Rodzice skarżą się na gender w szkołach. Ruch LGBT deprawuje dzieci

Marcin Pegaz

Klaudia Dadura

Dziennikarka „Gazety Polskiej” oraz „Gazety Polskiej Codziennie”.

Kontakt z autorem

  

Walka o szkoły między instytucjami promującymi ideologię gender a rodzicami, którzy są zbulwersowani m.in. sposobem prowadzenia przez nie lekcji równości, nie ma końca. – Skrajne organizacje, takie jak Kampania Przeciwko Homofobii, przekonują dzieci, że nie ma nic złego w uprawianiu seksu z osobą tej samej płci – mówi Magdalena Trojanowska ze stowarzyszenia Stop Seksualizacji Naszych Dzieci. Współpracę na linii szkoła–organizacje gender umożliwia rozporządzenie MEN z 2013 r.

Około 150 szkół w Polsce uczestniczy w programach przygotowanych przez organizacje propagujące ideologię LGBT (Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender), w tym Kampanię Przeciwko Homofobii (KPH), Towarzystwo Edukacji Antydyskryminacyjnej (TEA) czy Fundację na rzecz Równości Społecznej (FRS). Według oficjalnych informacji wspomniane organizacje zajmują się promowaniem tolerancji ze względu m.in. na tożsamość płciową, narodowość, pochodzenie oraz orientację seksualną. „Prowadzimy także program szkolnych Kodeksów Równego Traktowania (KRT). Jego głównym celem jest zmniejszenie zjawiska dyskryminacji motywowanej uprzedzeniami” – czytamy w informacji prasowej, którą otrzymaliśmy od Agnieszki Kozakoszczak, prezes zarządu FRS.

Okazuje się, że okazjonalne użycie przez dzieci sformułowań takich jak „chindol-pindol” czy „pedalska grzywka” to wystarczający powód do przyjęcia przez niektóre szkoły kodeksu. Po jego wprowadzeniu uczniowie uczestniczą w warsztatach i lekcjach równości.

– W zapisach Kodeksu Równego Traktowania z pozoru nie ma niczego kontrowersyjnego. Praktyka pokazuje jednak, że skrajne ideowe organizacje, takie jak TEA czy KPH, domagają się dostępu do szkół, by propagować rewolucyjne idee społeczne. Przekonują dzieci, że nie ma nic złego w uprawianiu seksu w młodym wieku z osobą tej samej płci. To pranie mózgu – mówi „Codziennej” Magdalena Trojanowska ze stowarzyszenia Stop Seksualizacji Naszych Dzieci. – Zgłaszają się do nas rodzice, którzy są zbulwersowani programem zajęć takich organizacji. W Szkole Podstawowej nr 97 we Wrocławiu dzieci rysowały na lekcji transseksualistów. Natomiast w szkole w Rzeplinie w ramach zabawy dziewczynki przebierały się za chłopców i na odwrót. Rodzice nic o tym nie wiedzieli. To mają być zajęcia antydyskryminacyjne? – dodaje Trojanowska.


W 2015 r. głośno było także o wystawie przygotowanej przez uczniów gimnazjum w Piątkowisku (woj. łódzkie). Na wystawie można było zobaczyć zdjęcia całujących się półnagich mężczyzn oraz hasła „Radość seksu lesbijskiego”, „Chłopak, którego chciałem na całe życie” czy „Trans Sex w wielkim mieście”. Plakaty mogły oglądać również dzieci ze szkoły podstawowej, mieszczącej się w tym samym budynku. Wystawę nadzorowało stowarzyszenie Fabryka Równości. Stowarzyszenie jest m.in. organizatorem wykładu „Czy pornografia może wyzwolić”.

Współpracę z organizacjami zajmującymi się ideologią gender umożliwia rozporządzenie Ministerstwa Edukacji Narodowej z 2013 r., według którego szkoły powinny realizować działania antydyskryminacyjne. Po powołaniu rządu Prawa i Sprawiedliwości ruchy prorodzinne miały nadzieję na usunięcie wspomnianego zapisu.

„Wielokrotnie zwracaliśmy się do minister Anny Zalewskiej o zlikwidowanie tego rozporządzenia, szeroko interpretowanego, zwłaszcza przez dyrektorów prowadzących liberalną politykę szkolną. Choć ustawodawca stworzył mechanizmy decyzyjne dla rodziców, w rzeczywistości większość działań szkoły ciągle rozgrywa się poza ich wiedzą. Podpisanie przez prawie 40 tys. rodziców petycji do minister Anny Zalewskiej nie przyniosło dotychczas rezultatów” – czytamy na stronie stowarzyszenia Stop Seksualizacji Naszych Dzieci.

