Krzysztof Kamil Baczyński herbu Sas, ps. Jan Bugaj, Emil, Jan Krzyski, Krzysztof, Piotr Smugosz, Krzysztof Zieliński, Krzyś urodził się 22 stycznia 1921 w Warszawie, zmarł 4 sierpnia 1944 r. w Warszawie. Był polskim poetą czasu wojny, podchorążym Armii Krajowej, podharcmistrzem Szarych Szeregów, jednym z przedstawicieli pokolenia Kolumbów.
W czasie okupacji związany z pismem „Płomienie” oraz miesięcznikiem „Droga”. Zginął w czasie powstania warszawskiego jako żołnierz batalionu „Parasol” Armii Krajowej.
Rocznicę urodzin Baczyńskiego wspomniał na Twitterze Trybunał Konstytucyjny.
101. rocznica urodzin Krzysztofa Kamila Baczyńskiego pic.twitter.com/Ueut1p66pr
— Trybunał Konstytucyjny (@TK_GOV_PL) January 22, 2022
Prezes Trybunału Konstytucyjnego Julia Przyłębska złożyła w Warszawie kwiaty pod tablicą upamiętniającą miejsce jego urodzenia.
Krzysztof był synem Stanisława Baczyńskiego, działacza Polskiej Partii Socjalistycznej, żołnierza Legionów Polskich, oficera wywiadu tzw. dwójki WP, pisarza i krytyka literackiego oraz Stefanii z domu Zieleńczyk, nauczycielki i autorki podręczników szkolnych, katoliczki pochodzącej ze zasymilowanej rodziny żydowskiej. Świadomość żydowskiego pochodzenia znalazła później, w czasie Zagłady, odbicie w twórczości poety.
Krzysztof Kamil Baczyński poległ na posterunku w pałacu Blanka 4 sierpnia 1944 r. w godzinach popołudniowych (ok. 16), śmiertelnie raniony przez strzelca wyborowego ulokowanego prawdopodobnie w gmachu Teatru Wielkiego. Pochowany pierwotnie na tyłach pałacu. Po wojnie ciało przeniesiono na Cmentarz Wojskowy na Powązkach (kwatera A22–2–25).
