Dla Polski lepiej znać prawdę i nie mieć wojny, niż nie znać prawdy i mieć wojnę – mówił w Sejmie 19 stycznia 2011 r. premier Donald Tusk, zdając przed parlamentem sprawozdanie z działań rządu w sprawie katastrofy smoleńskiej. Chwilę później dodał: – Musimy wygrać prawdę i jednocześnie wygrać pokój.
Sprzeczność tych dwóch wypowiedzi doskonale obrazuje działania, które podjęto na najwyższych szczeblach władzy w obliczu narodowej tragedii. Działania rządu sprowadziły się bowiem poza powołaniem komisji pod przewodnictwem Jerzego Millera, której końcowy raport już wielokrotnie podważono, do utworzenia międzyresortowego zespołu do spraw koordynacji działań podejmowanych w związku z tragicznym wypadkiem lotniczym pod Smoleńskiem.
O pracę zespołu mec. Stefan Hambura, pełnomocnik rodzin ofiar smoleńskiej katastrofy, zapytał Janusza Walentynowicza, syna Anny Walentynowicz, legendy Solidarności, oraz Andrzeja Melaka, brata Stefana Melaka, działacza opozycji, przewodniczącego Komitetu Katyńskiego.
– Odpowiedź, którą otrzymałem, pokazuje podejście rządu Donalda Tuska i samego premiera do sprawy tragedii narodowej, jaką była smoleńska katastrofa – mówi nam mec. Stefan Hambura. Zespół spotkał się jedynie sześć razy – cztery razy w kwietniu 2010 r., raz w październiku 2010 r. i po raz ostatni w styczniu 2011 r. Żadne z posiedzeń nie zostało zaprotokołowane ani nagrane.
– Uważam, że należy rozważyć, czy nie kwalifikuje się to do Trybunału Stanu. Tworzenie władzy dyskrecjonalnej, nieobjętej jakąkolwiek kontrolą to jest działanie przestępcze – mówi otwarcie Antoni Macierewicz, przewodniczący parlamentarnego zespołu badającego katastrofę smoleńską. Przypomina, że zarówno protokołowanie, jak i dokumentacja były obowiązkiem, a nie dobrą wolą.
– Prace zespołu nie ograniczały się do formalnych spotkań i były realizowane przez jego członków w ramach nadzoru sprawowanego nad podległymi urzędami i instytucjami – wyjaśnia Grzegorz Szymański, zastępca dyrektora Centrum Informacyjnego Rządu. Przyznaje również, że wiele decyzji „zapadało także poza forum Zespołu". Nie odpowiedziano jednak na pytanie o wnioski zgłaszane podczas posiedzeń przez członków zespołu.
W skład zespołu weszli: prezes Rady Ministrów Donald Tusk (przewodniczący), wiceprezes Rady Ministrów Waldemar Pawlak (wiceprzewodniczący) oraz członkowie – minister obrony narodowej Bogdan Klich, minister sprawiedliwości Krzysztof Kwiatkowski, minister spraw wewnętrznych i administracji Jerzy Miller, minister spraw zagranicznych Radosław Sikorski, członek Rady Ministrów Michał Boni oraz szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Tomasz Arabski.
Jak ustaliła „Codzienna", przedstawiciele służb, czyli Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencja Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego czy Służby Wywiadu Wojskowego, nie brali udziału w spotkaniach. Nie odpowiedziano na pytanie, kto zatem i w jakim zakresie sprawował nadzór nad działaniem ABW, AW, SKW i SW po katastrofie smoleńskiej.
Rzecznik Naczelnej Prokuratury Wojskowej, która nadzoruje śledztwo katastrofy, na nasze pytania o udział prokuratorów w pracach zespołu odpowiedział wymijająco: – 11 kwietnia 2010 r. nikt z prokuratury nie uczestniczył w spotkaniu, gdyż prokuratorzy byli wówczas w Smoleńsku – stwierdził jedynie kpt. Marcin Maksjan, rzecznik prasowy Naczelnej Prokuratury Wojskowej.
