"Jego życie było świadectwem niezłomności ducha. W latach osiemdziesiątych XX w., więziony i prześladowany za działalność na rzecz niepodległej Polski, pozostał wierny swoim przekonaniom i najwyższym wartościom. Nigdy nie ugiął się przed przeciwnościami losu, a odwaga i siła charakteru były drogowskazem całej Jego życiowej drogi"
– czytamy w pożegnaniu.
Autorzy tekstu wskazali, że Nowaczyk "na trwałe zapisał się w historii współczesnej Polski jako wybitny badacz oraz jeden z głównych autorów analiz dotyczących zbrodni smoleńskiej". - Jego wieloletnia, ofiarna i tytaniczna praca naukowa, prowadzona z niezwykłą precyzją oraz odpowiedzialnością, była wyrazem najwyższego oddania sprawie wyjaśnienia jednej z najboleśniejszych tragedii w dziejach naszego Narodu - zaznaczyli.
Jak czytamy dalej, naukowiec "z niezłomną determinacją, jako jeden z filarów prac Podkomisji badającej przyczyny katastrofy smoleńskiej, jako jej przewodniczący w kluczowym momencie, poświęcił ostatnie lata swojego życia służbie prawdzie i pamięci Ofiar". - Dla Niego nie była to jedynie praca badawcza — była to misja, moralny obowiązek wobec Państwa Polskiego, rodzin poległych oraz przyszłych pokoleń. Jego praca przyczyniła się do naukowego i dowodowego potwierdzenia, że polski samolot Tu 154 M nr 101 z Prezydentem RP Lechem Kaczyńskim na pokładzie został zniszczony wybuchem. Za swoją działalność został uhonorowany m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Krzyżem Wolności i Solidarności - podkreślono w liście.
"Był uczonym, którego wiedza, rzetelność i analityczny umysł budziły uznanie zarówno w kraju, jak i poza jego granicami. Był patriotą, dla którego dobro Ojczyzny zawsze stało ponad wszystkim. Był człowiekiem honoru, niezłomnym w służbie prawdzie. Odszedł od nas człowiek wielkiego serca, wielkiego umysłu i wielkiej odwagi. Pozostanie na zawsze w naszej pamięci jako uczony, patriota i sługa Rzeczypospolitej. Cześć Jego pamięci. Niech spoczywa w pokoju."
– napisali członkowie podkomisji.
Pod listem podpisali się:
Antoni Macierewicz
Wiesław Binienda
Wojciech Fabianowski
Krystyna Zieniuk
Marta Palonek
Bogdan Nienałtowski
Janusz Bujnowski
Janusz Więckowski
Tomasz Ziemski
Grzegorz Szuladziński
Jacek Jabczyński
Jacek Kołota
Marcin Gugulski
Piotr Witakowski
Kazimierz Nowaczyk
Kazimierz Nowaczyk urodził się w 1952 roku. Studiował na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Gdańskiego, gdzie następnie podjął pracę.
W okresie PRL aktywnie działał w opozycji – wiosną 1982 roku, w stanie wojennym, w ramach akcji „uczelnie” został internowany w więzieniu w Iławie. To właśnie w czasie internowania poznał Antoniego Macierewicza. Od 1996 roku kontynuował pracę naukową w Stanach Zjednoczonych, m.in. w Centrum Spektroskopii Fluorescencyjnej Szkoły Medycznej University of Maryland w Baltimore.
Od września 2010 roku współpracował z zespołem parlamentarnym ds. zbadania przyczyn katastrofy działającym w Sejmie RP. W 2016 roku został powołany na stanowisko I zastępcy przewodniczącego Podkomisji ds. Ponownego Zbadania Wypadku Lotniczego pod Smoleńskiem, a w 2017 roku pełnił obowiązki jej przewodniczącego.
Zaangażowanie w badanie tragedii z 10 kwietnia 2010 roku przyniosło mu uznanie środowisk patriotycznych. W lutym 2013 tygodnik "Gazeta Polska" przyznał Kazimierzowi Nowaczykowi tytuł "Człowieka Roku 2013" (wspólnie z nim wyróżnienie otrzymali inni naukowcy badający przyczyny katastrofy smoleńskiej: Wacław Berczyński, Wiesław Binienda i Grzegorz Szuladziński). Został również uhonorowany Główną Nagrodą Dziedzictwa Polskiego nadaną przez Kongres Polonii Amerykańskiej.
W 2021 roku profesor Kazimierz Nowaczyk został odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
