Szkice poświęcone m.in. Gromosławowi Czempińskiemu, Mielchiorowi Wańkowiczowi, Polonii amerykańskiej, Ruchowi Młodej Polski, zjazdowi krajowemu „Solidarności”, agenturze w „Solidarności” czy kulisom walki komunistów z Kościołem katolickim podczas Soboru Watykańskiego II nie straciły na swojej aktualności. Zostały one ponadto uzupełnione o nieznane dotąd dokumenty i unikatowe fotografie znanych postaci i wydarzeń historycznych.
Najlepszą rekomendacją „Oczami bezpieki” niech będą autorytatywne wypowiedzi największych „znawców” polskiej historii na temat jej autora:
„Powstaje pytanie, czy kolejne stopnie naukowe: doktorat, habilitacja, mogą dostawać historycy, którzy piszą rzeczy, że tak powiem, niespełniające naukowych, metodologicznych standardów, jak pan Cenckiewicz na przykład” – Jacek Żakowski, TOK FM, 9 VI 2005 r.
„Za tezami Cenckiewicza stoją plugawe domysły” – Aleksander Hall, „Gazeta Wyborcza”, 22 VII 2005 r.
„Na szczęście Cenckiewicz mi nie wchodzi w drogę i się jakoś nie pokazuje. I słusznie, bo nie wiem, jak bym zareagował, pewnie bym go zdzielił przez głowę, przy całym moim pokojowym nastawieniu” – Zbigniew Bujak w rozmowie z Moniką Olejnik, Radio ZET, 31 VIII 2005 r.
„Sensacje, którymi raczy publiczność historyczną na przykład pan Cenckiewicz z Gdańska, to nie jest sprawa nowa. Słyszeliśmy od niego od dawna, że Wałęsa jest agentem, że Aleksander Hall jest odpowiedzialny za przecieki rozmaitych informacji, a teraz to się posuwa dalej, w kierunku Kuronia” – Jerzy Holzer w rozmowie z Piotrem Najsztubem, „Przekrój”, nr 36, 2006.
„Skandal wywołała jedyna w dorobku Cenckiewicza książka Oczami bezpieki, również napisana wyłącznie na podstawie lektury teczek” – Wojciech Czuchnowski, „Gazeta Wyborcza”, 8 XI 2006 r.
„Nie znam osobiście pana Sławomira Cenckiewicza, ale jako zwykły obywatel mam przeczucie, że jego odejście z Instytutu Pamięci Narodowej wyjdzie instytutowi tylko na dobre” – Grzegorz Miecugow, Nie będę płakał po Cenckiewiczu, „Dziennik”, 18 IX 2008 r.
Sławomir Cenckiewicz (ur. 1971) – dr hab., historyk i publicysta. Opublikował m.in.: Tadeusz Katelbach (1897–1977). Biografia polityczna, Warszawa 2005; Sprawa Lecha Wałęsy, Poznań 2008; Gdański Grudzień ’70. Rekonstrukcja. Dokumentacja. Walka z pamięcią, Gdańsk-Warszawa 2009; Anna Solidarność. Życie i działalność Anny Walentynowicz na tle epoki (1929–2010), Poznań 2010 (wydanie japońskie: 2012) i Długie ramię Moskwy. Wywiad wojskowy Polski Ludowej 1943–1991 (wprowadzenie do syntezy), Poznań 2011. W latach 2001–2008 pracownik Instytutu Pamięci Narodowej w Gdańsku. W 2006 r. pełnił funkcję przewodniczącego Komisji ds. Likwidacji Wojskowych Służb Informacyjnych.