Notatka informowała także, że ludzie stojący za Amber Gold są podejrzewani o liczne przestępstwa oraz że ABW powiadomiła prokuraturę o podejrzeniu możliwości popełnienia przestępstwa. Tym samym premier uzyskał precyzyjną wiedzę o tym, że doszło do oszustwa na wielką skalę, a pieniądze tysięcy Polaków są realnie zagrożone. W tej sytuacji Donald Tusk miał obowiązek wykonać ruch, który ostrzegłby Polaków przed dalszym wpłacaniem pieniędzy do Amber Gold. Można było to zrobić w bardzo prosty sposób. Często służby w momencie, w którym wykrywają przestępstwo i powiadamiają prokuraturę, wydają na ten temat odpowiednie komunikaty prasowe. ABW mogło wspomniany komunikat wydać – odpowiednio nagłośniony, tak aby dotarł do mediów, dziennikarzy i Polaków. To byłaby bardzo silna przestroga dla obywateli. Tymczasem odpowiedzialny za to Donald Tusk nic nie zrobił. Musimy więc postawić sprawę jasno. Z powodu swojego zaniechania Donald Tusk jest odpowiedzialny za utracone pieniądze ludzi, którzy nadal inwestowali w Amber Gold od 24 maja – i premier od tej odpowiedzialności nie może się uchylać. Zwłaszcza że, jak się okazało, premier miał czas, by swojego syna przed tą firmą ostrzegać. Odpowiedzialność premiera ma więc charakter polityczny i moralny, a kto wie, czy nie karny. Być może warto rozpatrywać zachowanie premiera w kontekście niedopełnienia obowiązków, czyli z artykułu 231 kk. 24 maja był też momentem, w którym ABW mogłaby się zwrócić do prokuratury o zgodę na podjęcie przez tę służbę bardziej spektakularnych działań, np. na przeszukanie siedziby Amber Gold. To byłby bardzo silny sygnał ostrzegawczy dla obywateli. Tymczasem przeszukanie i np. zabezpieczenie dokumentów nastąpiło dopiero dwa miesiące po tej notatce. Jest to niesłychana zwłoka. Reasumując, motywy premiera, stojące za rezygnacją z ostrzeżenia tysięcy Polaków przed oszustwem, powinny być jednym z tematów komisji śledczej.
