- Zachęcam was, byście nadal prowadzili wasze tak ważne dzieło popierania życia od poczęcia aż do jego naturalnego kresu. Bierzcie też pod uwagę sytuację cierpienia, którą musi znosić tylu naszych braci i sióstr – mówił papież. - To, co podejmujecie, nie jest tylko służbą socjalną, choć oczywiście jest ona obowiązkowa i szlachetna. Dla uczniów Chrystusa pomagać zranionemu życiu ludzkiemu znaczy też wychodzić naprzeciw ludziom w potrzebie, stawać u ich boku, brać na siebie ich słabość i ból, aby mogli się podnieść. Ileż rodzin jest bezbronnych z powodu ubóstwa, choroby, braku pracy czy dachu nad głową! Iluż starców znosi ciężar cierpienia i samotności! Iluż młodych jest zagubionych, zagrożonych uzależnieniami czy innymi formami niewolnictwa i czeka, by odnaleźć zaufanie do życia! - akcentował Ojciec Święty.
Ojciec Święty porównał ich sytuację do człowieka napadniętego przez zbójców, o którym mówi ewangeliczna przypowieść o miłosiernym Samarytaninie. - Wy, członkowie Ruchu Pro Vita, od czterdziestu lat staracie się naśladować miłosiernego Samarytanina. Niestrudzenie chrońcie osoby bezbronne, które mają prawo narodzić się do życia, jak też te, które domagają się bardziej zdrowej i godnej egzystencji. Trzeba zwłaszcza pracować wytrwale na różnych szczeblach, promując i broniąc rodzinę, która jest głównym skarbem społeczeństwa, przede wszystkim w odniesieniu do daru dzieci i do potwierdzania godności kobiety - mówił Franciszek.
