Obecna władza prowadzi już otwartą wojnę nie tylko z opozycją, lecz także z państwem polskim. Celem staje się destrukcja najważniejszych naszych instytucji i możemy być pewni, że Tusk nie zatrzyma się na Trybunale Konstytucyjnym. Następny w kolejce będzie Sąd Najwyższy albo Narodowy Bank Polski. Coraz wyraźniej widać, że mamy tu do czynienia z taktyką spalonej ziemi. Z Polski mają zostać zgliszcza, żeby nawet w wypadku utraty władzy ci, którzy zastąpią obecny rząd, nie mieli się czego chwycić. Należy więc stwierdzić, że obecnie trwa walka o przetrwanie naszego państwa. Mając jednak tego wszystkiego świadomość, nie możemy też zapominać o jeszcze jednej prostej sprawie.
Otóż wciąż jest to także działanie przykrywkowe tej władzy. Tworzenie kolejnej zasłony dymnej, którą ma ukryć rozpad państwa i gospodarki.
Opozycja i niezależne media nie mogą dać się wpuścić w pułapkę skrajności działań KO, która wymusza zdominowanie debaty publicznej tylko jedną narracją – tą o gwałcie na instytucjach takich jak Trybunał. Pamiętajmy bowiem, że niezależnie od tego, jak długofalowo jest to dla państwa groźne, to bezpośredni wpływ na życie obywateli jest mniejszy niż kwestia ochrony zdrowia czy koszty rachunków za energię. Mamy tu jeden wyjątek, czyli potężny spadek złotego w wyniku bandyckiej akcji Tuska, ale pytanie, czy on się utrzyma. Jeśli tak, powinien być to istotniejszy punkt narracji niż kwestie nawet zamordyzmu i zamachu stanu. Inaczej – i już widać, że KO w to gra – może się zrodzić w obywatelach przeświadczenie, że oto opozycja i władza są tak samo oderwane od rzeczywistości zwyczajnych ludzi, zajmując się walką o nieistotne dla nich sprawy. Skutkiem takiej emocji będzie demobilizacja wyborcza części społeczeństwa, zjawisko, które na ten moment opłaca się tej władzy. Dlatego tak ważne jest, żeby narracja opozycji pokazywała, w jaki sposób instytucjonalna bandyterka Tuska spleciona jest też z zapaścią państwa i ich bezpośrednim życiem.
