Ustanowienie antynagród Złotych Malin, czyli wyróżnień za najgorsze dokonania w amerykańskim przemyśle filmowym minionego roku, w pierwotnym zamyśle miało być niewybrednym żartem. Pomysłodawcą Złotych Malin był krytyk filmowy John B. Wilson, który pierwszą galę wręczenia statuetek zorganizował 31 marca 1981 r. Tuzy Hollywood zignorowały imprezę, nikt zresztą nie spodziewał się ich obecności.
Na pierwszą uroczystość John B. Wilson zaprosił swoich przyjaciół, lecz gala niespodziewanie nabrała rozgłosu za sprawą dziennika "Los Angeles Daily News". "Sprawdźcie, co kryje się w tych kopertach" – zachęcał żartobliwie nagłówek gazety. Lepszej reklamy Złotym Malinom nie dało się zrobić.
Wilson nie zamierzał zamawiać projektu statuetek u wziętych artystów-plastyków, nie zawracał też sobie głowy ich wyglądem. Statuetka do dziś wykonywana jest z tworzywa sztucznego pokrytego warstwą złotej farbki. Przedstawia malinę pokaźnych rozmiarów, przytwierdzoną do ośmiomilimetrowej taśmy filmowej. Wartość nagrody wynosi niecałe pięć dolarów. Nazwa nagrody pochodzi z angielskiego powiedzonka "Blowing a raspberry". Oznacza ono mniej więcej "wyraz lekceważenia" lub "pogardliwe prychnięcie".
Wilson wspominał, że kiedy w 1980 r. poczynił starania, by zarejestrować nową nagrodę przemysłu filmowego w Bibliotece Kongresu, z pewną podejrzliwością przepytywano go, co oznacza symbol maliny i skąd właściwie w jego głowie postał tak osobliwy pomysł. Z czasem jednak Złote Maliny wpisały się w popkulturową tradycję. Gala wręczenia antynagród rokrocznie wzbudza coraz większe zainteresowanie. "To zasługa Hollywood" – wspominał Wilson, cytowany przez "The Telegraph".
Ustanowienie Złotych Malin miało głębszy sens i poważniejszy cel niż dostarczenie publiczności rozrywki lub naigrywanie się z wyborów Amerykańskiej Akademii Filmowej. W tym roku Złote Maliny zostaną przyznane po raz 39., tradycyjnie na 24 godziny przed ceremonią rozdania Oscarów. Przypominają, że światowa stolica przemysłu filmowego, oprócz filmów, które twórcom i aktorom pozwalają z dumą zbierać laury, co roku wypuszcza na ekrany także produkcje miałkie, o nijakiej wartości artystycznej, nastawione jedynie na finansowy zysk.
Złote Maliny przyznaje obecnie GRAF (Golden Raspberry Award Foundation). Opinię publiczną najbardziej interesuje jednak, która z gwiazd przełknie gorzką pigułkę, da dowód dystansu i poczucia humoru, odbierając osobiście niechlubną statuetkę. W historii Złotych Malin zrobili tak m.in. Paul Verhoeven (1996), Halle Berry (2005), Sandra Bullock (2010) i J. David Sahpiro (2010).
Zdobycie Złotej Maliny nie przekreśla kariery w Hollywood. Do mało prestiżowej nagrody bywali nominowani tak wybitni twórcy kina, jak: Michael Cain, Peter O’Toole, Sylvester Stallone, Sean Penn, Michael Douglas, Jack Nicholson, Al Pacino, a nawet Luciano Pavarotti. Najwięcej nominacji, 14, ma na koncie Sylvester Stallone (4 statuetki). Na drugim miejscu znajduje się Adam Sandler (11 nominacji i trzy "wygrane"), a podium zamyka Kevin Costner (7 nominacji – 4 antynagrody). Zdarzyło się również, że ten sam film – "Wall Street" – jednego roku został nagrodzony zarówno Złotą Maliną (dla Daryl Hannah jako najgorszej aktorki) oraz Oscarem (dla Michaela Douglasa w kategorii najlepszy aktor).
W tym roku jurorzy Złotych Malin również dowiedli, że nie ma dla nich żadnych świętości. W kategorii najgorszy aktor obok Bruce’a Willisa i Johnny’ego Deppa nominowano prezydenta Donalda Trumpa. W kategorii najgorsza aktorka nominację przyznano również Helen Mirren.
Członkowie Akademii przyznającej Złote Maliny w 2014 r. ustanowili jednak tak zwaną Redeemer Award. To wyróżnienie dla twórców, którzy zdołali zrehabilitować się pracą przy wartościowych i godnych docenienia przedsięwzięciach filmowych. Laureatami wyróżnienia zostali między innymi Sylvester Stallone za rolę niezapomnianego Rocky'ego Balboy w "Creed: narodzinach legendy" oraz Ben Affleck, który po fatalnie przyjętej komedii "Gigli" został doceniony za reżyserię oscarowego "Argo" i rolę w filmie "Zaginiona dziewczyna".
