Według badań opublikowanych w Archaeological and Antropological Sciences, czaszki znaleziono w warstwie osadu o grubości około dwóch metrów. Zespół badawczy przeprowadził szczegółowe analizy geostatystyczne i przestrzenne, aby zrozumieć, w jaki sposób te powstała ta niezwykła kolekcja. Ich odkrycia ujawniły, że czaszki były dokładane stopniowo przez wiele pokoleń neandertalczyków, między około 135 000 a 50 000 lat temu. Ten ogromny okres wskazuje, że praktyka układania w jaskini rogatych czaszek była trwałą tradycją kulturową neandertalczyków.
Układanie czaszki stanowiło część powtarzającego się, umotywowanego tradycją zachowania – przekazywanej praktyki rozciągającej się na nieokreślony, ale długi okres.
– napisali autorzy badania.
Wiele pokoleń neandertalczyków niezależnie od siebie zdecydowało się kontynuować tradycję, wracając ciągle do tej samej jaskini, aby dodać swoją czaszkę.
Nie wiadomo, jaki był cel tego gestu, chociaż pojawiło się kilka teorii: rogate czaszki mogły być po prostu trofeami myśliwskimi, wystawionymi dla upamiętnienia udanych polowań, mogły mieć też znaczenie rytualne lub duchowe. Tak czy inaczej unikalna kolekcja wskazuje, że neandertalczycy byli zdolni do abstrakcyjnego myślenia i symbolicznych zachowań i zdolności poznawczych, które wcześniej uważano za cechy wyłącznie homo sapiens.
Ostatnie odkrycia pokazały, że neandertalczycy tworzyli sztukę, wytwarzali złożone narzędzia, opiekowali się rannymi towarzyszami i celowo grzebali swoich zmarłych – czasami z dobrami grobowymi. Kolekcja czaszek w Des-Cubierta dodaje do tego obrazu kolejny wymiar: zdolność do trwałych praktyk kulturowych przekazywanych z pokolenia na pokolenie.
To odkrycie jest szczególnie ważne, ponieważ pokazuje nie tylko indywidualne myślenie symboliczne, ale także mechanizmy społeczne niezbędne do przekazywania wiedzy kulturowej w czasie – znak rozpoznawczy złożonych społeczeństw.
