To dla nas bardzo zła wiadomość, nie tylko z powodów politycznych. Państwo odpuszcza realne zainteresowanie się tym, co dzieje się w głowach wielu młodych ludzi. Panuje tam mrok, którego nie rozjaśnią żadne mapy pojęciowe sprzed 100 i 200 lat, ale chaos i przemoc wyniesione na piedestał. Skoro jednak państwo nie chce tego wiedzieć, to znaczy, że na jednym Krakowie wcale nie musi się skończyć, a rządzący wolą tragedie wykorzystywać, niż im zapobiegać.
Iść w zaparte w kłamstwo
Marcin Kierwiński nie wycofał się ze skandalicznej narracji o prawicowych fascynacjach zamachowca z Krakowa. Wygląda więc na to, że proste, fałszywe, ale wygodne dla władzy wyjaśnienie motywów kierujących wielokrotnym mordercą zastąpi poszukiwanie prawdziwej przyczyny tego, co się stało.