Według oficjalnych szacunków Ministerstwa Edukacji Narodowej 7361 nauczycieli może w tym roku stracić pracę, a co najmniej dwa razy tyle będzie miało zmniejszony wymiar godzin. Problem ten ma dotyczyć głównie szkół wiejskich i w małych ośrodkach miejskich. Jednak ani związkowcy, ani opozycja nie dają wiary szacunkom resortu edukacji.
– Liczbę, którą podaje MEN, trzeba pomnożyć przynajmniej przez trzy – przekonuje szef nauczycielskiej Solidarności Ryszard Proksa. Wyjaśnia, że w ub.r. nauczycielom, którzy nie mieli pełnego wymiaru godzin, zmieniono umowy z bezterminowych na czasowe do końca roku szkolnego. – Oni już nie zostaną zwolnieni, bo po prostu nie pracują – podkreśla Proksa.
Były wiceminister edukacji, a obecnie wiceprzewodniczący sejmowej komisji oświaty Sławomir Kłosowski (PiS) ocenia, że do odejścia ze szkół zostało zmuszonych jeszcze więcej pedagogów. Przewiduje, że liczba ta sięga ok. 30 tys. – Szacunki resortu są niewiarygodne – mówi. Zwraca uwagę, że do zwolnionych należy dodać dużą grupę osób, które skorzystały z tzw. wcześniejszych emerytur, a także niemal 7 tys. nauczycieli, którzy uciekli przed utratą pracy na roczne urlopy zdrowotne (taką możliwość daje pedagogom „Karta nauczyciela").
Zwolnienia nauczycieli są wynikiem zamykania szkół. Według oficjalnych danych z marca tego roku samorządy planowały zamknąć ponad 800 placówek oświatowych różnego stopnia. – Lokalne władze szukają oszczędności. Ofiarą padają szkoły, a ostatecznie dzieci i młodzież. Szczególnie na terenach wiejskich uczniowie mają utrudniony dostęp do oświaty – odkreśla Proksa.
– Rząd Tuska sprawił, że powrócił peerelowski model zbiorczej szkoły gminnej – ocenia Kłosowski. – Dla wielu dzieci znacznie wydłużyła się droga do szkoły, klasy są przepełnione, w świetlicach funkcję wychowawcy spełnia telewizor, a zamiast ciepłych posiłków uczniowie mogą liczyć jedynie na catering – wylicza. To wszystko prowadzi do dramatycznego obniżenia poziomu nauki.
Resort edukacji zaprzecza i argumentuje, że zwolnienia nauczycieli i zamykanie placówek to jedynie konsekwencja niżu demograficznego. – Nikt temu nie zaprzecza, że mamy do czynienia z niżem. Ale zamiast zacierać ręce i oszczędzać, można by bez ponoszenia dodatkowych kosztów podnieść poziom nauczania – mówi była minister edukacji Krystyna Łybacka (SLD). Zwraca uwagę, że mniej liczne klasy gwarantują lepszą naukę. A nauczyciele, którzy nie byliby potrzebni w nauczaniu lekcyjnym, mogliby być kierowani do prowadzenia zajęć dodatkowych i wyrównawczych.
– Zamykanie szkół i zwalnianie nauczycieli doprowadzi do totalnego upadku edukacji. Kiedy do pierwszych klas pójdzie wyż demograficzny, już nie da się odbudować szkolnictwa – przestrzega Kłosowski.
