Watykaniści zastanawiają, czy podczas tych świąt Franciszek, który już przyzwyczaił świat do niecodziennych gestów i inicjatyw i który nie chce być zamknięty w Watykanie, natomiast chce wychodzić na „peryferia” życia, zdecyduje się na jakąś spektakularną, niezapowiedzianą wcześniej inicjatywę.
- Boję się, gdy chrześcijanie tracą nadzieję oraz zdolność do obejmowania innych i czułości - wyznał papież w rozmowie z turyńską gazetą. Wspomniał w niej również o wydarzeniu, obecnie urastającym do rangi symbolicznego. W latach 70. spędził Boże Narodzenie w Rzymie, w miejscu, w którym znajduje się obecnie jezuicki ośrodek pomocy dla imigrantów, Astalli. Było to jedno z pierwszych miejsc, które odwiedził w Wiecznym Mieście po swym wyborze.
Komentatorzy zwracają jednocześnie uwagę na to, że papież ma prawo być bardzo zmęczony, ponieważ od marca pracuje niemal nieprzerwanie. Na liczne obowiązki, wynikające z papieskiej posługi, nakłada się codzienna, wielogodzinna czasem praca nad wielką reformą w Watykanie. Na wielki proces przygotowania gruntownych zmian, nazywany przez włoskich komentatorów „Papastrojka” (w nawiązaniu do pieriestrojki) składają się spotkania z doradcami, narady, dyskusje, skrupulatna analiza dostarczanych dokumentów, obserwacja pracy specjalnych papieskich komisji do spraw banku IOR i przebudowy instytucji Kurii Rzymskiej. Papież przyznał niedawno, że pracuje codziennie do wieczora.
