Krupa odniósł się w ten sposób do środowego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, podtrzymującego decyzję dekomunizacyjną wojewody zmieniającą nazwę pl. Wilhelma Szewczyka w centrum Katowic na pl. Marii i Lecha Kaczyńskich.
"Kwestia uhonorowania Wilhelma Szewczyka: będziemy szukali takiego rozwiązania, które będzie bezpieczne dla tej postaci, która – uważam – dobrze zapisała się w historii kultury Górnego Śląska i przede wszystkim historii kultury Katowic"
- powiedział dziennikarzom Krupa po briefingu nt. tegorocznej edycji Europejskiego Kongresu Gospodarczego.
"Jest już pomysł, ale na razie nie będę zdradzał" - zapowiedział prezydent Katowic. "Czekamy na uzasadnienie sądu. Zobaczymy, co jest w uzasadnieniu. Trzeba to dokładnie przeczytać i zrealizować – niestety – decyzję sądu. Mówię: niestety, bo troszkę nas to boli" - przyznał.
Pytany, czy nie ma zagrożenia, że wojewoda podejmie kolejną decyzję dekomunizacyjną odnośnie nowego upamiętnienia Szewczyka, Krupa odpowiedział, że wojewoda musi działać zgodnie z prawem - i samorząd też. "Myślę, że uhonorowanie Wilhelma Szewczyka w sposób bezpieczny pozwoli, że nie będzie potrzeby jakichkolwiek decyzji dotyczących kolejnej zmiany" - uznał.
W środę NSA uchylił zeszłoroczny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, uchylający wcześniejsze zarządzenie zastępcze wojewody, zmieniające nazwę placu Wilhelma Szewczyka, które zaskarżyła katowicka rada miasta. "Trudno uznać Szewczyka za symbol komunizmu" - uznał w ub. roku gliwicki sąd.
Środowy wyrok NSA oznacza, że zarządzenie wojewody uprawomocniło się i jest wykonalne, a zatem nazwa placu pozostanie taka, jaką nadał mu wojewoda.
Oto - za Wikipedią - kilka fragmentów z życiorysu Wilhelma Szewczyka:
- działał w Obozie Narodowo-Radykalnym. Postulował wyeliminowanie Żydów z życia kulturalnego i gospodarczego. Literaturę i prasę żydowską uznawał za jedną z najgroźniejszych broni 'żydowskiego państwa eksterytorialnego"
- po wojnie wrócił do Katowic i włączył się w tworzenie propagandy komunistycznej. W latach 1947–1948 był członkiem PPR, a następnie, od 1948 należał do PZPR. Redagował materiały propagandowe dla tutejszego komitetu wojewódzkiego PZPR
- w 1953 był wśród grona 53 członków krakowskiego Związku Literatów Polskich, którzy poparli komunistyczne represje wobec duchowieństwa katolickiego w Polsce. Wspierał działania propagandy komunistycznej w trakcie głośnego procesu księży kurii krakowskiej
- jednym z przykładów jego propagandowego zaangażowania jest wydana w latach 60. książka "Z teczki wspomnień PPR". Propagował w niej marksizm i leninizm oraz zmiany ustrojowe Polski. Żołnierzy Armii Krajowej nazwał" wrogiem w cywilu", który popełnił "najohydniejsze zbrodnie na działaczach komunistycznych"
- od 1971 był członkiem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Katowicach, w latach 1980–1981 członkiem jego egzekutywy
