Tymczasem Polska przez dwie dekady intencjonalnie zaniedbywała politykę historyczną. W imię zapomnienia, na którym miało polegać wybaczanie, w imię przyszłości, którą fałszywie utożsamiano z amnezją, odrywano III RP od jej historii. Tymczasem gdy nas straszono demonami nacjonalizmu, faszyzmu, które miała obudzić polska polityka historyczna, reszta państw europejskich nie próżnowała. Berlin, Moskwa, Paryż miały pełną świadomość, że rozwój państwa i jego wpływów musi być połączony ze sprawną polityką historyczną, która narzuci określone ujęcie kontrowersyjnych tematów. Wiedziały, że polityka historyczna jest elementem walki o wpływy. Zresztą zarówno Niemcom, jak i Francuzom bardzo opłaca się narracja o „polskich obozach", bo pozwala ukryć ich udział w Holokauście.
Tymczasem gdy Obama publicznie mówi o „polskich obozach zagłady", my, w naszym własnym państwie niszczymy edukację historyczną. Nie dziwmy się więc, że tę wojnę o pamięć przegrywamy.
