W 1993 r. znany pisarz i polityk István Csurka założył Węgierską Partię Sprawiedliwości i Życia (MIEP), która pięć lat później wprowadziła 14 posłów do parlamentu. To skrajnie szowinistyczne i populistyczne ugrupowanie promowało ideę Wielkich Węgier oraz występowało przeciwko NATO i Unii Europejskiej. Sam Csurka zasłynął jako autor antysemickich tekstów, w których zarzucał prezydentowi Arpádowi Gönczowi, że rozkazy wydają mu „sprzysiężeni ludzie z Paryża, Nowego Jorku i Tel Awiwu”.
MIEP nie zyskał nigdy realnego wpływu na sprawy państwa. Jego aktywność prowadziła jednak do dalszego rozdrobnienia prawej strony sceny politycznej. Podczas wyborów partia regularnie odbierała głosy innym antykomunistycznym formacjom: Węgierskiemu Forum Demokratycznemu i Fideszowi. Dla postkomunistów i lewicowych liberałów MIEP był wygodnym przeciwnikiem. Swoim radykalizmem deprecjonował idee prawicy, w kontaktach z Zachodem służył zaś jako dyżurny straszak przed „odwiecznym węgierskim antysemityzmem”.
Z czasem się okazało, że István Csurka od 1957 r. zarejestrowany był jako tajny agent komunistycznej bezpieki o pseudonimie „Barabasz”. Czołowe media węgierskie, tak chętnie oskarżające polityków Fideszu o antysemityzm, w wypadku Csurki zachowywały daleko posuniętą wstrzemięźliwość, nie wykorzystując tego faktu do walki z nim.
W 2002 r. MIEP nie dostał się do parlamentu. Rok później powstał Jobbik, czyli Ruch na rzecz Lepszych Węgier, skupiający skrajnie nacjonalistyczną młodzież, głoszącą hasła antyromskie i antysemickie. W 2006 r. partia Csurki poszła do wyborów w koalicji stworzonej właśnie przez Jobbik. Narodowcy nie zdobyli jednak wówczas żadnego mandatu.
Mała radykalna partia od początku swojego istnienia mogła liczyć na zainteresowanie lewicowo-liberalnych mediów, które nagłaśniały jej akcje nieproporcjonalnie do znaczenia formacji. Jobbik powołał swoje ramię zbrojne – paramilitarną Gwardię Węgierską. W październiku 2006 r., podczas obchodów 50-lecia powstania węgierskiego, gwardziści prowokowali zamieszki uliczne. W tym czasie Fidesz dążył do uspokojenia nastrojów, bojąc się rozlewu krwi, który obciążyłby konto prawicy.
W wyborach 2010 r. Jobbik uzyskał ponad 16 proc. głosów i zdobył 46 mandatów w parlamencie, stając się trzecią siłą polityczną w kraju. Partia sytuuje się w opozycji wobec rządu Viktora Orbána. Fidesz naraził się Jobbikowi wieloma posunięciami, m.in. zdelegalizowaniem organizacji paramilitarnych, w tym Gwardii Węgierskiej. Nacjonaliści liczą jednak, że zmęczeni kryzysem Węgrzy w przyszłych wyborach odrzucą Orbána i postawią na Jobbik.
Nie wiemy dziś, jakie są intencje tych, którzy dążą do utworzenia nowej, narodowej formacji politycznej w Polsce. Biorąc jednak pod uwagę kontekst węgierski, istnieje możliwość, że na polskiej scenie politycznej spełniać ona będzie analogiczną funkcję jak jej węgierscy odpowiednicy.
