Po ogłoszeniu wyroku matka ofiary powiedziała dziennikarzom: "Stało się tak, jak powinno się stać".
Obrońcy S. domagali się jego uniewinnienia; argumentowali, że proces był poszlakowy i nie ma bezpośredniego dowodu winy oskarżonego. Wskazywali, że jednym z dowodów były badania DNA, które wykazały, że zabezpieczony materiał genetyczny należy do linii męskiej rodu Mariusza S. , ale nie ma 100-procentowej pewności, że należy właśnie do niego. Dowodem były także wyjaśnienia, w których oskarżony najpierw przyznał się do nieumyślnego spowodowania śmierci, po czym je wycofał jako wymuszone przez policjantów.
W uzasadnieniu ustnym sąd jednak podkreślił, że nie ma żadnych wątpliwości w sprawie winy S. Zwrócił uwagę na "niewyobrażalne cierpienia" samej ofiary, która została w agonii zgwałcona. Podkreślił też cierpienia jej najbliższych.
Matka dziewczynki, która wraz z mężem była oskarżycielem posiłkowym, w emocjonalnym wystąpieniu mówiła, że gdyby mogła żądałaby dla zabójcy kary śmierci. Ostatecznie domagała się, podobnie jak prokurator, dożywocia. "Ona na pewno była przerażona. Wołała: mamo ratuj! A mnie tam nie było" - mówiła.
Zabójstwo 12-letniej Magdy wstrząsnęło opinią publiczną w kwietniu 2004 r. Wczesnym wieczorem w drugi dzień Świąt Wielkanocnych dziewczynka wyszła z domu do koleżanki. Kiedy tam nie dotarła, rodzice wraz ze znajomymi rozpoczęli poszukiwania, a po paru godzinach powiadomili policję. Akcja poszukiwawcza trwała całą noc.
Zwłoki 12-latki odnaleziono w pobliskim lesie ok. kilometra od najbliższych zabudowań. Sekcja zwłok wykazała, że została zgwałcona i uduszona.
Szczecińska policja szukała zabójcy dziecka przez cztery lata. Przesłuchano okolicznych mieszkańców, zabezpieczono wiele śladów. W policji powołano specjalną grupę do rozwiązania sprawy. W wyniku działań śledczych, a także dzięki badaniom genetycznym przeprowadzonym przez Zakład Medycyny Sądowej w Szczecinie w maju 2008 roku zatrzymano Mariusza S., sąsiada dziewczynki.
Mężczyzna wielokrotnie zmieniał swoje wyjaśnienia. Po przyznaniu się do winy ostatecznie wycofał te wyjaśnienia.
Sprawa była dwa razy rozpatrywana przez sąd okręgowy. Za każdym razem S. był skazywany na dożywocie.