– Programy zawierające treści wychowawcze, w tym tzw. treści równościowe, powinny być ustalane wspólnie z rodzicami i nauczycielami. Jeżeli natomiast są one wprowadzane bez ich wiedzy lub zgody, należy zawiadomić kuratorium oświaty – informuje Anna Ostrowska, rzecznik resortu.

Promuj niezależne media! Podaj dalej ten artykuł na Facebooku i Twitterze

Źródło: Gazeta Polska Codziennie

Udostępnij

Tagi

Wczytuję komentarze...

Skrajna bieda najniższa w historii

/ pixabay.com/JerzyGorecki

  

Odsetek mieszkańców świata żyjących w skrajnej biedzie spadł w 2015 r. do rekordowo niskiego poziomu 10 proc., ale celu, jakim jest jej wykorzenienie do 2030 r., zapewne nie uda się osiągnąć - podał Bank Światowy. Ocenia się, że w bieżącym roku będzie to 8,6 proc.

Za mniej niż 1,90 dolara dziennie żyło w 2015 roku 738,9 miliona osób, co oznacza, że w porównaniu z 2013 rokiem ta liczba spadła o 68,3 miliona, czyli o 1,2 punktu proc. - wynika z informacji prasowej zapowiadającej raport, który ma zostać opublikowany 17 października.

Bank ostrzegł jednak, że tempo zmniejszania się biedy spada, co grozi, że nie uda się wykorzenić do 2030 roku skrajnej biedy na całym świecie, a taki cel uzgodniono w 2015 roku na forum ONZ. Tę słabnącą dynamikę pokazuje fakt, że w latach 1990-2015 poziom skrajnej biedy spadł z 36 do 10 proc., czyli średnio o około punkt proc. rocznie. To prawie dwa razy więcej niż średni roczny spadek z okresu 2013-2015 i ponad dwa razy więcej niż w okresie 2015-2018.

- W ostatnich 25 latach ponad miliard osób wydobył się ze skrajnej biedy i globalna stopa skrajnego ubóstwa jest obecnie niższa niż była kiedykolwiek w objętej statystykami historii. To wielkie osiągnięcie naszych czasów. Ale jeśli mamy do 2030 roku wykorzenić biedę, potrzebujemy znacznie więcej inwestycji, szczególnie w budowę kapitału ludzkiego, żeby promować inkluzywny wzrost, tak by objął on pozostałych biednych - oświadczył szef Banku Światowego Jim Yong Kim.

W omawianym w raporcie okresie poziom biedy zmniejszył się w każdym regionie świata z wyjątkiem Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej, gdzie wzrósł prawie dwukrotnie - z 2,6 do 5 proc. Przekładając to na liczbę ludności oznacza to, że w 2013 roku za mniej niż 1,90 dolara dziennie żyło tam 9,5 miliona osób, a dwa lat później już 18,6 miliona. Przyczyną tego stanu są przede wszystkim trwające konflikty w Syrii i Jemenie.

Mimo niewielkiego spadku najgorsza sytuacja - zarówno procentowo, jak i w liczbach bezwzględnych - jeśli chodzi o poziom skrajnej biedy nadal panuje w Afryce Subsaharyjskiej - 41,1 proc., a następnie W Azji Południowej, gdzie odsetek ten wynosił w 2015 roku 12,4 proc. W liczbach bezwzględnych wynosiło to odpowiednio - 413,3 oraz 216,4 miliona osób, czyli te dwa regiony odpowiadają za 85 proc. światowej biedy. W żadnym innym regionie odsetek skrajnej biedy nie przekracza 5 proc., a najlepsza sytuacja jest w regionie Europy i Azji Centralnej, gdzie żyło w niej tylko 1,5 proc. populacji.

Źródło: PAP, niezalezna.pl,

Udostępnij

Tagi

Wczytuję komentarze...

Nasza strona używa cookies czyli po polsku ciasteczek. Korzystając ze strony wyraża Pan/i zgodę na używanie ciasteczek (cookies), zgodnie z aktualnymi ustawieniami Pana/i przeglądarki. Jeśli chce Pan/i, może Pan/i zmienić ustawienia w swojej przeglądarce tak aby nie pobierała ona ciasteczek.


Strefa Wolnego Słowa: niezalezna.pl | gazetapolska.pl | panstwo.net | vod.gazetapolska.pl | naszeblogi.pl | gpcodziennie.pl