Wyszukiwanie

Wpisz co najmniej 3 znaki i wciśnij lupę
Polska

Lewica śmiechu warta

Właściciel „Press-publiki” − jak się domyślam − wyciągnął swego czasu z rynkowych sukcesów „Uważam Rze” i „Gazety Polskiej” taki wniosek, że na rynku otworzył się popyt na media o jasnej i twardej pol

Autor:

Właściciel „Press-publiki” − jak się domyślam − wyciągnął swego czasu z rynkowych sukcesów „Uważam Rze” i „Gazety Polskiej” taki wniosek, że na rynku otworzył się popyt na media o jasnej i twardej politycznej linii. Że skoro sprzedają się pisma o zdecydowanej tożsamości prawicowej, to prawem symetrii, albo prawem reakcji, zaczną się sprzedawać także jednoznaczne lewicowe. I z tej racji postanowił mający piękne tradycje, ale od dawna już zupełnie pogubiony „Przekrój” przerobić na takie właśnie pismo, powierzając je grupce lewackich dynamitardów sytuujących się na lewym skrzydle „Krytyki Politycznej”. Poczciwy profesor Filutek przewraca się w grobie.

Eksperyment w ten sposób rozpoczęty właśnie dobiegł końca − końca żałosnego. Lewacka redakcja zredukowała sprzedaż tygodnika – i tak słabą – jeszcze o połowę, nowych czytelników nie zdobyła i ostatecznie została zwolniona. Można się zastanawiać, czy zawiodło wykonanie, czy cała w ogóle koncepcja tygodnika wyraziście lewicowego była chybiona. Za pierwszą odpowiedzią przemawia fakt, że lewicowi działacze faktycznie się na prasie znali słabo, profesjonalnej gazety robić nie umieli, a teksty dobierane do druku pełne były sekciarskiej paranoi (pożegnalnym strzałem jakiś oszalały „łowca faszystów” zdemaskował mnie, że przed pojawieniem się w radiu lub telewizji instruowany jestem, co mam mówić, przez Roberta Winnickiego, szefa Młodzieży Wszechpolskiej. Nie uśmiałem się tak od czasu, kiedy maniak spod przeciwnych znaków zdemaskował mnie jako emisariusza masonów, który pojechał do Radia Maryja postawić Ojcu Dyrektorowi warunki, pod którymi Loża P-3 wpuści go na multipleks). Praktycznie jedynym, czym „Przekrój” w ostatniej mutacji zwrócił na siebie uwagę zewnętrznego świata, było obrzucenie Jakuba Wojewódzkiego stekiem wulgarnych inwektyw.

Właściciel chyba udzielił sobie takiej właśnie odpowiedzi, bo nowy zespół, który zatrudnił, nie wydaje się znacząco odmienny, choć zapewne bardziej profesjonalny - jeśli dobrze to odczytuję, „Przekrój” zmieni się teraz z pisma gejowsko-lewackiego w gejowsko-lajfstajlowe. Oczywiście to on ryzykuje pieniądze, nie ja, więc niech robi, jak uważa. Ja jednak wiem swoje. A mianowicie to, że w Polsce nie ma w ogóle miejsca na pismo otwarcie lewicowe. Kryptokomunizm przybrany w szaty „pragmatyzmu” i „europejskości” – to owszem. Ale lewicowość − ani w wydaniu siermiężnym, postkomunistycznym („Przegląd”), ani małpującym amerykańskie kampusy („Krytyka Polityczna”) - nie jest w stanie wyjść z lewicowej niszy.

Dlaczego? Bo nie można być z ludem, kiedy się nim żywiołowo gardzi. Kiedy się w „starszych, gorzej wykształconych i z mniejszych miast” widzi ciemnych „katoli” i „pisowców”, którzy powinni jak najszybciej wyzdychać razem ze swymi politykami i proboszczami, bo nam przynoszą wstyd przed Zachodem. A to właśnie ta pogarda jest w III RP podstawą identyfikowania się jako „lewicowiec”. Podsumowując sprawę najkrócej − jak lewica Polakom, tak Polacy lewicy.

Autor:

Źródło: Gazeta Polska

AKTUALNE PETYCJE

NAJNOWSZE Polska