Po słynnych filmach Ewy Stankiewicz i Jana Pospieszalskiego „Solidarni 2010” i „Krzyż” czas na film o naszych bratankach. Kamery dokumentalistów rejestrują Węgrów, którzy wychodzą na ulice, by dać wyraz poparcia dla znienawidzonego w Europie Viktora Orbána. Na ich twarzach widać dumę ze swojego kraju i wiarę w lepszą przyszłość oraz tęsknotę za Unią Europejską, która miała być silna różnorodnością i w której panuje szacunek do tej różnorodności. Węgrzy szukają swojego miejsca w Europie, ale Parlament Europejski przygotował frontalny atak na ich premiera. Unia nie przyznaje im dofinansowania w ramach kary za niepoprawność polityczną. „Europa nie musi się opierać na wartościach chrześcijańskich!” – krzyczy lewicowa brukselska europosłanka w stronę zdumionego Orbána. Jednym z bohaterów filmu jest też odważny premier Węgier, który w zaciszu swojego gabinetu mówi o walce, którą podejmuje, by polepszyć życie swoich rodaków.
Film pokazuje też, jakie nadzieje Węgrzy wiążą z nami. „Potrzebujemy pomocy w Europie. Potrzebujemy Polaków” – słyszymy z ich ust. „Widzieliśmy Węgrów, którzy witali nas ze łzami w oczach. Oni sami z siebie w domu przygotowywali listy, w których pisali: »Dziękuję. Polak – przyjaciel« i wręczali Polakom idącym z flagami przez ulice Budapesztu. Kilku Węgrów nauczyło się polskiego hymnu i odśpiewali go przed dwiema Polkami” – opowiada nam autorka filmu Ewa Stankiewicz.
