W każdym z 28 państw członkowskich eurowybory przeprowadzane są według krajowego systemu. Nie wszędzie są progi wyborcze, czy taki sam wiek uprawniający do głosowania, ale przede wszystkim nie każdy kraj ma taką samą liczbę eurodeputowanych. Ta zależy bowiem od wielkości danego państwa.
Największą reprezentację do PE wysyłają Niemcy - 96 europosłów, na drugim miejscu są Francuzi - 74, a później Włosi i Brytyjczycy - po 73 deputowanych. Hiszpania i Polska są w kolejnej grupie - mają odpowiednio 54 i 51 przedstawicieli w PE.
Wśród krajów ze średnią liczbą europosłów są Rumunia (32), Holandia (26), Belgia, Czechy, Grecja, Węgry i Portugalia (po 21), a także Szwecja (20), Austria (18) i Bułgaria (17). Pozostałe kraje mają od 13 (np. Słowacja) do 6 deputowanych (Malta czy Luksemburg).
Żaden kraj w pojedynkę nie jest w stanie przeforsować swojego stanowiska, a europosłowie zbierają się w grupy polityczne, nazwane również frakcjami.
Na sali plenarnej można spotkać reprezentantów skrajnej lewicy - komunistów, czy skrajnej prawicy - polityków otwarcie nawiązujących do rozwiązania UE. Polityczne centrum od lat skupia się wokół dwóch największych ugrupowań: chadeckiej Europejskiej Partii Ludowej (EPL) oraz lewicowych Socjalistów i Demokratów (S&D).
Sondaże przewidują zwycięstwo EPL. W tej grupie, która ma obsadzić około 1/4 wszystkich miejsc w PE (około 170-180), największą cześć mają stanowić Niemcy (ostatnia, kwietniowa projekcja PE sugerowała, że będzie ich 30). Na drugim miejscu mają być eurodeputowani PO i PSL z Polski - 17 osób (w prognozie PE założono, że reszta przedstawicieli Koalicji Europejskiej trafi do innych grup politycznych).