Wiceprzewodniczący komisji Błażej Parda (Kukiz'15) pytał świadka o współpracę ze służbami, świadek odpowiedział: "Współpraca ze służbami dotyczyła raczej konkretnych spraw i konkretnych problemów, które były do rozwiązania, a powiedzmy przekraczały możliwości naczelnika wydziału zamiejscowego czy prokuratorów z tego wydziału".
Pytany o raporty zewnętrzne świadek przyznał, że "ilości dokumentów, które wpływają na biurko prokuratora funkcyjnego są bardzo duże". Dopytywany, czy w związku z tym nie miał czasu, żeby zapoznawać się z dodatkowymi materiałami, powiedział: "Pracowałem jako dyrektor biura od 7 do 19.00 mniej więcej codziennie i to dość intensywnie. Pewnie znalazłbym czas, żeby przejrzeć taki dokument, aby ocenić jego wagę czy poświęcić mu większą uwagę, czy przyjąć do wiadomości, że jest to opracowanie o charakterze rutynowym. Nie pamiętam tego rodzaju raportów".
Z kolei pytany, w jaki sposób wyznaczał kierunki działania skoro nie miał wiedzy na temat funkcjonowania przestępczości zorganizowanej bezpośrednio od tych ludzi, którzy na pewno mieli tę wiedzę i w jaki sposób kierował działem prokuratury, odpowiedział: "Można powiedzieć, że to przestępcy wyznaczali kierunek działań biura i prokuratorów, bowiem to były wydziały śledcze, prokuratorzy prowadzili śledztwa, zadania departamentu nie były czysto analityczne, również prokuratorzy opracowywali postanowienia, które podejmował prokurator przełożony w tych śledztwach".
"Jeżeli ktoś sobie wyobraża, że praca prokuratora w centrali polega na tym, że czyta analizy i w oparciu o analizy wyznacza kierunki działań, to jest w błędzie. Kierunki działań wynikają ze śledztw, które zostały z wydziałów zamiejscowych przyjęte" - mówił. "W oparciu o obserwację różnych zdarzeń to policja może wypracowywać sobie kierunki zainteresowania, by obserwować pewne zjawiska czy obszary, gdzie te zagrożenia mogą wystąpić. Prokurator nie może sobie wybrać kierunków, bo prokurator jest zobligowany do kierunków wynikających z zakresu śledztwa - są akta, jest postanowienie o wszczęciu śledztwa, są dowody, które wskazują na możliwość popełnienia takiego czy innego przestępstwa i zadaniem prokuratora jest to, żeby wyjaśnić i skończyć to postępowanie" - podkreślał.
Parchimowicz zapytany, czy sam nie występował o raporty z własnej inicjatywy, czy nie były one potrzebne, odpowiedział, że nie wie, czy były potrzebne. "Musiałbym znać ich treść, żeby to ocenić. Nie sądzę, żebym występował o udostępnienie takich raportów, jeżeli o nich nie wiedziałem" - mówił.
"Jestem bezradny, jeżeli chodzi o przypomnienie sobie poszczególnych dokumentów, bez względu na to jak groźne mają nazwy" - odpowiedział świadek pytany o kolejne raporty m.in. dotyczące bezpieczeństwa.