Wyszukiwanie

Wpisz co najmniej 3 znaki i wciśnij lupę
Polska

Następny podatek będzie od  Słońca Peru

Znacznie większe wrażenie niż ministerialne występy robi na narodzie zapowiedź wprowadzenia we Wrocławiu podatku od deszczówki, w całym kraju podatku od  jazdy służbowym samochodem w  celach s

Autor:

Znacznie większe wrażenie niż ministerialne występy robi na narodzie zapowiedź wprowadzenia we Wrocławiu podatku od deszczówki, w całym kraju podatku od  jazdy służbowym samochodem w  celach służbowych i  w  małych miasteczkach od oświetlenia ulic nocą. I  jak zauważył pewien internauta, „następny podatek będzie od Słońca Peru”.

Przed kamerami polskich telewizji państwowo-publicznych sterczą godzinami różni ministrowie i  objaśniają narodowi, o  co  chodziło premierowi Tuskowi w  jego tzw. drugim exposé. Cyferki, wykresiki, trucie w  bucie. Od  ministra finansów Rostowskiego poczynając, na  nikomu nieznanych urzędnikach mianowanych na odpowiedzialne funkcje kończąc. Właśnie gada minister od  edukacji narodowej Krystyna Szumilas, zapewniając, że  każdy przedszkolak skorzysta, no i  będzie „cyfrowa szkoła”. Kiedy? Jeszcze w  tym stuleciu? Wprawdzie jest niż demograficzny, ale potrzeba nowych nauczycieli no i  wykwalifikowanych wychowawców do żłobków i  przedszkoli. A  naród się cieszy. Założę się, że  jednak naród jej nie słucha, bo o  tej porze dnia jest w pracy i ma  już wyrobione zdanie na  temat obietnic składanych przez władzę pod wodzą PO i jej przywódcy, Donalda Tuska. Roczny urlop macierzyński – to dopiero zdobycz socjalna. Minister od pracy i  spraw społecznych, wyjątkowo z  PSL, Władysław Kosiniak-Kamysz zapewnia, że  będzie zabiegać o  powrót matek do  pracy, po  roku macierzyństwa, a  urzędy pracy będą rozliczane za  efektywność swoich działań. Chyba zwariował. Czyżby nie wiedział, że  pracę daje pracodawca, a  nie jakiś minister, właściciel firmy zrobi zaś wszystko, żeby biznes się opłacał, i  przy tym bezrobociu młodych ludzi będzie zatrudniał osoby nieobciążone macierzyństwem?

Aktywiści od robienia ludzi w  balona

Nie sposób zrozumieć tej słownej ekwilibrystyki prezentowanej publiczności już od  dobrych paru dni. Czy nasze elity rządowe całkiem straciły kontakt z rzeczywistością? Z  polską rzeczywistością? I  bezczelnie obiecują jakieś setki miliardów na  setki przedsięwzięć. Miliardów, których nie ma! Niech się nie dziwią, jeśli po  tych bredniach słupki poparcia dla PO znów spadną. Ludzie już nie kupią tych obietnic. Znacznie większe wrażenie niż te ministerialne występy robi na  narodzie zapowiedź wprowadzenia we  Wrocławiu podatku od  deszczówki, w  całym kraju podatku od  jazdy służbowym samochodem w  celach służbowych i  w  małych miasteczkach od  oświetlenia ulic nocą. I  jak zauważył pewien internauta, „następny podatek będzie od  Słońca Peru”.

To  nie wszystko, bo  przecież rząd, aby dotrzymać choć małej cząstki obietnic Donalda Tuska, musi na  gwałt wprowadzić kolejne daniny, co  to  zastąpią podwyżkę podatków, której nie będzie ze  strachu przed jeszcze większym spadkiem popularności PO. Można powiedzieć, że  sprytnie to  sobie wymyślili aktywiści od robienia ludzi w  balona. Ale ludzie już wiedzą, że  między tym, co  Platforma obiecuje, a  tym, co  realizuje, jest ogromna przepaść, większa niż na  budowie warszawskiego metra. Więc przełączają swoje odbiorniki telewizyjne na  polskie seriale, które kochają, bo  na  dorosłych działają kojąco, tak jak bajki na dzieci. Wiadomo, że  to  nieprawda, ale każdy może pomarzyć i  poddać się czarom. Takiej np. kucharki z  „wielkiego świata”, Gessler, czy urody Bachledy-Curuś. Nieobce są  te czary ministrowi spraw zagranicznych, o  czym donoszą głupkowate portale. Ale czego można wymagać od  Radka?

