Jakie to kłamstwa? Po pierwsze, „ratujcie sieroty z Aleppo czy matki z dziećmi z innych miast Syrii!”. Bzdura! Ci, których każą nam przyjąć, już od paru lat mieszkają w obozach we Włoszech i w Grecji, a ich życiu (oraz zdrowiu) bynajmniej nic nie zagraża. A poza tym są to w znaczącej większości młodzi mężczyźni – wyznawcy Mahometa. Po drugie, „przyjęliśmy 100 tys. Czeczenów muzułmanów pod koniec lat 90. Oni wyjechali, poza jednym tysiącem – tak będzie i tym razem”. Fałsz! Tamci mogli opuścić Polskę. Ci, których wmusza nam Bruksela, nie będą mogli. Jeśli uciekną np. do Niemiec, to tamtejsze służby na koszt polskiego podatnika będą deportowały ich z powrotem do Polski. Po trzecie, „przyjmijmy choćby tysiąc, to Unia się od nas odczepi”. Znów kłamstwo! Nie ma takiej gwarancji. Przyjmując choćby parę tysięcy, będziemy musieli zapewnić łączenie rodzin i spodziewać się – co normalne w islamie – dużej rozrodczości. Nie dajmy się zwieść tym i innym kłamstwom.
Trzy kłamstwa o imigrantach
Cyniczne kłamstwa o imigrantach (głównie islamskich) mają osłabić determinację państwa polskiego i obywateli Rzeczypospolitej w kwestii nieprzyjmowania nieproszonych gości spoza Europy.
