Zdejmowanie butów w gościach. Polski rytuał czy konieczność?
W Londynie, Paryżu czy Madrycie wejście do mieszkania w obuwiu z dworu to norma. Tymczasem w naszym kraju pytanie: „czy muszę zdejmować buty?” jest naturalne.
Zdejmowanie butów w gościach to nie tylko kwestia sprzątania. W naszej kulturze dom to azyl. Zamiana trzewików na miękkie kapcie to symbol przejścia w tryb odpoczynku. Obcokrajowcy często żartują z naszych „koszyków z obuwiem zastępczym”, ale to właśnie te polskie rytuały sprawiają, że w naszych domach jest po prostu przytulniej.
Dlaczego Europa nie nadąża za naszym tempem?
Kolejną rzeczą, która pokazuje silne różnice kulturowe w Europie, jest sposób podejmowania gości. Na Zachodzie wizyta często kończy się na kawie. W Polsce? Pusty stół to wstyd. Tradycyjna polska gościnność zakłada, że gość musi wyjść syty.
Dla Polaka poczęstunek to co najmniej kilka dań i obowiązkowa dokładka. To, co dla nas jest normalne, dla obcokrajowca bywa szokiem kulturowym. Oni planują spotkania z aptekarską precyzją, my kierujemy się zasadą „postaw się, a zastaw się”. To sprawia, że zachowanie Polaków w sytuacjach towarzyskich jest uznawane za najbardziej serdeczne na całym kontynencie.
Co wyróżnia polskie domy? Firanki, zapasy i „złota rączka”
Wchodząc do mieszkania w Berlinie, często widzimy surowe, puste okna. W polskim domu firanka to podstawa – nasza tarcza przed wzrokiem sąsiadów i symbol domowego ciepła. Życie w Polsce nauczyło nas też zapobiegliwości. Słynna „szuflada ze wszystkim” czy słoiki w spiżarni wprawiają w osłupienie zachodnich sąsiadów przyzwyczajonych do kupowania wszystkiego na bieżąco.
Nasza zaradność i majsterkowanie to kolejna cecha, której zazdrości nam Europa. Podczas gdy na Zachodzie do każdej usterki wzywa się drogi serwis, polski gospodarz sam naprawi kran czy wymieni gniazdko.
Te różnice kulturowe między Polską a Zachodem pokazują, że jesteśmy narodem niezwykle praktycznym i przywiązanym do tradycyjnych wartości.
