Wyszukiwanie

Wpisz co najmniej 3 znaki i wciśnij lupę
,Marcin Wolski
22.11.2026 17:54

Dzień Podległości

Jestem optymistą, nawet jeśli moje historie alternatywne źle się zaczynają, jak „Jedna przegrana bitwa”, zawsze dobrze się kończą. Czasami jednak dopada mnie pytanie, co by było, gdyby… Gdyby Trzaskowskiemu udało się wygrać albo gdyby Donaldinio skutecznie sterroryzowałny społeczeństwo, albo gdyby w decydującym momencie osłabła w Polakach wola działania – co by było wtedy?

Najkrótsza odpowiedź – zamiast Dnia Niepodległości obchodzilibyśmy Dzień Podległości. Kiedy taki dzień byłby obchodzony? Pierwszy dogodny termin to 30 października (zdobycie Trybunału Konstytucyjnego przez odwody Policji Obywatelskiej pod wodzą neosędzi Piotrkowskiej-Trybunalskiej). Ktoś może zapytać, co ma wspólnego lokalny incydent z tak radykalnym – ano to, że jeśli naród pogodzi się z takim wrogim przejęciem, to już pierwszym werdyktem 15 gniewnych ludzi w liczbie 8 będzie przyjęcie wyższości orzeczeń europejskich nad polską konstytucją, a w ogóle – Unia, Unia uber alles, co zresztą powinno się znaleźć w nowym tekście naszego hymnu. Po co w ogóle hymn, jeśli nie będzie suwerenności? Odpowiedź jest prosta – coś grać będzie trzeba. Wystarczy tylko przearanżować „Odę do radości” i w naszym landzie grać ją jak krakowiaka. Mniejszym przekształceniom uległby orzeł herbowy: zamiast monarchistycznej korony zdałaby się latem baskijski beret, zimą – czapka uszatka, a w dni świąteczne – pikelhauba. Dla podkreślenia triumfującego pluralizmu Parada Równości odbywałaby się dwa razy w roku, a zbiórka na Wielką Orkiestrę cztery razy. Jednak bylibyśmy w „mylnym błędzie”, jak powiadają w telewizji, gdyby rządzący nie wykorzystywali na co dzień normalnej ludzkiej aktywności. Rozkwitłyby tytuły Sygnalisty Dnia, Tygodnia i Miesiąca, a także publiczne samokrytyki dające szansę zrehabilitować się za dawną niesłuszną postawę – oczywiście na notorycznych, niezdradzających chęci poprawy ksenofobów, rasistów, klerykałów i nacjonałów czekałoby swoiste auto da fe, czyli tarzanie w miodzie i pieprzu, którą to polewę zainteresowani mogliby sobie nawzajem wylizać. Społeczeństwo mamy wspaniałe, a władzę gorliwą, wychodzącą z siebie, by przylepić zamachowca do prawicy, na przykład zapisać go do PiS-u, Wojsk Obrony Terytorialnej, Korony Polskiej czy zwolenników Trumpa i kardynała Lefebvre’a. I chociaż życzę jej wszystkiego najgorszego, po obywatelsku przestrzegam. Nie idźcie tą drogą.

Wesprzyj niezależne media

Ten materiał powstał dzięki wsparciu Czytelników. Pomóż nam pisać dalej

AKTUALNE PETYCJE

NAJNOWSZE