Akt oskarżenia w tej sprawie pomorski wydział zamiejscowy Prokuratury Krajowej skierował w marcu ub.r. do Sądu Okręgowego w Gdańsku. Sąd sześciokrotnie próbował rozpocząć proces, nie udawało się to m.in. z powodu zwolnień lekarskich dostarczanych przez oskarżonych bądź adwokatów. W piątek postępowanie rozpoczęło się.
Dwóm oskarżonym - 51-letniemu Richardowi W. i 58-letniemu Romanowi G. prokuratura zarzuciła werbowanie na terenie Polski osób skłonnych podjąć się transportu kokainy z Ameryki Południowej do Europy. W organizacji przemytu miał im pomagać Krzysztof S. – zapewniał on transport przemytników do lotnisk na terenie Europy.
W piątek, w sądzie, zarówno Richard W., jak i Roman K. odmówili złożenia wyjaśnień w tej sprawie. Sąd odczytał zeznania, jakie Richard W. złożył w śledztwie. W. mówił wówczas, że przed zatrzymaniem w tej sprawie kilkakrotnie siedział w więzieniu, a po ostatniej odsiadce przeszedł „prywatną wewnętrzną terapię”. Wyjaśniał, że – w jej ramach, przez dwa lata nie odzywał się do nikogo, obwiązał też swoje ciało sznurami, które miały mu przypominać o tym, że „jest na dobrej drodze i nie może wracać w stronę zła”. „To była moja forma zmuszania się do tego, żeby znowu nie zbłądzić na złą drogę” – zeznawał.
W sądzie stawili się też 48-letnia dziś krawcowa Małgorzata R. i 30-letni Bartosz A. oskarżeni o to, że – za namową innych oskarżonych w tej sprawie, na początku 2009 r. próbowali przewieźć z Brazylii do Europy ukryte w podwójnych ściankach walizek około 9 kg substancji zawierającej kokainę. Kontrabandę odkryto na brazylijskim lotnisku w Parnamirim i obydwoje trafili do więzień w Brazylii. Bartosz A. odsiedział tam około pięciu lat, a Małgorzata R., choć skazana na około 11 lat, po dwóch latach odsiadki została, dzięki staraniom rodziny, zwolniona.
Ponieważ Małgorzata R. i Bartosz A. zostali skazani przez sąd państwa spoza Unii Europejskiej i w kraju tym odbywali kary, obydwoje – zgodnie z przepisami, musieli ponownie stanąć w sprawie przemytu przed polskim sądem.
W czasie rozprawy obydwoje przyznali się do winy. W odczytanych przez sąd wyjaśnieniach złożonych przez Małgorzatę R. w śledztwie, zeznawała ona, że darmowy wyjazd do Ameryki Południowej zaproponował jej znajomy, a o tym, że w drodze powrotnej ma przewieźć narkotyki, dowiedziała się dopiero w drodze na lotnisko, z którego miała wylecieć do Ameryki. Mówiła, że po drodze pytała, czy może zrezygnować z wyjazdu i w odpowiedzi usłyszała „nie radzę”. Wyjaśniała, że cały tydzień spędzony w Brazylii spędziła w hotelu, bo męczył ją tamtejszy upał.
Także Bartosz A. w odczytanych przez sąd zeznaniach wyjaśniał, że na wyjazd zgodził się za namową znajomego. Miał świadomość, że ma przewozić narkotyki, ale – jak powiedział, znajomy „zakręcił mnie, tak nade mną pracował, że klamka zapadła”. Za przemyt miał otrzymać auto. Zeznawał też, że walizki, które – wraz z Małgorzatą R. mieli przewieźć z Brazylii do Europy „dziwnie chemicznie śmierdziały”. Jego zdaniem ponad 9 kg substancji, które odkryto w walizkach zawierały tylko śladowe ilości narkotyku. W jego opinii ktoś „specjalnie podkablował” jego i Małgorzatę R. brazylijskiej policji.
„Zapłaciłem surowa karę – 5 lat w (w więzieniu) Brazylii, kilka razy próbowano mnie zamordować. Dało mi to dużo do myślenia. Zmieniłem swoje życie i od tamtej pory nie mam problemów”
- zeznawał A. w piątek w sądzie. Wyjaśniał, że teraz mieszka we Francji, pracuje i wychowuje dwójkę dzieci. „Nawet nawróciłem się, nie miałem żadnych potem konfliktów z prawem” – mówił.
Innymi kurierami zwerbowanymi do przewozu narkotyków przez Richarda W. i Romana G. mieli być też – zdaniem prokuratury, bracia Rafał B. i Tomasz O. W styczniu i w lutym 2009 r. mieli oni próbować przewieźć z Ekwadoru do Polski znaczną ilości kokainy. Mężczyźni połknęli narkotyk w formie kapsułek, po czym samolotem dotarli z Quito (Ekwador) do Hiszpanii. Przemyt kokainy został jednak udaremniony przez służby celne na lotnisku w Madrycie.
Rafał B. miał w żołądku 58 kapsułek (ponad pół kilograma środka odurzającego), a jego brat Tomasz O. 37 kapsułek (ponad 0,3 kg narkotyków). Obu sąd w Madrycie skazał na kary po 7 lat więzienia oraz grzywny po niespełna 87 tys. euro. Wobec osądzenia ich i ukarania przez hiszpański sąd, w Polsce postępowanie wobec nich umorzono.
W śledztwie prowadzonym przez gdańską prokuraturę, natrafiono też na trop innego organizatora przemytu pośrednio powiązanego z innymi oskarżonymi – 48-letniego Romana K. Jemu także zarzucono pomoc w organizacji przemytu z Ekwadoru do Europy ok. kilograma kokainy mającej postać płynnej pasty ukrytej w butelce po szamponie. Roman K. miał zwerbować do tego celu Przemysława K. Także ten kurier wpadł – zatrzymano go na lotnisku w Quito w Ekwadorze.
Zdaniem prokuratury w całym procederze istotną rolę odegrał nieżyjący już Artur B. (ps. Artuś, uznawany za jednego z największych bossów narkotykowych w Polsce), który dysponował możliwością nabycia kokainy na terenie Ameryki Południowej i zamierzał ją sprowadzać do Polski. W tym celu miał – w opinii śledczych, porozumieć się z Richardem W., Romanem G., Romanem K. i Krzysztofem S.
Postępowanie prokuratorskie wobec Artura B. zostało umorzone z powodu jego śmierci. 38-letni mężczyzna zmarł w szpitalu w Bydgoszczy w sierpniu 2012 r. Został tam przewieziony ze sztumskiego zakładu karnego. Wcześniej został zatrzymany w Hiszpanii za handel narkotykami i po ekstradycji znalazł się w Polsce. W proteście przeciwko aresztowaniu podjął głodówkę. Po paru tygodniach upadł, wstając z pryczy, i uderzył głową w ścianę, co skutkowało utratą przytomności, a następnie zgonem.