Kazimierski festiwal muzyki ludowej od początku miał na celu prezentację folkloru z różnych regionów kraju. Wkrótce okazało się, że sama prezentacja to za mało. Misją festiwalu, (z każdym rokiem coraz bardziej konieczną) stała się ochrona oryginalnej polskiej muzyki z całym jej bogactwem i różnorodnością.
Na naszych oczach odchodzi bowiem ostatnie pokolenie artystów ludowych, których repertuar, wrażliwość, maniera wykonawcza ukształtowały się jeszcze bez udziału mediów. W wielu wsiach prąd popłynął dopiero w połowie lat 50., gdzieniegdzie nawet na początku lat 60. Dopiero wtedy pojawiły się tam radio i gramofon.
W takich regionach, żeby usłyszeć muzykę, trzeba było być tam, gdzie ją śpiewają i grają, albo wykonać ją samemu. Pamięć śpiewaków i muzyków amatorów stanowiła naturalne archiwum. Artysta był depozytariuszem unikatowego dorobku i kontynuatorem długiej linii pokoleń muzyków. Uczył się od rodziców, dziadków, sąsiadów, wędrownych muzykantów. Gdy już czuł się pewnie, terminował jako weselny grajek, potem zakładał własną kapelę.
47. Ogólnopolski Festiwal Kapel i Śpiewaków Ludowych
Kazimierz Dolny nad Wisłą
Szczegółowy program
na www.wok.lublin.pl
