Istnieje w ogóle coś takiego jak profesjonalna absencja? Najwyraźniej tak, przynajmniej na papierze, ale na szczęście istnieje również w polityce zagranicznej Polski. Nietrudno się domyślić, że tę figurę retoryczną poświęcam absencji prezydenta Andrzeja Dudy na wyreżyserowanym i sponsorowanym przez Kreml widowisku w Jad Waszem.
W czasach, gdy jak grzyby po deszczu spontanicznie powstawały pomniki Jana Pawła, poważnie rozważana była inicjatywa ochrony wizerunku Ojca Świętego. Radosna twórczość wszelkiej maści rzeźbiarzy, domorosłych twórców i nawiedzonych inwestorów owocowała powstaniem „dzieł”, z których wiele należy zakwalifikować do dziedziny karykatury, w najlepszym przypadku do tzw. twórczości naiwnej.
Patriotyczna Pielgrzymka Kibiców AD 2020 już za nami. To była dwunasta odsłona naszej obecności na Jasnej Górze. Mszy świętej, która jest centralnym programem naszej uroczystości, przewodniczył po raz pierwszy pasterz kościoła abp Andrzej Dzięga, metropolita szczecińsko-kamieński, który wygłosił okolicznościową homilię. Pozostawił nam piękne i ważne przesłanie, byśmy starali się być ludźmi serca. Arcybiskup podkreślił, że każdy z nas jest postawiony nieprzypadkowo w tym czasie i w tym pokoleniu, bo Bóg wie, że jeśli połączymy nasze myśli i dłonie, naszą wolę i nasze serca, to cały świat może być po Bożemu zorganizowany i pełen ludzkiego ładu i harmonii.
Spór o sądy dotyczy odpowiedzi na pytanie o to, czy obowiązuje art. 4 Konstytucji RP: „1. Władza zwierzchnia w Rzeczypospolitej Polskiej należy do Narodu. 2. Naród sprawuje władzę przez swoich przedstawicieli lub bezpośrednio”. Nie ma nigdzie: „3. Wyjątkiem jest władza sądownicza, która należy do korporacji sędziowskiej i narodowi nic do tego”.
Wielu – także chrześcijan – nie umie zrozumieć, że Bóg uzdrawia przez Krzyż, przez cierpienie, także cierpienie i krzyż niewinnych.
W europarlamencie odbyła się debata – jak policzyłem, nr 10 – na temat Polski. Pierwsza była równo cztery lata temu, w styczniu 2016 r. Średnio to 2,5 debaty na rok. Miałem poczucie dejà vu. Nie tylko ja. A jednak pierwszy raz w historii europarlamentu tego samego dnia grillowano aż trzy kraje: oprócz naszego także Węgry i Czechy.
Ministerstwo rozwoju przygotowało tzw. czarną księgę barier jakie na wspólnym europejskim rynku napotykają polskie firmy. Docelowo dokument ma być przekazany Komisji Europejskiej, tak aby również ta instytucja miała świadomość łamania prawa unijnego niweczącego ideę wspólnego rynku. Warto w tym kontekście postawić pytanie: czy jest szansa aby coś się w tej kwestii zmieniło?
Wbrew coraz modniejszemu przekonaniu, że życie moralne wcale nie jest takie ważne, ponieważ Bóg jest miłosierny, Ewangelie i Listy św. Pawła nie pozostawiają żadnej wątpliwości: wiara bez uczynków jest martwa. Każdy człowiek jako istota niepowtarzalna ma do przebycia na tym świecie jedyną drogę, ma swoje powołanie i indywidualne pole odpowiedzialności.
U szczytu władzy Iwan Groźny zmęczony krwawymi rządami czy też wyrzutami sumienia porzucił tron. Zdawało się, że zgnębiony lud odetchnie, ale gdzie tam – wielką procesją przybył błagać tyrana, by go nadal łaskawie dręczył i mordował! Być może taki wzorzec przyświeca unurzanemu we krwi czekiście na Kremlu, który dokonał kolejnej roszady i manipuluje organami władzy, by niby odejść, ale powrócić w innej nieco postaci, lecz jako ten sam despota.
