Sąd Apelacyjny w Poznaniu utrzymał w mocy wyrok sądu pierwszej instancji, który wymierzył Jakubowi B. karę 2 lat bezwzględnego więzienia oraz zakaz wykonywania zawodu przez 6 lat. Prawnik, wraz ze swoją żoną mają także solidarnie naprawić szkodę wyrządzoną pokrzywdzonemu w wysokości 950 tys. zł. Każde z nich ma także zapłacić grzywnę w wysokości 15 tys. zł i pokryć koszty sądowe. Żona Jakuba B. - Anna, także adwokat – z którą wspólnie dopuścił się oszustwa - nie odwoływała się od decyzji sądu pierwszej instancji. Orzeczony wobec niej wyrok roku więzienia w zawieszeniu na dwa lata – uprawomocnił się.
Poznańska prokuratura zarzuciła małżeństwu adwokatów m.in. popełnienie przestępstw oszustwa i prania brudnych pieniędzy. Zawiadomienie w tej sprawie złożył pokrzywdzony Grzegorz Kozłowski, który był właścicielem nieruchomości w jednej z podpoznańskich miejscowości, a którą postanowił sprzedać. Przedsiębiorca dotarł do prawnika B., który miał się specjalizować w obsłudze transakcji sprzedaży nieruchomości, zwłaszcza komercyjnych.
W praktyce pokrzywdzony miał sprzedać nieruchomość na rzecz spółki kontrolowanej kapitałowo przez B., a następnie B. miał sprzedać nieruchomość za wyższą cenę innej spółce, z uwzględnieniem swojej prowizji. Takie rozwiązanie, zdaniem prokuratury, zostało narzucone pokrzywdzonemu ze wskazaniem, że w przeciwnym wypadku transakcja nie dojdzie do skutku. W rzeczywistości adwokat wprowadził w błąd pokrzywdzonego co do mechanizmu sprzedaży nieruchomości.
Spółka adwokatów kupiła od przedsiębiorcy działkę za 5,5 mln zł. Zapłaciła mu ponad 2 mln zł. Pozostałe 3,2 mln zł miała przekazać po odsprzedaniu ziemi francuskiemu inwestorowi. Przedsiębiorca nie dostał pieniędzy, gdy działkę ostatecznie sprzedano, bo jak twierdził adwokat B., kilka dni wcześniej spółka pośrednicząca w transakcji zmieniła właściciela. Przedsiębiorca zgłosił oszustwo. Małżeństwo zostało zatrzymane. Adwokat trafił do aresztu.
Zdaniem prokuratury, małżeństwo B., chcąc uniemożliwić stwierdzenie przestępczego pochodzenia pieniędzy, nabyło za nie nieruchomość i samochód.
Oskarżeni przyznali się w sądzie do popełnienia przestępstwa i przeprosili pokrzywdzonego. Złożyli także wniosek o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie kary łącznej: dla Jakuba B. - 2 lat więzienia oraz zakaz wykonywania zawodu przez 6 lat, dla jego żony - roku pozbawienia wolności w zawieszeniu na dwa lata. Ponadto oboje zobowiązali się w złożonym wniosku do solidarnego naprawienia szkody w wysokości 950 tys. Każde z nich ma także zapłacić grzywnę w wysokości 15 tys. zł i pokryć koszty sądowe. W listopadzie 2017 r. poznański sąd przychylił się do tego wniosku.
Apelację od tego orzeczenia złożył jednak obrońca Jakuba B., wskazując m.in., iż sąd pierwszej instancji nie sprawdził, czy Jakub B. w chwili popełniania przestępstwa był poczytalny. Podkreślił, że na ten temat powinni wypowiedzieć się biegli z dziedziny psychiatrii. Mimo, że zostali w sprawie powołani – zdaniem obrony opinia była niepełna.
Obrona złożyła wniosek o przesłuchanie biegłych – sąd jednak wniosek odrzucił, uzasadniając m.in. faktem, że "ma na celu jedynie przedłużenie postępowania".