Jak już ci ministrowie od  siedmiu boleści zakończą swoją paradę przed kamerami, w  głowach obywateli pozostaną strzępki informacji, zupełnie do  siebie nieprzystających. Ta  Szumilas ma  wspierać nianie, a  ten Nowak, minister dróg, dziurawych autostrad i  krzywych torów, ma  wprowadzić program budownictwa dla młodych, Rostowski zaś weźmie pieniądze na  wszystkie programy stąd i  z owąd. Niby jesteśmy europejskim krajem, a  tak naprawdę to  nie jesteśmy krajem, ale jakąś prowincjonalną dziurą, w  której różni nieudolni sołtysi obiecują absolwentom podstawówki już nie gruszki na  wierzbie, ale wierzby na  gruszce. Po  czymś takim nic, tylko iść do  remizy, żeby zalać robaka. Robaka beznadziei, braku perspektyw na  normalność i  odpowiedzialność władzy i  właściwie nas wszystkich.

Specmiernoty od  kombinowania

Europejskość, nie ta  brukselska, ale prawdziwa, bogata w  tradycje i  osiągnięcia kulturalne, nie jest w  zasięgu naszej ręki i  nogi. Ani głowy. Miernoty rządzące naszym krajem i  sprzyjające jego okradaniu wcale nie myślą myśleć, bo  nie są  do  tego zdolne, one kombinują, jak się ustawić w  życiu i  w  polityce, a  to  potrafi byle cwaniak, nawet taki bez matury i  wyższych studiów. Bo  cwaniactwo jest wyssane z  mlekiem matki i  przekazywane z  pokolenia na  pokolenie. To widać szczególnie u  ludzi mediów. Taki nie odda ani guzika za  prawdę, uczciwość i  przyzwoitość. Guzika z  uniformu lokaja i  sługi władzy, nawet najgorszej. Ale za  to  przychylnej i  wdzięcznej za  poparcie, a  o  to  przecież chodzi cwaniakom.

Więc, jak już będzie niania w  każdym domu, wszystkie matki powrócą do  pracy po  rocznym urlopie macierzyńskim, a  Nowak wybuduje tanie mieszkania dla młodych i  wyprostuje tory kolejowe, okaże się, że  znaleźliśmy się w  koszmarnym śnie pod nazwą III Polska Ludowa i  będziemy musieli wszystko zaczynać od  nowa. Jakieś postulaty przeciwko podwyżkom cen? O  strajku w  stoczni nie ma mowy, bo  przewidująco władza stocznie zlikwidowała. No to  może wyruszymy na  Stadion Narodowy, jest wielki i  pomieści wszystkich protestujących. I  zażądamy zwrotu zagrabionej godności narodowej, obywatelskiej i  ludzkiej. Przynajmniej ten obiekt dumy Tuska zostanie wykorzystany w  100 procentach.

Nie bawią się w  słupki

Żarty na  bok, ale musimy sobie uprzytomnić, że  żyjemy w  świecie iluzji, który usiłuje nam narzucić PO. W  świecie iluzji żyje cały świat zachodni, z  tą  jednak różnicą, że  tam funkcjonują jeszcze demokratyczne instytucje, a  ludzie cieszą się wolnością poglądów i, co  chyba najważniejsze, są  zaangażowani w  życie polityczne swoich krajów, bo  czytają gazety i  to  różne, oglądają wiadomości pochodzące z  rozmaitych telewizji, porównują i  wyciągają wnioski. I wiedzą, dlaczego głosują na  partię X, a  nie partię Y. Jeśli się zawiodą, mają pretensje do  swojej partii, a  przede wszystkim do  siebie. I  najczęściej potrafią odróżnić gruszki od  wierzby. Chociażby dlatego, że  mają pojęcie o  ekonomii i  o  pieniądzu.

