Instytut Pamięci Narodowej zarzuca byłemu wiceszefowi resortu spraw zagranicznych zatajenie faktu współpracy z wywiadem Służby Bezpieczeństwa PRL‑u. Jak wynika z akt IPN‑u, Andrzej Towpik był w PRL‑u zarejestrowany jako kontakt operacyjny Departamentu I MSW (wywiad) „Spokojny” oraz tajny współpracownik o ps. Zel.
Podczas rozprawy dyplomata przyznał się zarówno do licznych świadomych kontaktów z SB, jak i do przekazywania informacji jej funkcjonariuszom. Potwierdził, że kiedy jako dyplomata przebywał za granicą, udzielał informacji oficerom rezydentury SB, w tym Gromosławowi Czempińskiemu. – Gdy przedstawiciel tajnych służb starał się pozyskać ode mnie informacje wywiadowcze, to ich nie udzielałem. Gdy pytał o kwestie związane z przedmiotem obrad polskich delegacji, oczywiście odpowiadałem mu, jako uznany ekspert od spraw międzynarodowych – wyznał przed sądem Towpik.
Jego ponowna lustracja przed Sądem Okręgowym Warszawa-Praga toczy się po skutecznym zaskarżeniu przez IPN utajnionego uniewinnienia Towpika.
Pierwszy proces lustracyjny był niejawny, co uzasadniano w sądzie powiązaniami niektórych świadków z obecnymi służbami specjalnymi. Pod koniec 2012 r. Sąd Okręgowy w Warszawie oczyścił Towpika z zarzutów. Jednocześnie postanowił nie ujawniać treści uzasadnienia orzeczenia. IPN odwołał się od decyzji o uniewinnieniu. Sąd Apelacyjny w Warszawie 2013 r. podzielił zarzuty stawiane w apelacji przez Instytut i uchylił orzeczenie korzystne dla lustrowanego. Sędziowie apelacji wytknęli sądowi pierwszej instancji, że pominął wiele istotnych dowodów.
Według akt IPN‑u SB traktowała Towpika, który trafił do dyplomacji, jako TW. W esbeckich dokumentach występował jako „Zel”. W 1981 r. miał zostać zarejestrowany po raz pierwszy jako KO „Spokojny”. Z sieci kontaktów bezpieki wykreślono Towpika dopiero w styczniu 1990 r.
Kariera Towpika związanego z resortem spraw zagranicznych od 1975 r. rozpoczęła się po 1989 r., kiedy ministerstwem kierował Krzysztof Skubiszewski. Od 1994 r., jako podsekretarz stanu w MSZ-ecie, odpowiadał za polską politykę bezpieczeństwa. Przewodniczył delegacji prowadzącej rozmowy akcesyjne do Sojuszu Północnoatlantyckiego, a w 1997 r. objął stanowisko ambasadora przy NATO.
![Nowacka zaatakowała abp. Jędraszewskiego. "Nie wie, kłamie, nienawidzi LGBT" [WIDEO]](https://files.niezalezna.tech/images/upload/2026/04/20/n_403946f2b713c1644c637e40b07b97176553ab18541d23010de56b92a2f8b969_c.jpg?r=1,1)