Sąd Apelacyjny w Poznaniu utrzymał w mocy wyrok sądu pierwszej instancji skazujący Jakuba B. na karę dwóch lat więzienia. Sędzia Grzegorz Nowak, uzasadniając wyrok, podkreślił, że "wyrok wydany w tej sprawie przez sąd pierwszej instancji był wynikiem konsensu (...) ten uzgodniony pakiet rozstrzygnięć dotyczył kar zasadniczych, jak i środków karnych i naprawienia szkody. Uwzględniono w tej sytuacji wszelkie okoliczności nie kwestionując na dobrą sprawę ustaleń faktycznych poczynionych przez sąd".
"Mogłoby się wydawać, że skoro ten wyrok konsensualny w takiej formule został wydany, nie został zakwestionowany przez sąd, bo oceniający te propozycje – to można by powiedzieć, gdzie tu jest problem?"
– dodał sędzia.
Odnosząc się do kwestii poczytalności Jakuba B. – na co wskazywała obrona w apelacji – sędzia wskazał, że co prawda Jakub B. uskarżał się w trakcie śledztwa na dolegliwości natury psychicznej, to sam wskazywał, że leczony był dopiero w okresie długo po dokonaniu przestępstwa oszustwa.
Sędzia podkreślił, że oskarżony "wykazywał absolutnie niezaburzoną aktywność życiową. Uczestniczył w pertraktacjach, przygotowywał pakiet stosunkowo skomplikowanych dokumentów o charakterze prawnym, które miały poprzedzać zawarcie określonego aktu notarialnego (...) To są okoliczności, które kłóciłyby się z przyjęciem, że mamy do czynienia z osobą dotkniętą jakimikolwiek zaburzeniami o charakterze psychicznym, które mogłyby wpływać na jego poczytalność" – mówił.
"Po wydaniu już wyroku przedłożono do akt sprawy wydruk ze strony internetowej, z której wynika, że spółka akcyjna B. okraszona zdjęciem oskarżonego w pozie wskazującej na sukces życiowy, tak na dobrą sprawę – jednoznacznie wskazuje, że funkcjonuje. Zacytuję: spółka oferuje całkowity koszt przygotowania polityki bezpieczeństwa i twojej firmy za 2900 zł netto plus VAT. Udziela porad prawnych, rozwiązuje problemy prawne na gruncie prawa polskiego, europejskiego, międzynarodowego (...) Powiem szczerze, że ten pakiet informacji o oskarżonym pozwala nam na kategoryczne stwierdzenie: choroba jest elementem instrumentalnym w wykonaniu oskarżonego, zmierzającym do osiągnięcia partykularnych celów"
– dodał sędzia.
Jak zaznaczył, przed sądem pierwszej instancji instrumentalne traktowanie rzekomej choroby "zmierzało do tego, by uchylić w stosunku do niego areszt tymczasowy. Natomiast na etapie postępowania przed sądem drugiej instancji – był to środek do skutecznego – jego zdaniem – torpedowania postępowania przed sądem. Nie udało się to oskarżonemu".
Odnosząc się do kwestii zarzucanego oskarżonemu prania brudnych pieniędzy, sędzia podkreślił, że "te zabiegi zmierzające do ukrycia właściwego, faktycznego źródła pochodzenia tych pieniędzy jest oczywiste. A więc w takiej sytuacji z tym praniem brudnych pieniędzy mamy do czynienia można powiedzieć – w sposób klasyczny".
"Represja karna jest na minimalnym poziomie, który można powiedzieć, że zaspakaja poczucie sprawiedliwości. Na pewno w kontekście tych rozstrzygnięć, tego, co przypisano oskarżonemu, najcenniejsze jest to, że jest to kara pozbawienia wolności bezwzględna. Ona jest adekwatna do tego, co zrobił oskarżony, i oczywiście środek karny w postaci zakazu wykonywania zawodu adwokata – bo nie ulega wątpliwości, że swoją fachową wiedzę wykorzystał on w sposób niecny"
– podkreślił sędzia.
Orzeczenie wydane przez Sąd Apelacyjny w Poznaniu jest prawomocne. Oskarżonego nie było w sądzie w trakcie odczytywania wyroku.
