Do zabójstwa doszło w lutym ub. roku w miejscowości Czyże. Według ustaleń prokuratury, kobieta chciała podciąć gałęzie drzewa rosnącego na granicy posesji. Podczas prac wynajętych pilarzy 73-letni sąsiad kobiety przeskoczył przez płot i zadał jej kilka pchnięć nożem kuchennym. Gdy kobieta upadła, zadawał kolejne ciosy.
Trzy miesiące temu Sąd Okręgowy w Białymstoku, jako sąd I instancji nie miał wątpliwości, że sprawca działał z zamiarem bezpośrednim zabójstwa, ale też - na podstawie opinii biegłych - wziął pod uwagę to, że mężczyzna miał w stopniu znacznym ograniczoną zdolność kierowania swoim postępowaniem. Orzekł 10 lat więzienia jako karę łączną za zabójstwo oraz grożenie nożem jednemu z pilarzy, który próbował pomóc zaatakowanej kobiecie i zmuszenie go w ten sposób do zaniechania takiego działania.
Wyrok zaskarżyły obie strony. Prokuratura wnioskowała o surowszą karę - 15 lat więzienia. Obrona chciała uniewinnienia, ewentualnie nadzwyczajnego złagodzenia kary do 3 lat pozbawienia wolności. Sam oskarżony powtarzał, że jest niewinny.
We wtorek Sąd Apelacyjny w Białymstoku utrzymał karę 10 lat więzienia, z podstawy wymiaru kary eliminując przepisy dotyczące nadzwyczajnego jej złagodzenia. Ich przywołanie uznał za nieprawidłowe, skoro sąd I instancji w praktyce ich nie zastosował (nie orzekł kary pozbawienia wolności poniżej dolnego progu ustawowego zagrożenia, czyli poniżej 8 lat więzienia).
"Wina oskarżonego nie budzi żadnych wątpliwości, przebieg zdarzenia opisali naoczni świadkowie. Brak było podstaw zarówno do nadzwyczajnego złagodzenia kary, jak się tego domagał obrońca, jak też do wymierzenia surowszej, zgodnie z wnioskiem prokuratora"
- tak sąd apelacyjny uzasadnił utrzymanie wyroku.
Sędzia sprawozdawca Janusz Sulima mówił, że trzeba było zważyć zarówno okoliczności obciążające, jak i łagodzące, które mogłyby wpłynąć na wymiar kary. Mówił, że oskarżony był bardzo agresywny, a jego działanie drastyczne (zadał w sumie siedem ciosów nożem, w tym trzy, gdy kobieta leżała już na ziemi).
Sędzia zwracał jednak uwagę, że mężczyzna miał w znacznym stopniu ograniczoną zdolność kierowania swoim postępowaniem, co również należało uwzględnić, decydując o wymiarze kary, podobnie jak stan zdrowia i podeszły wiek sprawcy. "W gruncie rzeczy wymierzenie mu kary, jakiej żądał prokurator, byłoby eliminacją oskarżonego ze społeczeństwa, nie dawałoby mu szansy powrotu na wolność" - mówił sędzia Sulima; przypominał też, że sprawca nie był wcześniej karany.
"Kara sprawiedliwa, adekwatna zarówno do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości tej drastycznej zbrodni, powinna spełnić swoją funkcję w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa"
- dodał sędzia, podkreślając, że nie było podstaw do nadzwyczajnego złagodzenia kary, ale też i do jej podwyższania.