Ogromna część mediów działających w naszym kraju uczestniczy na przykład w zwalczaniu strategicznych inwestycji, które są konkurencyjne wobec aktywności naszych sąsiadów. Ale nie tylko. Od kilku lat mamy do czynienia z systematycznym i konsekwentnym niszczeniem zaufania do kluczowych instytucji państwa.
Rozpoczęte powtórne przywództwo Tuska nie będzie błyskawicznym podbojem, lecz trudną wojną pozycyjną, z której były premier niekoniecznie wyjdzie zwycięsko – bo walka o bycie liderem PO nie jest jednoznaczna z rywalizacją o przywództwo opozycji.
W czasie rządów komunistów w Polsce historia była elementem ich polityki dominacji.
W trakcie ostatniego wojskowego starcia pomiędzy Izraelem a Hamasem na łamach „Jerusalem Post” pojawił się komentarz, że choć armia izraelska pokonuje terrorystów rządzących Strefą Gazy, to izraelskie społeczeństwo przegrywa to starcie wizerunkowo, bo Palestyńczycy potrafią tę sytuację rozegrać na swoją korzyść.
Można zapewne przyjąć, że gdyby na przykład kamery Telewizji Republika lub TVP Info zarejestrowały wizerunek dzieci gwiazdy „Tour de Konstytucja” z Dobczyc, to przez tefałeny i „Wyborcze” przelałby się dziki ryk, że oto media prawicowe szczują potomstwo niezłomnego sędziego. Ale w przypadku dzieci tzw. zwykłych Polaków nikt sobie takimi błahostkami głowy nie zawraca.
Naprawdę trudno uwierzyć, by politycy Platformy, PSL czy Lewicy jak jeden mąż poruszali się po brukselskich czy strasburskich korytarzach jak wystraszone dzieci i zatracili zdolność odczytywania konsekwencji swoich działań. Jeśli ciągłe uderzanie w interes RP, domaganie się piętnowania własnego kraju, odbierania mu praw, należnych środków nie jest zdradą, to co nią jest?
Sprawa Białorusi to zarówno wspieranie walki o wolność uciskanego społeczeństwa, jak i kwestia bezpieczeństwa Polski: im większa jest przestrzeń demokracji po wschodniej stronie naszej granicy, tym lepiej.
Próba reanimacji najliczniejszej partii opozycyjnej w parlamencie na pewno nastąpi. Bo Platforma ciągle ma za dużo zasobów, by tak po prostu przestać istnieć. Liczba posłów, senatorów, struktury, samorządy i subwencje – to spaja, a w przypadku tej formacji bardziej niż cokolwiek innego.
Wizja rozwoju określona mianem Nowego Ładu to kolejne potwierdzenie siły naszego państwa. Myślimy o odbudowie i skoku cywilizacyjnym już wówczas, gdy nie opadł jeszcze kurz po zmaganiu z pandemią. Chcemy wykorzystać kryzys, by wrzucić wyższy bieg.
Kasta sędziowska zaczęła walczyć z demokratycznie wybraną – dwukrotnie! – większością rządową na forum międzynarodowym. Stała się przez to narzędziem w rękach rządów obcych państw. Czy Zjednoczona Prawica, a szczególnie obsada Ministerstwa Sprawiedliwości, ma plan, jak działać w tej sytuacji?
Moskwa walczy o odbudowanie – tak dalece, jak to tylko możliwe – swoich wpływów w państwach, które w czasach sowieckich znajdowały się pod jej okupacją. Główną przeszkodą na tej drodze jest istnienie NATO. Zatem od lat obserwujemy proces testowania Paktu Północnoatlantyckiego, blokowania jego ekspansji zarówno członkowskiej, jak i wprost militarnej, na Wschód. Z tej perspektywy należy patrzeć na atak na Gruzję sprzed niemal 13 lat oraz dzisiejsze niszczenie państwa ukraińskiego.
Pogłębiające się u wyborców Zjednoczonej Prawicy przeświadczenie o wiecznej szarpaninie w obozie władzy w dłuższej perspektywie zaważy na notowaniach koalicji rządzącej. Każdej jej części składowej.
"Prezydent wyraził opinię, że może parlamentarzyści powinni rozważyć ratyfikację opatrzoną polskim komentarzem" - stwierdził profesor Krzysztof Szczerski, szef prezydenckiego Biura Polityki Międzynarodowej w rozmowie z redaktor Katarzyną Gójską. Podkreślił również, że "sytuacja, w której macierzysta partia Donalda Tuska obaliłaby Fundusz Odbudowy, bo próbowała zniszczyć w Polsce większość rządzącą, byłaby szaleństwem politycznym".
