Wyszukiwanie

Wpisz co najmniej 3 znaki i wciśnij lupę
Polska

Do 2030 r. musimy być gotowi medycznie na wojnę. Gen. Gielerak: "Nadszedł czas na rewolucję"

Nadszedł czas na głęboką reformę. I to nie na coś, co przez lata określaliśmy mianem ewolucji, ale rewolucji. Oprócz problemów finansowych (...) mamy także nową sytuację geopolityczną i zagrożenie wojną. Zakładam, że do 2030 roku musimy być (...) gotowi. Im bardziej będziemy zdeterminowani w przygotowaniu naszego państwa, również w obszarze systemu ochrony zdrowia, tym wyraźniej pokażemy potencjalnym agresorom, że połamią sobie na nas zęby – wskazał w wywiadzie dla portalu Rynek Zdrowia gen. Grzegorz Gielerak, dyrektor Wojskowego Instytutu Medycznego (WIM) w Warszawie.

Analitycy i eksperci nie mają wątpliwości: wojna hybrydowa prowadzona przez Rosję i Białoruś będzie systematycznie eskalować, przybierać ostrzejszy kształt i coraz mocniej uderzać kraje w Europie, zwłaszcza w te tworzące wschodnią flankę NATO. Równocześnie nie milkną ostrzeżenia przed wybuchem konwencjonalnej kinetycznej wojny. I choć w ograniczonej formie, to już w perspektywie najbliższych 3-4 lat. W publicznej dyskusji o systemie obronności państwa często umyka nam jednak fakt, że same czołgi i amunicja nie obronią kraju. Dobrze zorganizowany i wydolny system ochrony zdrowia to absolutny filar bezpieczeństwa państwa, który w godzinie próby okaże się równie ważny, a niekiedy nawet ważniejszy, niż sama armia. Zwłaszcza, że na Polsce spocznie odpowiedzialność nie tylko za żołnierzy i cywilów na obszarze naszego kraju. Równie ważna będzie też sojusznicza pomoc krajom wschodniej flanki.  

Czas nagli 

"Każdy szpital w Polsce musi być przygotowany na kryzys" – podkreśla w rozmowie z Rynkiem Zdrowia gen. Grzegorz Gielerak, wybitny autorytet w dziedzinie medycyny wojskowej i cywilnej. Jak dodaje, punktem wyjścia do przygotowania systemu powinny być plany operacyjne obrony Rzeczypospolitej Polskiej, uwzględniające rolę szpitali na wschodniej ścianie kraju (ratowanie życia i stabilizacja funkcji życiowych) oraz medycznych podmiotów po drugiej stronie rubieży. 

Jesteśmy na etapie budowy sieci systemu bezpieczeństwa medycznego państwa. Jeśli ktoś zapyta, jakim potencjałem szpitalnym taka sieć powinna dysponować, to oczywiście nie podam dokładnej liczby z wiadomych względów, ale zaskoczę, mówiąc, że jest to mniej niż 100 szpitali.

– wskazuje gen. Gielerak.

To diametralna różnica w stosunku do dzisiejszego krajobrazu polskiej medycyny, w którym do samej sieci PSZ (Podstawowe Szpitalne Zabezpieczenie Świadczeń Opieki Zdrowotnej – red.) należy obecnie blisko 600 placówek. Jak przekonuje dyrektor WIM, wydzielenie znacznie węższej, strategicznej sieci , a taką niewątpliwie byłaby sieć bezpieczeństwa medycznego (SBM) to celowe działanie. Tylko w ten sposób, przy ograniczonych zasobach państwa, można precyzyjnie zaplanować obronę i skierować środki dokładnie tam, gdzie ryzyko potencjalnych strat będzie największe. Osiągnięcie pełnej gotowości tej grupy szpitali do 2030 roku wymaga jednak nie tylko odpowiedniej infrastruktury, ale przede wszystkim intensywnych, eksperckich szkoleń dla wyselekcjonowanej kadry medycznej.

„250 szpitali powinno wystarczyć”

Nieszczęściem naszego systemu ochrony zdrowia było rozproszenie miejsc udzielania świadczeń – nie ma wątpliwości gen. Gielerak. Powołuje się przy tym na przykład Danii, która z sukcesem zredukowała liczbę szpitali ostrych niemal o połowę.

Mnożenie oddziałów i placówek, które nie są w stanie utrzymać odpowiedniej skali działalności, generuje potężne koszty, których w dłuższej perspektywie nie udźwignie państwowa kasa. Generał nie owija w bawełnę, cytując zamordowanego w lutym 2015 r. przed murami Kremla rosyjskiego opozycjonistę Borysa Niemcowa: „Skończyły się pieniądze, zaczynają się reformy”.

Przekładając to na warunki polskie, oznacza to, że liczba szpitali w Polsce powinna mieścić się w granicach 120-190. Jeżeli uwzględnimy fakt, że regiony wschodniej Polski są słabiej zaludnione, że istnieją pewne ograniczenia w dostępie do ambulatoryjnej opieki specjalistycznej i dodamy do tego ograniczenia komunikacyjne, to liczba 220-250 szpitali powinna wszystkich zadowolić.

– wskazuje dyrektor WIM w omawianym wywiadzie, mocno akcentując, że konsolidacja jest jedyną słuszną drogą odpowiedzi na kryzys.

Składka nie wystarczy na medycynę przyszłości

Równolegle z porządkowaniem geografii szpitali, polski pacjent i decydent muszą zmierzyć się z nieuniknioną prawdą o kosztach nowoczesnego leczenia. Rosnąca z roku na rok gigantyczna dotacja z budżetu państwa, w tym 18 miliardów złotych przekazane na dokapitalizowanie systemu, dobitnie potwierdzają niewydolność dotychczasowego modelu.

Cały czas żyliśmy w przekonaniu, że mamy system składkowy. Tymczasem w ostatnich latach jasno okazało się, że mamy już system hybrydowy. Dotacja ministra finansów do systemu jest z roku na rok coraz większa. To wyraźnie pokazuje, że oparcie systemu wyłącznie na składce zdrowotnej jest zdecydowanie niewystarczające.

– punktuje generał.


***
Historia nie raz pokazała, że odkładanie trudnych decyzji finansowych na później to prosta droga do zapaści. Bez wypracowania alternatywnych źródeł pozyskiwania pieniędzy za kilka lat państwa nie będzie stać na wymianę zużytego sprzętu. Jak zauważa gen. Gielerak, kraje takie jak Francja i Holandia już teraz działają wyprzedzająco, wprowadzając mechanizmy dodatkowych ubezpieczeń mających na celu zabezpieczenie środków. W polskiej rzeczywistości ten krok także wydaje się nieuchronny. Konsolidacja rozproszonych placówek, otwarcie się na dobrowolne ubezpieczenia i stworzenie zwinnej, wydolnej sieci bezpieczeństwa militarnego to trzy filary nadchodzącej rewolucji, o której w omawianym wywiadzie mówił gen. Gielerak. Dziś mamy jeszcze wybór – czy zrobimy to wszystko na własnych warunkach, czy będziemy zdani na brutalną rzeczywistość. Tak finansową, jak i geopolityczną. 
 

 

Źródło: niezalezna.pl, RynekZdrowia.pl

Wesprzyj niezależne media

Ten materiał powstał dzięki wsparciu Czytelników. Pomóż nam pisać dalej

AKTUALNE PETYCJE

NAJNOWSZE Polska