Komisja Millera sfałszowała raport smoleński

Anita Gargas

Kontakt z autorem

Eksperci smoleńskiego zespołu parlamentarnego odkryli, że komisja Millera sfałszowała własny raport dotyczący katastrofy. A konkretnie zawierający wizualizację załącznik, który miał przedstawić dane z wysokościomierzy zsynchronizowane z pozycją samolotu. Wbrew parametrom lotu komisja podała, że tupolew przeciął brzozę na wysokości ok. 5 metrów, choć faktycznie leciał wtedy ponad 20 metrów nad ziemią. Szef zespołu parlamentarnego Antoni Macierewicz zapowiedział złożenie zawiadomienia do prokuratury o sfałszowaniu dokumentu państwowego i działaniu na szkodę śledztwa (raport komisji jest dowodem w postępowaniu prokuratury).

Tupolew leciał niebezpiecznie nisko nad ziemią. Gdy zaczął się lekko wznosić, wyrosła przed nim samotna, gigantyczna brzoza. Samolot już nie zdążył odbić, ściął ją w połowie, po czym zmienił kurs, zrobił półbeczkę i rozbił się.

Taką wizję katastrofy w Smoleńsku zobaczyliśmy na wizualizacji przedstawionej w zeszłym roku przez komisję Jerzego Millera. Wizualizacja wyglądała profesjonalnie i przekonująco. Poza animacją samolotu lecącego nad ziemią pokazywała położenie wolanta, dźwigni sterowania oraz zmieniające się wraz z ruchem samolotu wskaźniki trzech wysokościomierzy – dwóch barycznych i jednego radiowego.

I wszystko byłoby pięknie, gdyby zespół parlamentarny Antoniego Macierewicza i jego ekspert z Maryland w USA, prof. Kazimierz Nowaczyk, nie wzięli wizualizacji pod lupę.

Pod lupą amerykańskiego eksperta

Wizualizacja ostatnich minut lotu tupolewa stanowi jeden z ośmiu załączników do raportu końcowego komisji Millera. Animowaną prezentację potraktowano początkowo jako atrakcyjny dodatek mający wzmocnić przekaz na konferencji prasowej, zorganizowanej na zakończenie pracy komisji. Tymczasem okazała się bezcennym źródłem informacji. W dodatku źródłem, które jest integralną częścią dokumentu rządowego.

To właśnie dokładna analiza wizualizacji ostatecznie potwierdziła wcześniejsze ustalenia zespołu parlamentarnego, że tupolew wiozący prezydenta i 95 innych osobistości – wbrew temu, co głosił rosyjski MAK i sama komisja Millera – nie zderzył się skrzydłem z brzozą ani nie zmienił trajektorii lotu aż do punktu, w którym odezwał się ukrywany wcześniej TAWS 38. Wizualizacja dostarczyła także prof. Nowaczykowi dowody na to, że raport komisji Millera został sfałszowany.

Co zawiera wizualizacja

W wizualizacji ważniejsze od widoku lecącego samolotu okazały się parametry wysokości podawane na trzech wysokościomierzach. Dwa baryczne pokazują wysokość nad poziomem pasa startowego. Pierwszy wysokościomierz baryczny (wskaźnik elektroniczny zintegrowany z centralą danych aerodynamicznych, wskazuje wysokość barometryczną bezwzględną lub względną, współpracuje z systemami TAWS i FMS) podaje wartości w stopach. Drugi (wskaźnik wysokości barometrycznej z kompletu systemu sygnałów powietrznych) – w metrach. A trzeci to radiowysokościomierz wskazujący rzeczywistą wysokość nad ziemią.

