W następstwie tego zdarzenia zginęło trzech górników, a do szpitali przewieziono sześciu kolejnych.
"To był silny wstrząs, jeden z silniejszych"
- powiedział dziennikarzom leżący w Górnośląskim Centrum Medycznym w Katowicach górnik Mariusz Reguła, który wskutek wypadku doznał m.in. urazu kolana.
"Silne uderzenie, zapylenie wielkie, nic nie widać – i oczekiwanie w ciemności na pomoc"
- relacjonował.
Pytany, czy długo trwało to czekanie, odpowiedział, że "trudno określić" i że nie potrafił się poruszyć.
"Długo nie było, ale trochę czasu minęło, zanim dotarli do nas"
- dodał.
Zaznaczył, że w takich chwilach oczekiwania po wypadku "myśli się o wszystkim", przede wszystkim o rodzinie. Ocenił, że raczej nie bał się o życie, nie myślał o jego zagrożeniu. Pytany, czy chce wrócić do pracy pod ziemią, stwierdził, że na razie nie potrafi tego zadeklarować.
Michał Patalong, inny z górników, leżący w Górnośląskim Centrum Medycznym opowiadał, że w trakcie oczekiwania na ratowników czuł m.in. obniżający się poziom tlenu w powietrzu.
"Było widać, że nie ma wentylacji. Był taki moment, że pomyślałem, że tego tlenu może w końcu być za mało. Człowiek stara się tego nie dopuszczać do siebie"
- podkreślił.
Sam wstrząs opisał jako "potworną, łamiącą kości siłę", która uderzyła w górników od spodu. "Tyle człowiek z tego pamięta" - zaznaczył. Przyznał, że rok temu w kopalni jego i kolegów też "trochę poturbowało (...) ale wtedy wszyscy wyszli z tego cało, tylko poobijani".
