Sąd uniewinnił lekarkę. Chodzi o setki tysięcy złotych

Wyrok jest prawomocny. Stronom przysługuje kasacja.

Prokuratura oskarżyła lekarkę Beatę Z., byłą kierowniczkę Gminnego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Borowej (pow. mielecki), o to, że od 1 stycznia 2002 r. do 31 maja 2015 r. przyznawała sobie nienależne dodatkowe wynagrodzenia, m.in.: premię uznaniową, nagrodę okolicznościową, nagrodę roczną z wypracowanego zysku, ryczałt z tytułu korzystania z prywatnego auta, dodatek stażowy, przez co wyrządziła w mieniu placówki znaczną szkodę majątkową w wysokości prawie 600 tys. zł.

Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu skazał ją za to na dwa lata pozbawienia wolności w zawieszeniu na pięć lat, naprawienie wyrządzonej szkody, czyli zwrot blisko 600 tys. zł, a także nakazał jej zapłatę 90 tys. zł grzywny. Zakazał jej też przez pięć lat zajmowania stanowisk kierowniczych związanych z zarządzaniem i administrowaniem podmiotami medycznymi dysponującymi środkami publicznymi.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie w procesie odwoławczym uniewinnił kobietę od zarzucanych jej czynów. Jak poinformował rzecznik SA w Rzeszowie, sędzia Zygmunt Dudziński uznał, że zaszła rzadka okoliczność kontratypu.

Kontratyp to okoliczność wyłączająca karną bezprawność czynu. Zaistnienie kontratypu powoduje, że zachowanie wypełniające znamiona czynu zabronionego nie jest przestępstwem.

Chodzi o art. 30 kk: "Nie popełnia przestępstwa, kto dopuszcza się czynu zabronionego w usprawiedliwionej nieświadomości jego bezprawności".

"Myśmy uznali, że w tych okolicznościach, takich dość skomplikowanych (…) lekarka działała w usprawiedliwionej nieświadomości bezprawności czynu" – wyjaśnił sędzia Dudziński.

Chodzi o to, że Beata Z. była jednocześnie lekarką w Zakładu Opieki Zdrowotnej w Borowej i kierowniczką tej placówki. Broniąc się w czasie procesu, kobieta podkreślała, że miała podpisane dwie umowy: jako kierownik ZOZ umowę z wójtem gminy, a jako lekarz - umowę z poprzednim podmiotem ZOZ w Mielcu, który wyodrębnił GSP ZOZ w Borowej i "przekazał" ją do tej placówki.

Sędzia podkreślił, że dla sądu istotne było to, że przez 13 lat nikt nie kwestionował stosowanej przez Beatę Z. procedury, mimo że był sprawowany nad placówką nadzór. Biegły ustalił, że gminie znany był mechanizm funkcjonowania oskarżonej, a mimo to gmina nie protestowała. Przyznawanych nagród nie kwestionowała też np. księgowa.

Ponadto sąd wziął pod uwagę fakt, że dodatkowe kwoty, jakie kierowniczka ośrodka przyznawała sobie, były porównywalne z tymi, jakie przyznawała drugiej z pracujących w placówce lekarek w ramach dzielenia funduszu nagród.

"Czyli nie wykorzystywała sytuacji, żeby jakieś nieuzasadnione korzyści czerpać tylko dla siebie. Przyjęliśmy konstrukcję, że działała w nieświadomości bezprawności czynu, ale uważamy, że ten błąd był usprawiedliwiony. Naszym zdaniem pracodawca zostawił ją w takiej niejasnej sytuacji, że po prawie 20 latach byłoby wręcz niesprawiedliwe, żeby za tę sytuację kazać jej wszystko oddać i jeszcze zrobić z niej przestępcę"

– tłumaczył sędzia.

Dodał, że kontratyp bardzo rzadko zachodzi, bo w przypadku osób na kierowniczych stanowiskach trudno usprawiedliwić błąd.