Dane do wysokościomierzy pokazanych na wizualizacji zostały wprowadzone przez samą komisję Millera na podstawie zapisów skrzynki parametrów lotu za pomocą specjalnego programu. Co do wiarygodności danych upewniliśmy się u wiceszefa komisji, obecnego przewodniczącego Państwowej Komisji Badania Wypadków Lotniczych, Macieja Laska. Zapytaliśmy go, czy wszystkie dane zaprezentowane w wizualizacji przedstawionej w raporcie tzw. komisji Millera oparte są na prawdziwych parametrach lotu Tu-154M 101. Odpowiedź jest krótka: tak – odparł Maciej Lasek. – Wizualizacja powstała na podstawie zapisów zawartych w obiektywnych źródłach rejestracji, tj. FDR, QAR, CVR oraz urządzeń, które nie były rejestratorami, ale miały możliwość rejestracji pewnych ograniczonych danych jak TAWS i FMS – dodał.

To te parametry zaprzeczają wnioskom raportu i animacji stanowiącej główną część wizualizacji, że tupolew złamał brzozę, ścinając ją na wysokości 5,1 m. Jak widać na stopklatce wizualizacji, w momencie uderzenia w brzozę lewy wysokościomierz baryczny wskazywał 591 stóp. W przeliczeniu na metry (180 m) i po korekcie uwzględniającej przestawienie przez I pilota wysokościomierza barycznego na inną wartość parę minut przed katastrofą (odejmujemy 168 m) daje to wysokość nad poziomem pasa startowego, na jakiej znajdował się tupolew – czyli 12 m. Podobną wysokość podaje drugi wysokościomierz baryczny. Do tego trzeba dodać 8,3 m różnicy wynikającej z nachylenia zbocza (brzoza znajdowała się 8,3 m niżej), co pozwala nam obliczyć, na jakiej wysokości nad ziemią znajdowała się maszyna – 20,3 m.

Eksperci zespołu parlamentarnego stwierdzili, że według trajektorii poprowadzonej na podstawie wizualizacji Komisji Badania Wypadków Lotniczych minimalna wysokość, na jakiej znalazł się samolot, wynosiła 18 metrów ponad ziemią. Nie mógł też utracić fragmentu lewego skrzydła w zderzeniu z brzozą, bo leciał wtedy 20 metrów nad ziemią.

– Wysokość baryczna z dwóch wysokościomierzy jest taka sama. Co więcej, pokrywa się z wcześniejszymi badaniami zespołu parlamentarnego – mówi w rozmowie z „Gazetą Polską” prof. Kazimierz Nowaczyk. – Dowód na fałszerstwo raportu został przeprowadzony na podstawie danych samej komisji ministra Jerzego Millera – podkreśla.

Utajnione parametry

Przypomnijmy, że parametry lotu są do dziś objęte tajemnicą. Jak podczas konferencji specjalistów lotnictwa w Kazimierzu mówił szef podkomisji technicznej komisji Millera Piotr Lipiec: „Obliczenia prowadzi się na danych cyfrowych. Dane cyfrowe znajdują się w trzech miejscach. Są to: MAK, Komisja Wojskowa, czyli w tej chwili MON, i prokuratura. I jeżeli ktokolwiek powie, że posiada dane cyfrowe, to należy natychmiast wykonać telefon do ABW. Powiedzmy sobie szczerze, tak to wygląda”.

Komisja Millera, podobnie jak MAK, robiła wszystko, by nie podawać szczegółowych parametrów. Punkt, gdzie odezwał się TAWS 38 (czyli rodzaj alarmu sygnalizującego, że sensory na goleniach kół odnotowały silne uderzenie typowe dla zderzenia kół z ziemią przy lądowaniu), został przez komisję Millera prymitywnie zamazany – bo do tezy MAK nie pasowało, że gdy odezwał się TAWS 38, samolot był na wysokości... ok. 30 m (jego golenie nie mogły więc odnotować uderzenia kołami o ziemię).

