"Dziś publikujemy strukturę organizacyjną jednostek kontrwywiadu wojskowego w latach 1968-1989 oraz nazwiska 371 oficerów, którzy zostali przydzieleni do tych jednostek"
- poinformował przewodniczący zarządu UPN Jergusz Sivosz.
Podkreślił, że kontrwywiad wojskowy był częścią StB, podlegającą Ministerstwu Spraw Wewnętrznych. Jego głównym zadaniem była ochrona wywiadowcza Czechosłowackiej Armii Ludowej. W praktyce jednak podobnie jak inne jednostki StB, zajmował się inwigilacją, kontrolą i prześladowaniem tzw. wrogów wewnętrznych i zewnętrznych reżimu komunistycznego oraz pomagał partii komunistycznej utrzymać się przy władzy.
Kontrwywiad wojskowy zajmował się także walką z dywersją ideologiczną, wykrywaniem przyczyn obniżenia gotowości bojowej armii (np. kradzieży broni lub dezercji), a także ochroną tajemnicy gospodarczej i służbowej państwa.
Monitorował również żołnierzy i członków ich rodzin przebywających za granicą lub mających kontakt z osobami z zagranicy. Działał też w jednostkach straży granicznej, w szczególności w 11. Brygadzie Wojsk Ochrony Pogranicza z siedzibą w Bratysławie, która odpowiadała za odcinek granicy z Austrią.
"Członkowie kontrwywiadu wojskowego mieli wszędzie uszy i oczy"
- zauważył na konferencji prasowej Pavol Pytlik z wydziału dokumentacji Instytutu.
Podczas spotkania z prasą podkreślono, że rekonstrukcja struktury organizacyjnej i jej obsady personalnej wymagała badań archiwalnych i historycznych. Dodatkowym utrudnieniem był fakt, że wiele akt personalnych znajduje się w Czechach, o które Instytut musiał występować do odpowiednich instytucji. Część informacji dostarczyły dokumenty archiwalne, takie jak zarządzenia i rozporządzenia ministra spraw wewnętrznych, rozkazy kadrowe, imienne karty ewidencyjne funkcjonariuszy czy teczki personalne.