Postać ciekawa, bo cudem uniknęła aborcji, której chciała dokonać na niej jej mama. Powód? – dziewczyna została poczęta z gwałtu. Na szczęście splot różnych wydarzeń sprawił, że nie została zamordowana w łonie matki. Dzisiaj opowiada o tym zdarzeniu na wielu uniwersytetach świata, walcząc o życie nienarodzonych dzieci, stając się wyrzutem sumienia dla feministek i lewicowych krzykaczy, zaślepionych nienawiścią do nienarodzonych dzieci.
Warto wiedzieć, że na listę hańby polskich uczelni wpisały się m.in. uniwersytety w Warszawie, Krakowie i Toruniu. Oczywiście zakaz organizowania spotkań, w myśl poprawności politycznej, dotyczy tylko przeciwników aborcji, prelegentów o poglądach konserwatywnych. Na polskich uczelniach nie ma problemu z organizowaniem spotkań np. z Wandą Nowicką czy byłym stalinowskim aparatczykiem, nieżyjącym już Zygmuntem Baumanem.
Gdzie są obrońcy demokracji? Dlaczego nie wychodzą na ulicę w obronie Rebeki Kiessling? Odpowiedź wydaje się oczywista.
Nie pierwszy raz niestety uniwersytety pokazują swój profil ideologiczny i brak skłonności do uczciwych dyskusji światopoglądowych. W ostatnim tygodniu jedno ze środowisk kibicowskich próbowało na miejscowym uniwersytecie wynająć salę na spotkanie i też im odmówiono, bo wykładowcą miał być ksiądz. Zresztą kilka lat wcześniej rektor tej uczelni zdjął w salach wykładowych krzyże, żeby nikogo nie raziły. Jak za nieboszczki komuny, z tą różnicą, że wówczas młodzież strajkowała w obronie krzyży.
Kibice oczywiście sobie poradzili i bardzo owocne spotkanie się odbyło.
Dlaczego tak się dzieje? Dlaczego uniwersytety nie wypełniają swojej misji, a stają się bastionami lewicowo-liberalnej propagandy? Jedną z odpowiedzi daje poszerzony w ostatnich tygodniach na stronie Instytutu Pamięci Narodowej katalog współpracowników reżimu komunistycznego. W niektórych, zwłaszcza mniejszych ośrodkach wywołał on szok. Aż się w nich roi od działaczy samorządowych, nauczycieli, wykładowców akademickich, wychowawców z tzw. organizacji młodzieżowych (np. ZHP), poprawnie politycznych księży z tzw. Kościoła otwartego. Już same katalogowe zapisy wiele nam wyjaśniają. Warto je na spokojnie przeanalizować i wyciągnąć wnioski.
