Pomysłodawca i redaktor naczelny Gazety Polskiej, współzałożyciel i redaktor naczelny Gazety Polskiej Codziennie, Współzałożyciel i pełniący obowiązki redaktora naczelnego Telewizji Republika, pomysłodawca i prezes spółki wydającej portal Niezalezna.pl, Albicla i miesięcznik Nowe Państwo, założyciel ruchu klubów Gazety Polskiej. Autor kilku ksiazek politycznych oraz bajek i opowiadań pisanych dla czwórki swoich dzieci. W czasach komunistycznych zaangażowany w podziemie niepodległościowe, między innymi NZS i prasę drugiego obiegu. Animator w ruchu Oazowym - Światło i Życie i szef jednej ze wspólnot ruchu Muminkowego dla ludzi z upośledzeniem umysłowym - Wiara i Światło.
Zastanawiam się, jak wyglądałaby Polska, gdyby nie było klubów „GP”? Czy udałoby się w takim stopniu zachować pamięć o tragedii smoleńskiej, gdyby nie tysiące uroczystości organizowanych na całym świecie przez ostatnie dziewięć lat? Czy udałoby się zachować jedność obozu prawicy, gdyby nie zdecydowane poparcie dla przywództwa Jarosława Kaczyńskiego?
XIV Zjazd Klubów „Gazety Polskiej” był wydarzeniem bez precedensu. Nie tylko dlatego, że wzięli w nim udział prezes Jarosław Kaczyński, premier Mateusz Morawiecki, nowy minister finansów Marian Banaś czy szef gabinetu politycznego premiera Marek Suski, a także wielu, wielu innych znamienitych gości, jak Antoni Macierewicz, który zawsze z nami był i nie opuścił żadnego zjazdu.
George Friedman, założyciel najsłynniejszego na świecie ośrodka analitycznego, w książce „Następne sto lat” z 2009 r. przewidywał wzrost imperialnej polityki Rosji, co wywoła większe zaangażowanie USA w Europie Środkowej, szczególnie w Polsce – jej podtytuł nawet brzmiał „Polska regionalnym mocarstwem”.
Odpowiedź na powyższe pytanie jest równie ważna (a może ważniejsza) jak wytłumaczenie, w jaki sposób PiS przekonał ludzi do głosowania na siebie. Twierdzenie, że zagłosowali, bo dostali 500 plus i trzynastą emeryturę, pewnie w jakimś stopniu jest prawdziwe, ale wydaje mi się, że wszystkiego nie wyjaśnia. Przede wszystkim w 2015 r., kiedy PiS wygrał trzy razy z rzędu, nie było mowy o trzynastce dla emerytów, a 500 plus pojawiło się jedynie jako obietnica, którą PO podważała, jak mogła: „Piniędzy nie ma i nie będzie”.
Zwycięstwo PiS w wyborach do PE było bezapelacyjne i chyba zaskakujące dla wszystkich stron. Widać wyraźnie, że Polacy nie chcą teraz żadnych zmian i to, co się dzieje, po prostu się im podoba. Jednak nic nie jest dane na zawsze i ten sukces może być źródłem klęski, jeśli partia rządząca nie skoryguje różnego typu błędów, które wychodziły w ostatnich miesiącach, a elektorat dojdzie do wniosku, że wszystko jest wygrane.
Film braci Sekielskich, który mógł stać się realną płaszczyzną do dyskusji o problemie, został fatalnie wykorzystany do walki politycznej.
Kiedy Majka Dłużewska i Asia Lichocka realizowały dla „Gazety Polskiej” film „Pogarda” o tym, jak potraktowano rodziny smoleńskie i tych, którzy nie chcieli zapomnieć o tragedii, wydawało się, że mamy do czynienia jednak z incydentem. Atak informacyjny ze strony Rosji, wsparty przez ówczesną ekipę rządzącą, uruchomił najniższe instynkty zmanipulowanych ludzi. Zachowywali się jak zombie atakujący wszystko, co jeszcze żyje i jest rozumne. W czasie tych wyborów, a szczególnie po nich, zobaczyliśmy nowy rodzaj pogardy, pogardy dla demokracji i ludzi korzystających z prawa do głosowania.
Nie chcę generalizować i twierdzić, że pewna ilość osób skazanych za zbrodnię pedofilii związanych z Platformą Obywatelską świadczy o zamiarach tej partii. Dużo bardziej niepokoi mnie relatywizowanie tego przestępstwa przez działaczy PO.
Trzeba iść i głosować. Nakłonić też przyjaciół, znajomych i sąsiadów. Widzimy, jaka jest stawka tych wyborów. Stronnicy rządów Niemiec w UE robią wszystko, by nic się nie zmieniło. Zwolennicy sojuszu z Rosją chcą otworzyć drzwi do panoszenia się Putina i totalnego chaosu. Dzisiaj PiS, choć postuluje reformę UE, gwarantuje ludziom stabilizację i rozwój. Dla Unii reformy to jedyna szansa na przetrwanie.
Gdy w 1993 r. „Gazeta Polska” rozpoczęła drukowanie archiwów służby bezpieczeństwa, wiedzieliśmy, że ma to kluczowe znaczenie dla życia politycznego w Polsce. Archiwa te mówiły nie tylko o tym, kto splamił się w czasach komuny, ale też ich ujawnienie pomagało rozbić istniejące w III RP układy służb, przestępcze i potężne patologie, które przyklejały się do każdego obozu władzy i ważnych środowisk. Również z tego powodu chcieliśmy, żeby ujawniono najbardziej rażące przypadki współpracy z bezpieką w Kościele.
Część ultraprawicowych partii, które wejdą do nowego europarlamentu, dostawało z Rosji wsparcie finansowe.
Okazuje się, że program 500+ ma cechy militarne. Doprowadził do tak ogromnych strat w gospodarce niemieckiej, jakich nie spowodowałoby niejedno dywanowe bombardowanie. Polacy zamiast jechać za Odrę i za pół darmo kopać szparagi, rodzą dzieci. Po urodzeniu dostają tyle, że na saksy nie opłaca się już jechać. Takie rzeczy zupełnie serio pisze się w niemieckiej prasie, a nawet uzasadnia problemy gospodarcze tego państwa.
Czym jest zdrada wobec państwa i narodu? Konieczność zdefiniowania zdrajcy wynika z nadużywania samego pojęcia m.in. właśnie przez sprzedawczyków. Komuniści nazywali żołnierzy Armii Krajowej i Żołnierzy Wyklętych zdrajcami, a przecież sam fakt służenia komunistom był wtedy zdradą najgorszą. Skłonność Moskwy do ubierania się w szaty polskich patriotów znana jest od czasów targowicy.
Konferencja ruchów obywatelskich w Budapeszcie to początek budowania masowego ruchu społecznego w Unii Europejskiej, organizacji o charakterze konserwatywnym i patriotycznym. Początek tej współpracy sięga roku 2011, kiedy 10 tys. osób, zorganizowanych przez kluby „Gazety Polskiej”, pojechało na Węgry wesprzeć rodzący się tam bunt przeciwko eurototalitaryzmowi.
Dzisiaj święto wszystkich dzieci! Z okazji obchodzonego dziś Dnia Dziecka redaktor naczelny "Gazety Polskiej" Tomasz Sakiewicz stworzył bajkę, którą zadedykował "wszystkim, którzy potrafią być dziećmi". Zapraszamy do przeczytania historii pt. "Dzień Dziecka Pana Prezesa".
