Msza św. pogrzebowa odprawiona została w kaplicy na cmentarzu komunalnym przy Drodze Męczenników Majdanka, po niej ciało mjr. Chmielewskiego w asyście wojskowej złożone zostało w grobie.
Wojewoda lubelski Przemysław Czarnek przypomniał, że mjr Chmielewski wstąpił do partyzantki w wieku 18 lat, przez 10 lat był więziony. Był jednym z ostatnich żołnierzy zgrupowania AK-WiN Hieronima Dekutowskiego, „Zapory”. „Oni wykazywali się ogromną odwagą, szli za niepodległą i wolną ojczyzną bez względu na koszty” – powiedział Czarnek.
Mieli wyrobioną w sobie gotowość na bohaterstwo, poświęcenie dla wolności i ojczyzny, dla niepodległości państwa, bez względu na wszystko, za jakąkolwiek cenę. Nawet gdyby się to wydawało w niektórych momentach nieracjonalne wręcz. Tak to było w ich umysłach ukształtowane, taki był "Pomidor”
– dodał wojewoda lubelski.
Marian Chmielewski urodził się w 1928 r. w Ożarowie pod Lublinem w rodzinie chłopskiej. Był żołnierzem w patrolu Stanisława Jasińskiego ps. „Żbik”, wchodzącym w skład oddziału „Zapory”, potem w plutonach Aleksandra Sochalskiego, ps. „Duch” i Tadeusza Skraińskiego, ps. „Jadzinek".
Został aresztowany jesienią 1946 roku i skazany na 15 lat więzienia za działalność partyzancką i posiadanie broni. W 1951 r. był ponownie sądzony i skazany na kolejne 15 lat więzienia za udział w zabójstwach, m.in. członka PPR. Przebywał w więzieniach na Zamku Lubelskim, we Wronkach i Rawiczu.
Odzyskał wolność w 1956 r. na mocy amnestii. W postępowaniu rehabilitacyjnym w 1991 r. sąd w Lublinie uznał, że czyny, za jakie skazano Chmielewskiego, były związane z działalnością na rzecz niepodległego państwa Polskiego.
W maju tego roku podczas uroczystości z okazji 90. urodzin mjr. Chmielewskiego mówił on dziennikarzom, że wraz z towarzyszami spełnili obowiązek walki za ojczyznę. „Warto było. Jak siedziałem w więzieniu we Wronkach, to nawet nie wierzyłem, że kiedyś wyjdę na wolność, miałem gruźlicę. Dziś dumny jestem, jak patrzę na Polskę” – mówił wtedy Chmielewski.
