RAŚ-e na hasie*
Takie hasło krążyło po Śląsku już od kilku lat. Zataczało coraz szersze kręgi w miarę wzrostu wpływów Ruchu Autonomii Śląska (RAŚ). Na hasie – znaczy „na śmieci".
Pomimo że RAŚ działa od 1990 r., a od 2001 r. jako zarejestrowane stowarzyszenie z siedzibą w Rybniku – długo nie był przez wielu traktowany poważnie. Politycy wszystkich opcji lekceważyli ten ruch, uważając go za margines, ciekawostkę, w sumie bez znaczenia. RAŚ tymczasem rósł w siłę. Oparcie ma – niestety – w pracownikach naukowych Uniwersytetu Śląskiego. Do niedawna pełnomocnikiem rektora UŚ ds. Ośrodka Dydaktycznego w Rybniku był związany z RAŚ dr Zbigniew Kadłubek, członek katowickiego oddziału PAN, który zasłynął między innymi przez określenie powstania śląskiego mianem „hańby" („Gazeta Rybnicka" nr 3/2008, str. 39).
W ubiegłym roku stoczony został prawdziwy bój o nazwę słynnego w Rybniku LO im. Powstańców Śląskich. Rasiowcy pod wodzą Jana Rducha domagali się zmiany nazwy szkoły, gdyż traktują powstania śląskie jako wojnę domową. Gdy to się nie udało, zaczęli żądać, aby z elewacji szkoły zniknęła scena przedstawiająca powstańczą bitwę. Przytaczali najróżniejsze argumenty. Zawiadomili nawet nadzór budowlany, próbując udowodnić samowolę budowlaną… A gdy i to nie pomogło, Jan Rduch oświadczył: „Jest to dzieło chorych umysłów i chyba jedyne w Europie witające uczniów szkoły humanistycznej przesłanie nienawiści i zabijania. A nasza ukochana śląska, chrześcijańska szkoła musi uczyć wzajemnego szacunku, tolerancji i niegloryfikowania przemocy".
Prawdziwy wiatr w żagle RAŚ dostał, gdy wszedł w rządzącą województwem koalicję z PO. Jego przewodniczący Jerzy Gorzelik został członkiem zarządu województwa nadzorującym oświatę i kulturę. Czegoż można w walce o „rząd dusz" chcieć więcej? Odtąd różne przedsięwzięcia RAŚ były finansowane z pieniędzy publicznych. Czołowi działacze zaczęli piastować wysoko płatne stanowiska.
Prace nad depolonizacją Śląska prowadzone są konsekwentnie. Stowarzyszenie „Pro Loquela Silesiana" zajmuje się od wielu lat kodyfikacją i promowaniem nowego języka – śląskiego. To pierwszy krok do ogłoszenia istnienia odrębnego narodu. Na apel posła PO Marka Plury kolejne samorządy uchwalały poparcie dla uznania sztucznie skodyfikowanego języka. Z tym chyba jednak przedobrzono, bo przerażono Ślązaków. Zdali sobie oni sprawę, że będą musieli uczyć się jakiegoś nowego języka, gdyż gwary z różnych rejonów Śląska różnią się i to czasem bardzo. Od starzyków do bajtli – wszyscy na kursy i do elementarzy – wszak tak każe RAŚ!
Z tych wszystkich operacji kwestionujących polskość Śląska do ogólnopolskich mediów przebiła się jedynie sprawa Muzeum Śląskiego, którego stała wystawa miała promować niemiecką wizję historii regionu – bo tak w skrócie można określić jej projekt.
Najnowszym pomysłem Rasiowej braci jest umieszczenie na rogatkach miast tablic: „Witamy na Śląsku" w trzech językach – po „śląsku", polsku i niemiecku. Zdaniem radnego z Mysłowic to sprawa dawno już uzgodniona. Nie udało mi się jednak ustalić, kto uzgadniał i z kim.
Jedno jest pewne – zabawa w RAŚ nie byłaby możliwa, gdyby powszechna była znajomość historii, kultury i tradycji – Polski i Śląska. A tak każdy plecie, co chce.
Trudno powiedzieć, czy to debaty o Śląsku i ciągłe protesty wielu środowisk sprawiły, że wreszcie koalicja Platformy z RAŚ w sejmiku została zerwana. Może sam Gorzelik przedobrzył?
Jedno jest pewne – nie można odtrąbić zwycięstwa. Cały ten pomysł z RAŚ powinien raz na zawsze trafić na hasiok, gdzie jego miejsce.
Słowa * gwarowe: hasie – śmieci, hasiok – śmietnik, starzyk – dziadek, bajtel – dziecko