W ubiegłym tygodniu stało się coś nieoczekiwanego. Awaria dotknęła największy serwis społecznościowy. Facebook, bo oni mowa, z niewiadomych przyczyn pozwolił na to, by każdy mógł poznać osoby administrujące poszczególnymi stronami.
Tego samego dnia, gdy Władimir Putin doznał „ustrojowego ADHD” (w kilka godzin zapowiedział wzmocnienie w konstytucji funkcji premiera kosztem prezydenta, zwolnił premiera Dmitrija Miedwiediewa i wskazał nowego, Michaiła Miszustina, którego sami Rosjanie nie za bardzo kojarzą), ukazał się sondaż Centrum Lewady.
Chciałem z rozpędu zawołać, że gdy się widzi, co wyprawiają ewidentni zdrajcy stanu, o których pisałem ledwie tydzień temu, to ręce opadają, ale to nieprawda – zaciskają się w pięści! Może wreszcie skończyć z tą bezkarnością wewnętrznych wrogów Polski, by móc z pełną siłą dać odpór wrogom zewnętrznym, o których ewidentnym sprzysiężeniu przeciw naszemu krajowi pisałem nieco wcześniej?
Wysokie i stabilne poparcie dla Prawa i Sprawiedliwości spędza sen z powiek politykom obozu anty-PiS. Ktokolwiek śledzi polską politykę od początków transformacji, ktokolwiek ma jakiekolwiek pojęcie o naszym życiu publicznym w ciągu kilku ostatnich dekad, musi dostrzec ten fenomen.
Minął rok od tragicznej śmierci prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza. Polacy łączą się w bólu z rodziną i pamiętają maksymę starożytnych Greków i Rzymian: „O umarłych mówić tylko dobrze lub wcale”. A jeżeli niczego dobrego nie da się powiedzieć o zmarłym, to zawsze można się pomodlić za jego duszę.
Kilka lat temu Unia Europejska chciała nas karać za to, że nie zgodziliśmy się na masowy i niekontrolowany napływ muzułmańskich uchodźców. Od tej pory część rządów, które miały takie pomysły, upadła, a sama Unia zmieniła politykę w tej sprawie. Teraz Polska i Węgry mają być karane za to, że nie godzą się na prymat urzędników europejskich nad demokratycznym wyborem społeczeństwa.
Pamiętam, gdy wiele lat temu przerzucając kanały, trafiłem na program „Jerry Springer show”. Myślałem wtedy, że w Polsce coś takiego jest jednak niemożliwe. Niestety, to wrażenie wróciło do mnie na posiedzeniu założonego przez Konfederację i PSL-Kukiz zespołu parlamentarnego ds. ochrony zwierząt, praw właścicieli zwierząt oraz rozwoju polskiego rolnictwa.
Ostatnio na największego rosyjskiego historyka zaczął kreować się Władimir Putin, wygłaszając serię sześciu „wykładów” przed różnymi gremiami o przyczynach wybuchu II wojny światowej. Pogroził nawet, że wkrótce opublikuje artykuł. Utrzymywał, że odkrył nowe materiały w rosyjskich archiwach, z których wyciągnął swoje wnioski, że np. polski ambasador w Berlinie przed wojną Józef Lipski to „swołocz i antysemicka świnia”, oraz sugerował, że to Polska wywołała II wojnę światową, może z małą pomocą Francji i Wielkiej Brytanii. Ale tak naprawdę Putin sam tego nie wymyślił, nie wymyślił też nic nowego, bowiem czerpał pełnymi garściami z dorobku oficjalnej sowieckiej i posowieckiej historiografii.
Przyjaciel, dla wielu redakcyjny kolega jeszcze z czasów antykomunistycznego podziemia, Krzysztof Leski został zamordowany. Brutalna śmierć dziennikarza zawsze jest wstrząsająca. Leski zapłacił życiem za to, że otworzył zagubionemu drzwi do swojego domu.