choć trudno się oprzeć wrażeniu – patrząc choćby na media społecznościowe – że liczą się tylko płytkie emocje, krótkotrwałe „gównoburze” i tematy czwartorzędne robiące za pierwszorzędne.
Front obrony Romana Giertycha daje dobry obraz granic wpływów postkomunistycznej oligarchii w mediach. Odzywają się kolejne głosy, tytuły kreślące wizerunek prześladowanego adwokata opozycji i rzekomej ofiary PiS. Niekiedy – także za sprawą samego zatrzymanego, ale i niezmiennie histerycznej tonacji dziennikarzy „Gazety Wyborczej” czy TVN – przybiera to wymiar kabaretowy.
Druga fala choroby COVID-19 wywołanej przez pochodzący z komunistycznych Chin wirus jest faktem. Jako społeczeństwo i państwo stoimy ponownie przed tym samym wyzwaniem, z którym mieliśmy do czynienia w marcu tego roku, kiedy dowiedzieliśmy się o pierwszym przypadku.
COVID ograniczy możliwość leczenia pacjentów niecovidowych, jeśli zakażonych będzie za dużo. Skąd zatem taka determinacja części publicystów w rozprawianiu o wyolbrzymianiu zagrożenia epidemicznego przez rząd, terroryzowaniu ludzi maseczkami?