Po wyborach 13 września lewicowe ugrupowania i do tej pory opozycyjne - Partia Robotnicza-Socjaldemokraci, Partia Lewicy, Partia Centrum oraz Partia Ochrony Środowiska-Zieloni - uzyskały łącznie 176 mandatów, czyli niewielką większość.
Andersson ma jednak problem ze spełnieniem żądań przyszłych koalicjantów - Partii Lewicy, która chce posiadać własnych ministrów w rządzie, ze stanowiskiem Partii Centrum, która się temu sprzeciwia. Powodem są różnice w programach gospodarczych obu ugrupowań.
Odpowiedzialny za koordynację procesu wyboru premiera, przewodniczący parlamentu Andreas Norlen z centroprawicowej Umiarkowanej Partii Koalicyjnej, oświadczył we wtorek, że mimo decyzji Andersson jej kandydatura zostanie poddana pod głosowanie w czwartek. – Będzie to propozycja rządu złożonego jedynie z socjaldemokratów – podkreślił Norlen.
Według Andersson, choć nie porozumiano się co do kształtu przyszłego rządu, to wraz z Partią Lewicy, Partią Centrum i Zielonymi uzgodniono wybór przewodniczących komisji parlamentarnych. Ugrupowania poparły również inicjatywę mającą powstrzymać wydalanie z kraju młodych imigrantów, którzy są dobrze zintegrowani ze społeczeństwem. Inna wspólna propozycja to zamrożenie umowy handlowej z Izraelem.
Norlen przypomniał, że jeśli w czterech kolejnych głosowaniach nie zostanie wybrany premier, automatycznie w ciągu trzech miesięcy rozpisane zostaną przyspieszone wybory. Obowiązki premiera pełni Ulf Kristersson z Umiarkowanej Partii Koalicyjnej, który formalnie podał się do dymisji.
Andersson otrzymała misję utworzenia rządu 18 września, ale wkrótce zrezygnowała. Następnie 2 października polityczka ponownie podjęła się tego zadania.
