Podczas rozprawy w środę sąd słuchał troje biegłych: psychologa i psychiatrów. Jawność tej części rozprawy została wyłączona ze względu na interes prywatny oskarżonego. Po ich zeznaniach przewodniczący SO sędzia Jarosław Turczyn zakończył przewód sądowy i mowy końcowe wygłosiły strony.
Prokurator Renata Szamiel wniosła o wymierzenie oskarżonemu za zabójstwo żony Angeliki Jakubowskiej (brat pokrzywdzonej, oskarżyciel posiłkowy, wyraził zgodę na publikację danych osobowych) i za wyłudzenie alimentów kary łącznej dożywotniego pozbawienia wolności i 100 tys. zł nawiązki na rzecz pokrzywdzonej Magdaleny J., córki zamordowanej.
Brat ofiary, oskarżyciel posiłkowy, w imieniu swoim i drugiego z braci także wniósł o dożywocie dla Daniela M. oraz zadośćuczynienie, nawiązkę i odszkodowanie w kwocie 5 mln zł. Natomiast obrońca oskarżonego Marek Kobyłecki chce uniewinnienia Daniela M. Także sam oskarżony wniósł o uniewinnienie.
To oskarżony dokonał zabójstwa swojej żony. Zrobił to od początku w sposób zaplanowany
– twierdziła prokurator Szamiel. Dowodziła, że oskarżony "od początku przewidywał konsekwencje swoich działań, (…) jego wina nie budzi wątpliwości".
Według oskarżyciela publicznego Daniel M. miał po powrocie z pracy 2 października 1998 r. zabić żonę, dopiero 18 października zgłosić jej zaginięcie, a już dzień później złożyć pozew rozwodowy, domagając się alimentów na małoletnią córkę. Złożył też dokumenty do instytucji zajmujących się pomocą społeczną. Zdaniem prokurator to dowód, że "jego działania były zaplanowane".
W mowie końcowej prokurator wskazywała, że z zeznań świadków wynika, iż "w tym małżeństwie dochodziło do kłótni", "do przemocy domowej". Pokrzywdzona niedługo przed śmiercią wyprowadziła się do braci, by jednak wrócić do męża. Koleżance, która zeznawała w procesie, miała powiedzieć, że zamierza się rozwieść. Szamiel dowodziła, że opinie biegłych wskazują, iż "to oskarżony decydował, kto kogo opuszcza".
Mówiła o różnych wersjach, o jakich informował rodzinę i znajomych Daniel M. co do zniknięcia żony. Świadkowie zeznali, że jednym mówił, iż Angelika Jakubowska "wyszła jak stała", innym, że wyjechała do rodziny do Piły, pojechała do Niemiec i się "tam prostytuuje" lub że go okradła. "Oskarżony nie szukał swojej żony (…) przedstawiał ją w złym świetle" – podkreślała prokurator.
Z kolei obrońca Daniela M. zaznaczył, że:
nie ma jakichkolwiek dowodów, nawet poszlak, że do śmierci Angeliki J., jak i zakopania zwłok przyczynił się oskarżony.
Jak dodał, twierdzenie, że Daniel M. dokonał zabójstwa, jest "tylko wersją oskarżyciela publicznego".
"Nie można się opierać na wnioskach, które mogą być błędne, z dużym prawdopodobieństwem są błędem" – mówił Kobyłecki. Dowodził, iż "trudno jest uwierzyć, że świadkowie pamiętają wydarzenia sprzed 20 lat, (…) pamięć jest zawodna". Podkreślił, że "tu chodzi o morderstwo i nie możemy się oprzeć na mało prawdopodobnych przypuszczeniach".
43-letni Daniel M. z Debrzna nie przyznał się do winy.
Jestem niewinny. Nigdy w życiu nie podniosłem ręki, nie krzyczałem, nie obraziłem żadnej kobiety. (…) Nie jestem despotą, tyranem.
Prokuratura Okręgowa w Słupsku akt oskarżenia przeciwko Danielowi M., któremu zarzuciła zabójstwo żony, zaginionej w październiku 1998 r., i wyłudzenie alimentów na rzecz małoletniej wówczas córki, skierowała do sądu w październiku 2018 r. Szczątki Angeliki J. znaleziono 24 kwietnia 2017 r. pod posadzką w piwnicy domu w Debrznie, w którym wciąż mieszkał Daniel M.
Według śledczych, Daniel M. po powrocie z pracy do domu miał udusić żonę wcześniej przygotowanym kablem elektrycznym. Następnie zwłoki umieścił w torbie podróżnej i zakopał w piwnicy w średniowiecznej studni. W tym miejscu wylał posadzkę, podłogę wyłożył cegłami.
Po zgłoszeniu zaginięcia żony Daniel M. wystąpił do sądu z pozwem o rozwód z jednoczesnym wnioskiem o zasądzenie alimentów od Angeliki J. na rzecz ich małoletniej córki. Potem wnioskował też skutecznie o ich podwyższenie. Łącznie Daniel M. pobrał z Funduszu Alimentacyjnego słupskiego oddziału ZUS ponad 14,8 tys. zł.
Daniel M. został tymczasowo aresztowany. W toku prokuratorskiego postępowania nie przyznał się do zarzucanego mu czynu, za który grozi dożywocie. Konsekwentnie odmawiał wyjaśnień.
Proces rozpoczął się 8 stycznia przed Sądem Okręgowym w Słupsku. Od tego czasu odbyło się prawie 20 rozpraw, sąd przesłuchał niemal 50 osób - świadków i biegłych sądowych.
Oskarżony w sądzie nie przyznał się do zarzucanych mu przestępstw. Nie potrafił jednak wyjaśnić, jak to się stało, że zwłoki jego żony, zapakowane w torbę, zakopane, zamurowane w podłodze piwnicy, ujawniono w ich domu. Mówił, że nie wykładał ceglanej podłogi w piwnicy. Twierdził, że żona miała pojechać do Piły, do jego matki i swojej cioci. Tłumaczył, że jeśli po jej zaginięciu mówił komuś, że wyjechała za granicę, to w formie przypuszczenia, bo taki scenariusz wydarzeń miała mu "sugerować" policja. Zapewniał, że między nim a żoną nie dochodziło do awantur, do przemocy.