Takie są  pożytki z  demokracji i  kapitalizmu, ale żeby je  nabyć, trzeba w  demokracji i  kapitalizmie dłużej pożyć. W  Portugalii, Grecji i  Hiszpanii rządy nie bawią się w  słupki, tylko czarno na  białym mówią, jak wygląda stan państwa i  w  jaki sposób, jasny i  prosty, muszą oszczędzać na  obywatelach, na  ich zarobkach, urlopach i  socjalnych przywilejach. Ludzie się buntują, wychodzą na  ulice i  organizują strajki. Ale nikt nie mówi, że  wybuchła wojna portugalsko-portugalska albo grecko-grecka. I  nikomu nie przychodzi do  głowy polityka ponad podziałami. Podziały są, były i  będą w  każdym normalnym kraju, bo  bez podziałów nie byłoby wyborów do  parlamentu, głosowania na  kandydata na  prezydenta i  burmistrza w  małej mieścinie.

Marzenia panów od  główkowania

Tylko w  głowach tzw. polityków o  mentalności komunistycznej albo postkomunistycznej mogą powstać pomysły z  gatunku „naród z  partią, partia z  narodem”. To  już było, mieliśmy Front Jedności Narodu, czyli prezydent Komorowski i jego światły doradca Tomasz Nałęcz chcą powrotu do  komuny. Podejrzewam, że  owszem, bo wciąż wspominają czasy, kiedy byli piękni i  młodzi i  zadowoleni z życia. W  tych czasach młody człowiek nie zajmował się polityką, bo  od  polityki była władza ludowa, a  lud był od  stania w  kolejce po  parówki i  papier klozetowy.

Marzy się więc panom od  główkowania nad państwem jeden, wspólny, ponad podziałami marsz w  Dniu Niepodległości, jak 1 maja za  Bieruta, Gomułki i  Gierka. Pod sztandarami, najlepiej czerwonymi z  pierwszym sekretarzem, a  dziś pierwszym prezydentem III RP na  czele. Powinna grać orkiestra dęta byłych agentów SB, a  na  placu Defilad bufet za  darmo, najlepiej od  McDonalds, wszak jesteśmy konsumentami postępowymi. I  tak będziemy świętować święto, które należy do  narodu, a nie do  PO i  Pałacu Namiestnikowskiego. A  w  tle będzie się dziać w  dziedzinie perspektywicznego rozwoju państwa, każdy niepoprawny politycznie dziennikarz, każdy kibic, co  to  nie lubi Toli, i  każdy artysta kabaretowy, który nie chce opluwać PiS  i  Kaczyńskiego, dostanie nianię, żeby pilnowała go w  dzień i  w  nocy, przez telefon i  na  ulicy. Piękna perspektywa w  tym kraju bez perspektyw! Pocieszające jest, że  nie tylko nasz kraj jest pozbawiony perspektyw, pozbawiona jest ich cała UE.

Może nadszedł jednak czas na  przebudzenie się narodów i  na  radykalną zmianę mentalności społeczeństw, bo  wszystko już było, co  można było wyciągnąć z  banków, kieszeni i  głów obywateli. Zapanowała pustka i  żal za  nowym wspaniałym światem. Co  gorsza, za  światem nietrwałym i  jakimś takim nieprawdziwym. Grecja nie zbankrutuje –  pociesza nas niemiecki minister finansów Wolfgang Schäuble. I  nikt mu nie wierzy, Grecy tym bardziej. Polska nie zbankrutuje? Z  tą perspektywą rozwojową, jaką zakreślił Tusk i jego ministrowie, nie byłabym taka pewna.

Autor:

Źródło: Gazeta Polska

AKTUALNE PETYCJE

NAJNOWSZE Polska