Całość artykułu w najbliższym wydaniu tygodnika “Gazeta Polska”



Udostępnij

Wczytuję komentarze...
Najnowsze
Ciąg dalszy afery podkarpackiej. Jutro ruszy…

Ciąg dalszy afery podkarpackiej. Jutro ruszy…

PO zadecydowało o przyszłości HGW

PO zadecydowało o przyszłości HGW

"Dobra zmiana także w łyżwiarstwie".…

Szef MON zaapelował do Putina. „Żeby…

Szef MON zaapelował do Putina. „Żeby…

Egzekucja islamistów w Iraku

Egzekucja islamistów w Iraku

Kubot i Melo, czyli mieszanka wybuchowa

/ Tomasz Hamrat/ Gazeta Polska

Łukasz Kubot nieraz powtarza, że on i jego partner deblowy Marcelo Melo bardzo się różnią, ale zdało to egzamin na korcie. - Wojciech Fibak mówił mi, że możemy z Brazylijczykiem stworzyć mieszankę wybuchową i to się potwierdziło - podkreślił polski tenisista.

Kubot znany jest z pracowitości, a sam nieraz mówi, że nie został obdarzony zbytnio talentem. - Nie mam ręki, żeby sobie pozwolić na tzw. wirtuoza tenisa. Ale praca, konsekwencja, dyscyplina oraz to, że codziennie rano wstaję i powtarzam te same rzeczy też mają wpływ - ocenił.

Wraz z Melo wygrali w minionym sezonie sześć turniejów, co nie udało się żadnemu innemu męskiemu duetowi. Byli niepokonani na kortach trawiastych, a udane występy na tej nawierzchni zwieńczyli triumfem w wielkoszlemowym Wimbledonie. Rok zakończą jako numer jeden na świecie wśród debli. W turnieju masters - ATP Finals - w decydującym spotkaniu nie sprostali jednak Finowi Henriemu Kontinenowi i Australijczykowi Johnowi Peersowi.

- Takie jest już nasze społeczeństwo, zawsze się komuś wytyka to, czego nie wygrał. A jak coś wygra, to się o tym zapomina. Z drugiej strony wiadomo, że najlepiej człowiek uczy się na porażkach. Może popełniliśmy błąd, że skoncentrowaliśmy się na pierwszym miejscu w rankingu i gdzieś tam w końcówce sezonu zabrakło nam paliwa w londyńskim finale. Ale nie da się ukryć, że ostatnie trzy mecze z parą Kontinen-Peers rywale wygrywali zasłużenie. Na pewno pokazuje to jak im leży nasza gra. Moja głowa cały czas nad tym już pracuje, jak zdobyć patent na tę dwójkę. Wierzę, że rywalizacja między nami w przyszłym roku będzie ciekawa - zaznaczył lubinianin.

Ma świadomość, że teraz czeka go nowy etap w karierze - będzie wychodził bowiem na kort w roli faworyta. Przyznał, że oczekiwania wobec niego i Brazylijczyka są coraz większe, ale też po sobie widzi, że apetyt rośnie w miarę jedzenia. Jego zdaniem do lipcowego zwycięstwa w Wimbledonie przyczynić się mogła...szybka porażka we French Open.

- Od teraz będziemy faworytami i musimy się z tym zmierzyć. Nic nie dzieje się bez przyczyny. Może nie wygralibyśmy Wimbledonu, gdybyśmy nie przegrali w drugiej rundzie French Open. Bo mieliśmy w związku z tym więcej czasu na przygotowania do trawy, mogliśmy dodać jeszcze jeden turniej na tej nawierzchni. Powtarzalność, którą złapaliśmy, budowała więcej pewności siebie i może dzięki temu wygraliśmy ostatnią piłkę w finale Wimbledonu - zanalizował 35-letni Polak.

Źródło: PAP

Udostępnij

Tagi
Wczytuję komentarze...

Nasza strona używa cookies czyli po polsku ciasteczek. Korzystając ze strony wyraża Pan/i zgodę na używanie ciasteczek (cookies), zgodnie z aktualnymi ustawieniami Pana/i przeglądarki. Jeśli chce Pan/i, może Pan/i zmienić ustawienia w swojej przeglądarce tak aby nie pobierała ona ciasteczek.


Strefa Wolnego Słowa: niezalezna.pl | gazetapolska.pl | panstwo.net | vod.gazetapolska.pl | naszeblogi.pl | gpcodziennie.pl